Μην παραδοθείς...

Μην παραδοθείς...

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΣΥΡΙΖΑ Επιχείρηση συσκότισης του αντιλαϊκού περιεχομένου του νέου μνημονίου


Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» υπόσχεται κοινωνική δικαιοσύνη, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει μνημόνια...
Το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» υπόσχεται κοινωνική δικαιοσύνη, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει μνημόνια...
Η διαδικασία του τρίτου μνημονίου, προχωρά μετά την ψήφιση στη Βουλή του νομοσχεδίου με την πρώτη δόση προαπαιτούμενων και μαζί της ξετυλίγεται η κυβερνητική προπαγάνδα που αποσκοπεί στο να νομιμοποιήσει στις λαϊκές συνειδήσεις τις κυβερνητικές επιλογές, τις κομμένες στα μέτρα του κεφαλαίου και της ανάγκης του για ανάκαμψη των κερδών του.

«Δεν υπήρχε εναλλακτική».
Αυτό είναι ένα βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης με το οποίο δικαιολογεί την απόφασή της να συνυπογράψει μια συμφωνία κόλαφο για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, η οποία βαθαίνει το αντιλαϊκό αποτύπωμα στη ζωή του λαού όλων των παραμέτρων που συνέθεταν και τα προηγούμενα μνημόνια (φοροεπιδρομή, ανατροπή εργασιακών - ασφαλιστικών δικαιωμάτων κ.ά.).
Η κυβέρνηση λέει ψέματα. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στο πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Αυτό που συστηματικά έκρυψε ο ΣΥΡΙΖΑ όλο το προηγούμενο διάστημα επιχειρηματολογώντας ακριβώς για το αντίθετο.
Το «παιχνίδι» στο εσωτερικό κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ γύρω από το ποιες είναι οι «εναλλακτικές», έρχεται να επιτείνει τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό. Και όσοι παρουσιάζουν το μνημόνιο σαν τη μόνη εναλλακτική και όσοι υποστηρίζουν σαν τέτοια την καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής, κρύβουν από κοινού ότι αυτές είναι επιλογές από και για το κεφάλαιο και ότι ο λαός έχει κι άλλη επιλογή πέρα από τη χρεοκοπία του, που είναι η μόνη βέβαιη κατάληξη των δρόμων που του προτείνουν να ακολουθήσει. Για το λαό βεβαίως και υπάρχει εναλλακτική λύση, σε κατεύθυνση όμως ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους.

