Μην παραδοθείς...

Μην παραδοθείς...

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε τον σ. Παναγιώτη Μακρή


Πλήθος συντρόφων, φίλων και συγγενών στο στερνό «αντίο» στον σ. Π. Μακρή
Πλήθος συντρόφων, φίλων και συγγενών στο στερνό «αντίο» στον σ. Π. Μακρή
Εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας έδωσαν το «παρών» στο Νεκροταφείο Καισαριανής για να πουν το τελευταίο «αντίο» στον παλαίμαχο κομμουνιστή Παναγιώτη Μακρή. Μαχητής του ΚΚΕ μέχρι την τελευταία του πνοή, στα 98 του χρόνια, παρέμεινε μια ζωή πιστός και αταλάντευτος στις αξίες και τα ιδανικά της εργατικής τάξης.
Στην πολιτική του κηδεία παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, επικεφαλής πολυπληθούς αντιπροσωπείας της ΚΕ του Κόμματος, εκ μέρους της οποίας τον επικήδειο εκφώνησε ο Δημήτρης Αρβανιτάκης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Στην τιμητική φρουρά εναλλάσσονταν στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όπως επίσης και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Καισαριανής. Τον επί χρόνια δήμαρχο Καισαριανής Π. Μακρή αποχαιρέτησαν επίσης με λόγους τους ο κομμουνιστής δήμαρχος της πόλης, Ηλίας Σταμέλος, και ο Γιώργος Κατημερτζής, εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ. Επίσης, μίλησαν εκ μέρους της ΚΝΕ ο Σταύρος Σκουλής, μέλος του Γραφείου του ΚΣ, καθώς και εκ μέρους της οικογένειας του Π. Μακρή ο ανιψιός του Γιώργος Μακρής. Ολοι τους ανέδειξαν την ανιδιοτέλεια, το ήθος και τη σεμνότητα του αταλάντευτου αγωνιστή που παραδειγμάτιζε και θα συνεχίζει να παραδειγματίζει τη νέα γενιά με όλη του την ηρωική διαδρομή. Οι λεπτομέρειες από τη ζωή και τη διαχρονική προσφορά του στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, με όλες τις μορφές και από όποιο πόστο του ανατέθηκε, προκάλεσαν την έντονη συγκίνηση, αλλά και την υπερηφάνεια για τους ήρωες που γεννούν η ταξική πάλη και το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ, εδώ και έναν αιώνα.

Τίμησε με το παραπάνω την εργατική τάξη και το Κόμμα της
Ο Δ. Κουτσούμπας, επικεφαλής αντιπροσωπείας της ΚΕ του ΚΚΕ
Ο Δ. Κουτσούμπας, επικεφαλής αντιπροσωπείας της ΚΕ του ΚΚΕ
Ο Δημήτρης Αρβανιτάκης στον επικήδειο λόγο ανέφερε τα εξής:
«Η ΚΕ του ΚΚΕ αποχαιρετά σήμερα με θλίψη, αλλά και υπερηφάνεια μια ηρωική μορφή του λαϊκού κινήματος και του Κόμματος, έναν γνήσιο και αυθεντικό ηγέτη, έναν από τους κορυφαίους του αγώνα, τον σ. Παναγιώτη Μακρή. Εναν σύντροφο που τίμησε το Κόμμα με την πολύχρονη και μεγάλη προσφορά του, τη συνέπεια και το αγωνιστικό ήθος του.
Το παράδειγμά του, η πολύχρονη και πολυκύμαντη αγωνιστική ζωή του, το έργο του μένουν ως μια μεγάλη παρακαταθήκη, για άντληση πείρας, γνώσης, δύναμης, αισιοδοξίας και αντοχής στη σκληρότητα της ταξικής πάλης.
Η απώλεια του συντρόφου Παναγιώτη μάς υπενθυμίζει την ευθύνη και το χρέος που έχουμε απέναντι στην εργατική τάξη, να εμπνεόμαστε και να διδασκόμαστε από το παράδειγμα και την αταλάντευτη στάση του, στους πολύχρονους και πολύμορφους λαϊκούς αγώνες.
