Μην παραδοθείς...

Μην παραδοθείς...

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

«ΠΡΑΣΙΝΗ» ΚΑΙ «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ» ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ Οι «θεσμικές υποχρεώσεις» που θα σεβαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ

 

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, συναγωνίζονται σε διαβεβαιώσεις και (λιγότερες) υποσχέσεις για το Ασφαλιστικό. Και δεν θα μπορούσαν να μην το κάνουν, από τη στιγμή που οι μισές σχεδόν οικογένειες σήμερα εξαρτούν την επιβίωσή τους από τις συντάξεις, ενώ η ιατροφαρμακευτική κάλυψη, που συνδέεται με τα Ταμεία, αφορά το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού. Γι' αυτούς απλώνουν δίχτυα, εποφθαλμιώντας την ψήφο τους.

Αν και οι διαβεβαιώσεις που δίνουν είναι φειδωλές, μια προσεκτική μελέτη μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικά συμπεράσματα. Ετσι, η ΝΔ βεβαιώνει ότι έχει «σταθεροποιήσει» το ασφαλιστικό σύστημα και ότι, δήθεν, δεν θα προβεί σε περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις και δεν θα αυξήσει άλλο τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.

Βέβαια, οι εργαζόμενοι και οι ασφαλισμένοι, ανεξάρτητα από το Ταμείο που ανήκουν, γνωρίζουν «από την καλή και την ανάποδη» την πολιτική της ΝΔ, όπως και του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, το νέο αντιασφαλιστικό πακέτο ήταν έτοιμο πριν την προκήρυξη των εκλογών. Πολύ περισσότερο που η ΝΔ θεωρεί ως βασική της αποστολή τη «μεταρρύθμιση» του ασφαλιστικού συστήματος και μάλιστα καυχιέται για τις μέχρι τώρα ανατροπές σε βάρος των συνταξιούχων και των ασφαλισμένων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται εξίσου φειδωλός στις διακηρύξεις του για την Κοινωνική Ασφάλιση και στην προεκλογική του καμπάνια δεσμεύεται μόνο για την επαναφορά της 13ης σύνταξης και μόνο για τις συντάξεις κάτω των 700 ευρώ.

Για το υπόλοιπο αντιασφαλιστικό οικοδόμημα που χτίστηκε την τελευταία 20ετία, για τη δραματική αύξηση των ορίων ηλικίας στο 67ο έτος και παραπέρα, για τη θεσμοθέτηση της 40ετίας (στη θέση της 35ετίας) για το δικαίωμα στην πλήρη σύνταξη, που σημαίνει δουλειά μέχρι τον τάφο, για τη ληστεία των αποθεματικών και τη λεηλασία των επικουρικών και των εφάπαξ, ο ΣΥΡΙΖΑ «στρίβει» διά της σιωπής.

Αμεση σύνδεση με τα δημοσιονομικά

Την ίδια ώρα, βέβαια, είναι λαλίστατος όταν πρόκειται να δεσμευθεί στο κεφάλαιο. Ετσι, μόλις την περασμένη Δευτέρα ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε σε συνέντευξη στο «STAR»: «Η Ελλάδα έχει κάποιες θεσμικές υποχρεώσεις ως μέλος ισότιμο στην ΕΕ, οι υποχρεώσεις μας είναι να πιάνουμε τους δημοσιονομικούς στόχους (...) Εχουμε θεσμική υποχρέωση να έχουμε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς (...) Να τηρήσουμε τις ιδρυτικές συνθήκες της ΕΕ, απόλυτη υποχρέωση».

Ποιες είναι, όμως, αυτές οι «θεσμικές υποχρεώσεις», για τις οποίες δεσμεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ; Πώς συνδέονται και πώς επηρεάζουν τα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης και ειδικότερα των συντάξεων; Η απάντηση δίνεται από τα ίδια τα επίσημα κείμενα της ΕΕ, όπως είναι η «Πράσινη» και η «Λευκή Βίβλος» για τις συντάξεις,που θέτουν τις στρατηγικές κατευθύνσεις των «μεταρρυθμίσεων» στα ασφαλιστικά συστήματα όλων των κρατών - μελών της ΕΕ.