«Υποστήκαμε ωμό εκβιασμό, επιχειρήθηκε πραξικόπημα απ' όσους ήθελαν αυτή η κυβέρνηση να αποτελέσει μια μικρή παρένθεση στο χρόνο».
Ο μόνος που εκβιάζεται στην περίπτωσή μας είναι ο λαός. Εκβιάζεται να στηρίξει μια αντιλαϊκή πολιτική. Η θυματοποίηση της κυβέρνησης είναι το ζητούμενο όσων αναπαράγουν αυτούς τους ισχυρισμούς, με την ελπίδα να ενεργοποιήσει αυτόματα στο λαό αισθήματα συστράτευσης μαζί της απέναντι στους «κακούς» δανειστές και να αμβλύνει την όποια διάθεση αντίδρασης στο τρίτο μνημόνιο. Ταυτόχρονα, υπηρετείται και ο εκφοβισμός του λαού μπροστά σε «υπέρτερες δυνάμεις» που δεν σέβονται τίποτα, όπως διατείνεται η κυβέρνηση.
Βεβαίως δεν λένε όλη την αλήθεια. Γνώριζαν πολύ καλά, πολύ πριν αναλάβουν τη διακυβέρνηση, ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι «εκκλησία», αλλά λάκκος λεόντων, λυκοσυμμαχία όπου κάθε κυβέρνηση προσέρχεται με την εντολή της αστικής της τάξης να διαπραγματευτεί και να αποσπάσει όσα περισσότερα μπορεί προς όφελός της. Είχαν πλήρη γνώση ότι σε μια τέτοια συμμαχία ο λόγος βαραίνει τόσο περισσότερο όσο μεγαλύτερη είναι η οικονομική ισχύς κάθε καπιταλιστικού κράτους. Οτι μαίνονται οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί και μάλιστα σε μια περίοδο όπου η χασούρα της κρίσης, τους έχει οξύνει στο έπακρο.
Κι ενώ τα γνώριζαν όλα αυτά καθησύχαζαν το λαό ότι θα διαπραγματευτούν καλύτερα και θα φέρουν αποτελέσματα προς όφελός του. Οτι θα πνεύσει νέος αέρας, άνεμος αλλαγής. Εξωράιζαν τη λυκοσυμμαχία στα μάτια του λαού, καλλιεργώντας του αυταπάτες για το περιεχόμενο, τη φύση και την αποστολή της. Σήμερα στον ίδιο λαό παρουσιάζουν τα διαβούλιά της σαν άντρο εκβιαστών, συγκαλύπτοντας όμως και πάλι την αιτία των αντιθέσεων που εκδηλώνονται και επιμένοντας να σκορπούν ψευδαισθήσεις ότι με βεβαιότητα θα αλλάξει, ότι ο «σπόρος» που τάχα έριξαν θα «καρπίσει», όπως στα σοβαρά διατείνεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Την ώρα που ρητορεύουν περί εκβιασμών και πραξικοπημάτων, επιβεβαιώνοντας ότι αυτά είναι για εσωτερική κατανάλωση επιμένουν να του πλασάρουν την ΕΕ σαν μονόδρομο έξω από τον οποίο καραδοκεί το χάος. Στην πραγματικότητα υπερασπίζονται μια στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και θα το κάνουν έως ότου το κεφάλαιο αποφασίσει διαφορετικά ως προς τις συμμαχίες του.
«Η συμφωνία είναι κακή, έχει όμως και θετικά σημεία».
Μάλιστα, κατά τον πρωθυπουργό «θετικό σημείο» είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. «Θετικό σημείο» είναι και η αύξηση των εισφορών στις συντάξεις για τον κλάδο της Υγείας. Για την ακρίβεια τα χαρακτήρισε «προοδευτική πολιτική» (!), λέγοντας: «...Εδώ τα θέματα του συνταξιοδοτικού ήταν θέματα που είτε είχαμε τρόικα είτε δεν είχαμε τρόικα θα έπρεπε να τα αντιμετωπίσουμε. Συνεπώς, ας τα αφήσουμε στην άκρη αυτά. Θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε το Ασφαλιστικό... Και για να βρούμε πόρους να τα στηρίξουμε (σ.σ. τα Ταμεία) πρέπει οι Ελληνες πολίτες να έχουν τη δυνατότητα με τις ασφαλιστικές τους εισφορές, άρα να δουλεύουν μέχρι τα 67 για να στηριχτούν και ταυτόχρονα... Να πω και κάτι άλλο σε σχέση με το Ασφαλιστικό, για να μην αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω σήμερα. Προσωπικά θεωρώ ότι η επιλογή του να ενισχυθούν οι ασφαλιστικές εισφορές προς όφελος των κλάδων Υγείας, επίσης είναι μια προοδευτική πολιτική. Διότι πρέπει να βρούμε τρόπο, πρέπει να βρούμε τρόπο να στηρίξουμε τα ασφαλιστικά μας...»!
Πρόκειται για ομολογία που σπάνια ακούγεται από κυβερνητικούς, αλλά επιβεβαιώνει αυτό που χρόνια υποστηρίζει το ΚΚΕ, πως οι ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση, υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Να πληρώνουν, δηλαδή, οι εργαζόμενοι για 40 ολόκληρα χρόνια εισφορές και τα αποθεματικά να γίνονται λεία της επιχειρηματικότητας. Και φυσικά κουβέντα για τη λεηλασία τους διαχρονικά από τις κυβερνήσεις και το κεφάλαιο.
Αυτά δεν είναι τα μόνο θετικά -για το κεφάλαιο- μέτρα της συμφωνίας. Ο Αλ. Τσίπρας, στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ πριν λίγες μέρες, διαφήμισε δεόντως το «πακέτο» που εξασφάλισε για την αστική τάξη, λέγοντας ότι αυτό προσφέρει κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών για την επόμενη τριετία, 35 δισ. για επενδύσεις, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Επιπλέον, όπως είπε, με τη συμφωνία, η χώρα ξεφεύγει από το Grexit και έτσι ανοίγει η προοπτική για επαναφορά των επενδύσεων και ανάκτηση των αγορών!
Αυτά είναι τα θετικά της συμφωνίας. Εχει να προσμένει κάτι ο λαός από τον πακτωλό δισεκατομμυρίων που φέρνει ο Τσίπρας στο κεφάλαιο; Φυσικά και όχι. Φοροκαταιγίδα, ανατροπές δικαιωμάτων, μείωση εισοδημάτων κι άλλα τέτοια, είναι το πεσκέσι της κυβέρνησης στο λαό που χειμάζεται πέντε χρόνια τώρα.