Ο σύντροφος Παναγιώτης τίμησε με το παραπάνω την εργατική τάξη και το Κόμμα μας.
Γνώρισε το μεγαλείο που κρύβει η αναγνώριση από τους απλούς ανθρώπους του μόχθου της ανιδιοτελούς προσφοράς του. Είναι το πιο ακριβό, το πιο πολύτιμο παράσημο και το κέρδισε. Δεν εκπροσωπούσε απλά το λαό, στεκόμενος σε απόσταση απ' αυτόν, αλλά τον εξέφραζε ανασαίνοντας την αγωνία του, ζώντας μέσα στον ίδιο το λαό.
Ο Δ. Αρβανιτάκης εκφωνεί τον επικήδειο
Ο Δ. Αρβανιτάκης εκφωνεί τον επικήδειο
Ασκούσε στην καθημερινή ζωή, χωρίς όρια, το περιεχόμενο της ιδιότητας του κομμουνιστή με μια υπευθυνότητα ασύγκριτη, αλλά ταυτόχρονα και με μια σεμνότητα υποδειγματική.
Πέρασε πάνω από 20 χρόνια της ζωής του σε φυλακές και εξορίες και έμεινε όρθιος, τα κατάφερε γιατί έμεινε πιστός στην τάξη του, στα ιδανικά και τους σκοπούς του Κομμουνιστικού Κόμματος. Γιατί δεν παρέκκλινε ούτε χιλιοστό από τη διαδρομή που χάραξε μπαίνοντας από τα 17 του χρόνια στην ΟΚΝΕ και στο ΚΚΕ.

Μια ζωή ακλόνητος στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού
Ο σ. Παναγιώτης Μακρής γεννήθηκε το 1917 στους Σχίνους (Μπισχίνι) Ολυμπίας, κατάγεται από πολυμελή αγροτική οικογένεια, η οποία κατά τη διάρκεια της ΕΑΜικής Αντίστασης είχε ενεργό δράση.
Το 1935 τελείωσε το Γυμνάσιο Κρέστενας, στο Νομό Ηλείας. Από μαθητής ακόμη συνδέθηκε με το λαϊκό κίνημα και το 1935 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ και ξεκινάει να δουλεύει κομματικά στην περιοχή της Ζαχάρως. Το 1937 παίρνει μέρος στη Συνδιάσκεψη της Κομμουνιστικής Νεολαίας (ΟΚΝΕ) των Νομών Μεσσηνίας, Αρκαδίας και Λακωνίας, με θέμα την αντιμετώπιση του φασισμού. Δουλεύει δραστήρια και πολύ σύντομα φτιάχνει τον πρώτο πυρήνα στην περιοχή του. Την ίδια χρονιά ανεβαίνει στην Αθήνα, όπου εγκαθίσταται στην Καισαριανή, γίνεται μέλος του ΚΚΕ και γράφεται στη Νυχτερινή Σχολή Ασυρματιστών στον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Λίγο πριν από την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, ο σ. Παναγιώτης Μακρής - με προτροπή της Οργάνωσης - μετά από διαγωνισμό εισάγεται στη Σχολή Ασυρματιστών της Αεροπορίας. Στη σχολή ανέπτυξε πρωτοπόρα δράση, και σύντομα δημιουργήθηκε ευρύς κύκλος αεροπόρων ενάντια στο φασισμό, με μεγάλη προσφορά στην ΕΑΜική αντίσταση του λαού και στον πόλεμο ενάντια στους κατακτητές.
