Μην παραδοθείς...

Μην παραδοθείς...

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Αλλο ένα ακόμα κυβερνητικό ψέμα...

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...



«Δεν ξέραμε τους συσχετισμούς, βρεθήκαμε μπροστά σε τοίχο, αναγκαστήκαμε λοιπόν να υποχωρήσουμε από τις θέσεις μας αφού δεν υπήρχε σχέδιο Β'».
Αυτό υποστηρίζουν διάφορα κυβερνητικά στελέχη, προκειμένου να δικαιολογήσουν το γιατί η κυβέρνηση που υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στα μνημόνια, θα αποκαθιστούσε απώλειες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων της προηγούμενης πενταετίας, όχι μόνο άφησε απείραχτα τα παλιά αντιλαϊκά μνημονιακά μέτρα, αλλά φέρνει και καινούργιο μνημόνιο.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ψεύδεται συνειδητά:

Πρώτον: Γιατί γνώριζε πάρα πολύ καλά τι εστί Ευρωπαϊκή Ενωση, τι προβλέπουν οι αντιλαϊκές συνθήκες, οι ιδρυτικές πράξεις της από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μέχρι σήμερα, τι σημαίνει το Σύμφωνο για το Ευρώ, η στρατηγική «Ευρώπη 2020». Τα ήξεραν όλα πολύ καλά. Στο μόνο που πόνταραν ήταν η πιθανότητα χαλάρωσης της περιοριστικής πολιτικής, η οποία θα τους έδινε μεγαλύτερη ευελιξία όχι βεβαίως για να «γκρεμίσουν τα μνημόνια», όπως έλεγαν, ούτε για να αποκαταστήσουν μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα, αλλά για να μπορέσουν να στηρίξουν την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, δίνοντας ίσως και ορισμένα ψίχουλα - στάχτη στα μάτια του λαού. Δεν τους βγήκε όμως.

Δευτερον: Γιατί στις εξάμηνες διαπραγματεύσεις δεν προσήλθε (πώς θα μπορούσε άλλωστε) για την υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά για το πώς θα εξασφαλιστεί η στήριξη της ανάκαμψης της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Αυτά που εμφανίζει ως επιτυχίες της συμφωνίας (χρέος, χρηματοδότηση, στήριξη τραπεζών, πακέτα επενδυτικά κ.λπ.) πάνε χέρι - χέρι με νέα αντιλαϊκά μέτρα. Ο στόχος της περίφημης «ανάκαμψης» προϋποθέτει το τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Απλώς ήλπιζαν ότι αυτό θα το κάνουν με πιο ήπιο τρόπο. Ούτε αυτό τους βγήκε.

Τρίτον: Γιατί η κυβέρνηση όλους αυτούς τους μήνες εκτός από τις διαπραγματεύσεις συμμετείχε επίσημα και σε διάφορα διαβούλια της ΕΕ που είχαν ως αντικείμενό τους την περαιτέρω θωράκιση της ΕΕ και της Ευρωζώνης σε συνθήκες όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αρνητικών προβλέψεων για την πορεία της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας. Διαβούλια που οδήγησαν στην περαιτέρω ενίσχυση των ιμπεριαλιστικών και αντεργατικών - αντιλαϊκών χαρακτηριστικών της ΕΕ. Τέτοια περίπτωση είναι η Σύνοδος Κορυφής όπου συζητήθηκε η έκθεση των 5 προέδρων των θεσμών της ΕΕ (Κομισιόν, Ευρωκοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρώπης, Γιούρογκρουπ, ΕΚΤ) που προβλέπει τη διαμόρφωση ενός πιο αυστηρού πλαισίου λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στη Σύνοδο αυτή, η ελληνική κυβέρνηση - που κατά τα άλλα έπεσε απ' τα σύννεφα στα Γιούρογκρουπ πριν το δημοψήφισμα και στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης - δεν έβγαλε κιχ!

Τέταρτον: Γιατί η κυβέρνηση συμμετείχε σε αυτές τις διαπραγματεύσεις στηριζόμενη σε ιμπεριαλιστικές πλάτες, παίζοντας στο παιχνίδι ενδοϊμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων και ανταγωνισμών ανάμεσα σε δυνάμεις μέσα στην ΕΕ (Γαλλία σε αντιπαράθεση με Γερμανία) αλλά και εκτός ΕΕ (παρεμβάσεις των ΗΠΑ). Μέσα σε τέτοια παιχνίδια ποτέ τίποτα θετικό δεν βγήκε για τους λαούς.

Πέμπτον: Γιατί υπάρχει «σχέδιο Β'», υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο αστικής διαχείρισης. Αυτό της εξόδου απ' το ευρώ, της κρατικής χρεοκοπίας, το πέρασμα σε εθνικό νόμισμα. Αυτό είναι εναλλακτικό σχέδιο από πλευράς του κεφαλαίου, από πλευράς της αστικής τάξης. Με αυτό το σχέδιο φλέρταραν οι δυνάμεις που συγκροτούν την κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ το απορρίπτουν σε αυτήν τη φάση έχει να κάνει με το ότι δεν αποτελεί επιλογή των βασικών τμημάτων του κεφαλαίου στην Ελλάδα. Αν αυτό αλλάξει θα το υπηρετήσουν με την ίδια θέρμη που σήμερα το απορρίπτουν. Το δίλημμα «μνημόνιο ή χρεοκοπία» είναι ψεύτικο για το λαό. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση ο λαός θα βγει χαμένος.
Πρέπει λοιπόν ο λαός, οι εργαζόμενοι να απορρίψουν τα ψέματα, να ακυρώσουν στην πράξη με τη στάση και τη δράση τους το βασικό «ατού» της σημερινής κυβέρνησης, την ικανότητά της να ξεγελά, να αποπροσανατολίζει, να εγκλωβίζει τους εργαζόμενους.