Καθόλου τυχαία, στα δύο αυτά βασικά κείμενα της ΕΕ υπάρχει ευθεία διασύνδεση των «μεταρρυθμίσεων» στο Ασφαλιστικό με τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί. Με τους στόχους δηλαδή τους οποίους - όπως ομολογεί ο Αλ. Τσίπρας - θα σεβαστεί μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όπως έκαναν όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις.

Ιδού, λοιπόν, η επισήμανση, που έκαναν τα όργανα της ΕΕ με την «Πράσινη Βίβλο για τις συντάξεις», ήδη από το 2010, πριν δηλαδή κορυφωθεί η κρίση, δίνοντας ταυτόχρονα τις κατευθύνσεις για τις νέες ανατροπές στη δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση σε ολόκληρη την ΕΕ, τη δεκαετία που διανύουμε:

«Το μέγεθος της επιδείνωσης των δημόσιων οικονομικών εξαιτίας της κρίσης, ισοδυναμεί με την εξουδετέρωση 20 ετών δημοσιονομικής εξυγίανσης, πράγμα που σημαίνει ότι οι δημοσιονομικοί περιορισμοί θα είναι πολύ ισχυροί την επόμενη δεκαετία. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι η κρίση θα ασκήσει περαιτέρω πίεση στη δημόσια συνταξιοδοτική δαπάνη και σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, διότι η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται σημαντικά χαμηλότερη, ενώ συγχρόνως υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα ως προς το πότε θα υπάρξει πλήρης ανάκαμψη».

Ως εκ τούτου, ξεκαθάριζε ότι δεν έφταναν οι μέχρι τότε ανατροπές στα συνταξιοδοτικά συστήματα των χωρών της ΕΕ και ζητούσε νέες: «Επειτα από μια δεκαετία μεταρρυθμίσεων που άλλαξαν τα συνταξιοδοτικά συστήματα των περισσότερων κρατών - μελών, υπάρχει τώρα η ανάγκη να αναθεωρηθεί ριζικά το πλαίσιο της ΕΕ».

«Επείγουν» οι παραπέρα ανατροπές

Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, το Φλεβάρη του 2012, η ΕΕ με τη «Λευκή Βίβλο» για τις συντάξεις θεμελίωνε την κοινή ευρωενωσιακή στρατηγική με το εξής σκεπτικό: «Είναι πλέον περισσότερο επείγον από ποτέ να αναπτυχθούν και να τεθούν σε εφαρμογή ολοκληρωμένες στρατηγικές προσαρμογής των συνταξιοδοτικών συστημάτων στις μεταβαλλόμενες οικονομικές και δημογραφικές συνθήκες. Οι προκλήσεις είναι τεράστιες, αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν, υπό την προϋπόθεση της θέσπισης των ενδεδειγμένων πολιτικών.

Οι μεταρρυθμίσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων και των πρακτικών συνταξιοδότησης είναι ουσιαστικής σημασίας για τη βελτίωση των προοπτικών ανάπτυξης της Ευρώπης και πρέπει να γίνουν επειγόντως σε μερικές χώρες στο πλαίσιο των σημερινών δράσεων για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στα δημόσια οικονομικά. Δεδομένου ότι οι οικονομίες και οι κοινωνίες των κρατών - μελών γίνονται όλο και πιο αλληλένδετες, η επιτυχία ή η αποτυχία των εθνικών συνταξιοδοτικών πολιτικών και των μεταρρυθμίσεων έχει ακόμη μεγαλύτερες επιπτώσεις πέρα από τα εθνικά σύνορα, ιδίως στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση.

(...) Πράγματι, η επιτυχία των συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων στα κράτη - μέλη αποτελεί μείζονα καθοριστικό παράγοντα για την εύρυθμη λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης...».

Οποιος, λοιπόν, δηλώνει ότι σέβεται τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις Συνθήκες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, πρέπει να απαντήσει για όλα τα παραπάνω. Πολύ περισσότερο, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξηγήσει στους εργαζόμενους πώς γίνεται να προστατευτεί η δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση - όπως αφήνει να εννοηθεί - την ίδια στιγμή που η «Πράσινη Βίβλος» για τις συντάξεις θεωρεί ότι «τα συνταξιοδοτικά συστήματα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των χρηματοοικονομικών αγορών, και ο σχεδιασμός τους μπορεί να προωθήσει ή να παρακωλύσει την ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού δυναμικού ή του κεφαλαίου».

Δηλαδή, να εξηγήσει στους εργαζόμενους πώς θα εξασφαλιστούν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα, την ώρα που:

  • Η ΕΕ θεωρεί και ορίζει τα συνταξιοδοτικά συστήματα ως «τμήμα των χρηματαγορών». Αυτό σημαίνει ότι τα αποθεματικά των Ταμείων και οι εισφορές των ασφαλισμένων είναι ένα πρώτης τάξης «κομπόδεμα» που το κεφάλαιο μπορεί να αξιοποιήσει/επενδύσει για να αποκομίσει κέρδος.
  • Στα εθνικά συστήματα Ασφάλισης θα πρέπει να κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σε βάρος των κοινωνικών, προκειμένου ο εργαζόμενος να κουβαλάει τον ατομικό του λογαριασμό, όταν μετακινείται από χώρα σε χώρα, ή από κλάδο σε κλάδο, για να εξασφαλίσει το μεροκάματο και τα μονοπώλια φθηνή εργατική δύναμη.

Το «μνημόνιο διαρκείας» για το Ασφαλιστικό

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξηγήσει στο λαό πώς γίνεται να καταθέτει τον «πόνο» του για τα ασφαλιστικά δικαιώματα που χάθηκαν τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, και την ίδια στιγμή να δηλώνει ότι θα τηρήσει τις υποχρεώσεις που εκπορεύονται από τις στρατηγικές συμφωνίες της ΕΕ, μία από τις οποίες είναι η «Λευκή Βίβλος» για τις συντάξεις, που προβλέπει ρητά:

«α) Τη σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής,

β) τον περιορισμό της πρόσβασης σε συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης και άλλες οδούς πρόωρης εξόδου από την εργασία,

γ) την υποστήριξη της εργασίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με τη βελτιωμένη πρόσβαση στη διά βίου μάθηση, την προσαρμογή των θέσεων εργασίας σε πιο ετερογενές εργατικό δυναμικό, τη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης για τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας και την υποστήριξη της ενεργού και υγιούς γήρανσης,

δ) την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών,

ε) την υποστήριξη της ανάπτυξης επικουρικής (σ.σ. ιδιωτικής) συνταξιοδοτικής αποταμίευσης ώστε να ενισχυθούν τα εισοδήματα συνταξιοδότησης».

Αυτές είναι οι κατευθυντήριες γραμμές που οριοθετούν τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν για λογαριασμό του κεφαλαίου τα επόμενα χρόνια σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ στα συστήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης. Πάνω σ' αυτές τις ράγες βάδισαν όλες οι μέχρι τώρα νομοθετικές παρεμβάσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, πολλές από τις οποίες προβλέπουν μέτρα που θα μπουν σε εφαρμογή μέσα στο 2015 και τα επόμενα χρόνια.

Είναι φανερό ότι χωρίς αμφισβήτηση, σύγκρουση και ανατροπή όλου του πλέγματος των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων και νόμων, χωρίς ανατροπή του αντιλαϊκού πλαισίου για τα Εργασιακά, που έχει άμεση σχέση με το Ασφαλιστικό και τις συντάξεις, ουσιαστική βελτίωση για το λαό δεν μπορεί να υπάρξει. Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί ο λαός να απολαμβάνει σύγχρονα ασφαλιστικά δικαιώματα και συντάξεις στο ύψος των πραγματικών του αναγκών, παρά το γεγονός ότι σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για τέτοιες παροχές.

Σε κάθε περίπτωση, αποδεικνύεται ότι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και οι «δεσμεύσεις» του για τις συντάξεις δεν μπορεί να είναι λύση για το λαό. Η πάλη για ανάσχεση της αντιασφαλιστικής επίθεσης, για ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι και για σύγχρονα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα απαιτεί ισχυρό ταξικό κίνημα και γι' αυτό δυνατό ΚΚΕ την επόμενη μέρα.

“Ριζοσπάστης” Κυριακή 18 Γενάρη 2015