Ο σ. Παναγιώτης Μακρής
Ο σ. Παναγιώτης Μακρήςi
Η κήρυξη του πολέμου τον βρήκε στη 13η Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας, όπου ο ίδιος έτυχε τιμητικής διάκρισης για επιτυχή επίθεση απέναντι σε ιταλικό υποβρύχιο. Με την επίθεση των Γερμανών και την κάθοδό τους προς την Αθήνα, πρωτοστάτησε μαζί με άλλους αντιφασίστες στη διάσωση των αεροπλάνων, αποκτώντας μεγάλο κύρος μέσα στο στράτευμα. Φρόντιζε, μαζί με άλλους μόνιμους αεροπόρους, αυτοί που αποστρατεύονταν να φεύγουν για τον τόπο τους με τα προσωπικά τους είδη και τον ατομικό τους οπλισμό, για να μην πέσει στα χέρια των κατακτητών. Στη συνέχεια, χωρίς ανάπαυλα, συμμετείχε στη Μέση Ανατολή στις πολεμικές επιχειρήσεις. Ο σ. Παναγιώτης Μακρής ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Αντιφασιστικής Οργάνωσης της Αεροπορίας (ΑΟΑ) στη Μέση Ανατολή. Συμμετείχε ενεργά στην Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση της Μέσης Ανατολής (ΑΣΟ), η οποία χτυπήθηκε από την κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου και κατόπιν από την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου και τους Εγγλέζους. Μαζί με χιλιάδες στρατιώτες, ναύτες, σμηνίτες, υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, κλείστηκε στις φυλακές Αμπασιάς του Καΐρου και στα στρατόπεδα της Ερυθραίας. Τα Χριστούγεννα του 1945 επιστρέφει στην Αθήνα και από το 1946 έως το 1948 δουλεύει στην Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ προετοιμάζοντας μαχητές για τον ΔΣΕ.
Τον Απρίλη του 1948, ο σ. Παναγιώτης συλλαμβάνεται και οδηγείται στην Ασφάλεια, όπου βασανίζεται. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει τον μακρύ δρόμο της εξορίας. Πρώτα εξορίζεται στον Εύδηλο της Ικαρίας, με την ένδειξη πάνω στην απόφαση "εκτόπιση και επικίνδυνος για δραπέτευση". Τον Οκτώβρη του 1949 μεταφέρεται στη Μακρόνησο, στον Τρίτο Κλωβό, και τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς - μαζί με άλλους 650 περίπου νεολαίους - μεταφέρεται στο Πρώτο Τάγμα. Επειτα από φριχτούς βασανισμούς μεταφέρεται στο Νοσοκομείο της Μακρονήσου, για να επιστρέψει πάλι στο "σύρμα", όπου θα βασανιστεί εκ νέου. Τον Αύγουστο του 1950 εξορίζεται στον Αη Στράτη, όπου και εκεί δούλεψε σε όλη την κλίμακα της οργάνωσης. Το Γενάρη του 1960 επιστρέφει με προσωρινή άδεια από το στρατόπεδο στην Αθήνα και τοποθετείται γραμματέας της ΕΔΑ Καισαριανής. Τον Οκτώβρη όμως του ίδιου έτους, ξανασυλλαμβάνεται και στέλνεται ξανά εξορία στον Αη Στράτη. Τον Ιούνη του 1961 μετάγεται σε νοσοκομείο της Αθήνας, όπου μετά από διάβημα διαμαρτυρίας λαϊκών οργανώσεων αφήνεται ελεύθερος και αναλαμβάνει πάλι γραμματέας της Οργάνωσης ΕΔΑ Καισαριανής.
Το 1964 εκλέγεται δήμαρχος της Καισαριανής έως το 1967. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 συλλαμβάνεται από τη χούντα και κλείνεται στον Ιππόδρομο, όπου από εκεί γίνεται η μεταγωγή του στα Γιούρα και μετά στο Παρθένι. Τα Χριστούγεννα του 1970 αποφυλακίζεται και δουλεύει στην παράνομη Οργάνωση του Κόμματος στην Αθήνα. Το 1973 διέφυγε παράνομα στο εξωτερικό και πήρε μέρος στο 9ο Συνέδριο του ΚΚΕ, όπου εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ, ιδιότητα που διατηρεί έως το 11ο Συνέδριο. Τον Αύγουστο του 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε κομματική δουλειά στην ΚΟ της Καισαριανής, στην Αχτιδική Επιτροπή Ανατολικών Συνοικιών, και στην ΕΠ της ΚΟΑ. Εκλέγεται δήμαρχος Καισαριανής το 1975, το 1978, το 1982 και το 1986. Δούλεψε στο χώρο της Τοπικής Διοίκησης και ήταν μέλος του Τμήματος της ΚΕ. Πήρε μέρος σε σειρά διεθνών συνδιασκέψεων και κινητοποιήσεων. Πρωτοστάτησε στην πάλη των κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών δημάρχων στην Τοπική Διοίκηση, στην πάλη ενάντια στους πολέμους και τον ιμπεριαλισμό, μέσα από τις γραμμές της ΕΕΔΥΕ, όπου διετέλεσε και αντιπρόεδρός της.

Εδειξε ότι το ΚΚΕ δεν είναι ένα οποιοδήποτε κόμμα
Με το παράδειγμά του, με τη συνέπεια λόγων και έργων, άνοιξε δρόμους και έδειξε ότι το ΚΚΕ δεν είναι ένα οποιοδήποτε κόμμα, αλλά σάρκα από τη σάρκα της εργατικής τάξης, απαντοχή στα βάσανά της, ασυμβίβαστος αντίπαλος με τους εκμεταλλευτές της και μπροστάρης του αγώνα για έναν κόσμο δίκαιο, ανθρώπινο, σοσιαλιστικό - κομμουνιστικό.
Στάθηκε έως την τελευταία του στιγμή ένας ακλόνητος αγωνιστής σε αυτά τα ιδανικά και σε αυτές τις αρχές.
Σύντροφε Παναγιώτη, ο εργάτης, ο απλός άνθρωπος, οι σύντροφοι και οι φίλοι σου, οι Καισαριανιώτες αντλούν ελπίδα, αντοχή, ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες για το λαό συνθήκες.
Δημιούργησες στον ουρανό της καθημερινότητας ένα γαλαξία αξιών, παραδειγμάτων, αγωνιστικών προτύπων, που πάντοτε θα μας εμπνέουν και θα μας καθοδηγούν.
Εγινες, δηλαδή, σύμβολο του σύγχρονου αγωνιζόμενου επαναστάτη, όπως γράφτηκε από τον ποιητή:
"Την ευτυχιά την έζησα στο δόσιμο χωρίς μισθό,
Τη λευτεριά στο σκλάβωμα σε κάποιο ιδανικό σωστό".
Ο σ. Παναγιώτης στάθηκε ακλόνητος και αταλάντευτος απέναντι στις ατελείωτες διώξεις και βασανισμούς.
Υπερασπίστηκε με όλες του τις δυνάμεις την κοσμοθεωρία μας, την πολιτική και το Πρόγραμμα του ΚΚΕ, το σοσιαλισμό, κάτω από όλες τις συνθήκες και τους δύσκολους καιρούς. Συνέβαλε αποφασιστικά να αντιμετωπιστεί η προσπάθεια διάλυσης του ΚΚΕ από τους λεγόμενους ανανεωτές το 1968 και αυτούς της περιόδου '89 - '91.
Αποτελεί παράδειγμα δουλειάς για το δίκιο του λαού, δέθηκε με ισχυρούς δεσμούς με τους εργαζόμενους, τη νεολαία και εξέφρασε το γνήσιο πατριωτισμό στη διάρκεια του πολέμου και της ΕΑΜικής Αντίστασης στο χώρο των στρατιωτικών. Κατόρθωνε ακόμη και στις δύσκολες συνθήκες των διώξεων να επικοινωνεί, να συνδέεται με το λαϊκό κόσμο. Αγάπησε τον τόπο του, δέθηκε με το λαό και πάλεψε μαζί του. Με τη στάση του αναδείχτηκε σε πραγματικό σύμβολο της πόλης της Καισαριανής και των αγώνων της, όπου και έζησε για 78 ολόκληρα χρόνια, από το 1937 έως το τέλος της ζωής του.
Σύντροφε, καλό ταξίδι, καλό κατευόδιο!
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ σε χαιρετά».
  • Στο Νεκροταφείο Καισαριανής παραβρέθηκαν επίσης ο βουλευτής Β' Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνηςκαι ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αθήνας Σπ. Τζόκας.
  • Στεφάνια, πέρα από την ΚΕ του ΚΚΕ και τις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, κατέθεσαν μεταξύ άλλων και η διοίκηση της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Αττικής, το ΔΣ του ΣΦΕΑ, η ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ,το «Σπίτι του Αγωνιστή», το παράρτημα Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Καισαριανής, το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Καισαριανής, κ.ά.