«Η παρουσία αυτής της κυβέρνησης είναι η εγγύηση για κοινωνική δικαιοσύνη στο βαθμό που υπάρξει ανάπτυξη».
Το χάπι είναι πολύ πικρό και εξόφθαλμα κραυγαλέα η προσπάθεια της κυβέρνησης με αυτό το επιχείρημα να το χρυσώσει. Ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ ισχυρίστηκε ότι μελλοντικά η κυβέρνηση θα βρει τρόπο να στηρίξει τους συνταξιούχους και πως αν ο λαός βάλει τώρα πλάτη στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής, τότε θα δοθεί η δυνατότητα στην οικονομία πιο σύντομα να επιστρέψει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς κι όταν συμβεί αυτό η κυβέρνηση θα μπορέσει να αναδιανείμει με δικαιότερο τρόπο!
Πρόκειται για το γνωστό, σαθρό και έωλο, όπως αποδεικνύει η πραγματικότητα, αφήγημα του οφέλους της καπιταλιστικής ανάπτυξης που θα διαχυθεί σε όλη την κοινωνία. Η καπιταλιστική ανάπτυξη, όταν και αν έρθει, θα μεταφραστεί σε κέρδη για τους καπιταλιστές και μεγαλύτερη φτώχεια για το λαό, αφού η προσδοκία τους να καλύψουν όσο περισσότερο από το έδαφος που έχασαν στην κρίση, θα τους οδηγεί σε κλιμάκωση της επίθεσης στο λαό και τα δικαιώματά του.
Η ανάπτυξη του κλάδου του τουρισμού στη χώρα μας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Τα κέρδη καλπάζουν ξέφρενα, αλλά οι μισθοί και τα δικαιώματα των εργαζομένων του κλάδου κατρακυλάνε εξίσου ξέφρενα.
Αυτή η πλευρά της κυβερνητικής προπαγάνδας έχει μία ακόμα στόχευση, αποσκοπεί και στο να ωθήσει το λαό να ταυτίζει τα συμφέροντά του με αυτά των εκμεταλλευτών του. Να τον κάνει να υιοθετήσει τη στρατηγική του κεφαλαίου σαν μονόδρομο που θα τον οδηγήσει κάποτε στην ευημερία. Πρόκειται για μασκάρεμα του αφηγήματος της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. Οι ισχυρισμοί πως όταν η οικονομία επιστρέψει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς τότε η κυβέρνηση θα μπορέσει να αναδιανείμει με δικαιότερο τρόπο, θέλουν να αποτρέψουν το λαό από το να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί με την οργάνωση και την πάλη του να γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει.