Πέντε χρόνια η ίδια ιστορία: Ένα χρήσιμο κουίζ

Πέντε χρόνια μας πυρπολούν με τα ίδια εκβιαστικά διλήμματα …«μνημόνιο ή κρατική χρεοκοπία»…

Πέντε χρόνια βαφτίζουν τη χρεοκοπία του λαού «εθνική ευθύνη»…

Πέντε χρόνια η ίδια ιστορία…

Φτιάξαμε ένα κουίζ για να αναδείξουμε του λόγου το αληθές. Παραθέτουμε τρία αποσπάσματα από ομιλίες στη Βουλή και σας καλούμε να βρείτε ποιος είπε τι:

1) …Και σήμερα είναι πια απλά τα πράγματα: Ή ψηφίζουμε και εφαρμόζουμε τη Συμφωνία ή καταδικάζουμε την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Πέστε, εξηγήστε τι θα συμβεί αν χρεοκοπήσει η χώρα. Ένα πράγμα θέλω να πω: Πραγματικός πατριωτισμός σήμερα είναι να κάνουμε το παν για να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα.

Αν το δίλημμα ήταν η πολιτική μου καριέρα ή η σωτηρία της χώρας, δεν θα είχα ποτέ μου αυτό το δίλημμα. Γιατί για εμένα η πολιτική δεν είναι καριέρα. Το μείζον θέμα, κυρίες και κύριοι, είναι το ζήτημα της δημοκρατικής και εθνικής ευθύνης. Το εθνικό συμφέρον επιτάσσει την ευρεία συναίνεση στο ελληνικό Κοινοβούλιο…

2) …Οι επιλογές που είχα μπροστά μου ήταν συγκεκριμένες. Η μία επιλογή ήταν να αποδεχθώ μία συμφωνία σε πολλά σημεία της οποίας έχω ριζικές διαφωνίες. Η δεύτερη επιλογή ήταν η άτακτη χρεοκοπία. Δεν θέλω να αναφερθώ στις συνέπειές της. Όλοι τις γνωρίζουμε… Με βάση αυτό το εθνικό χρέος καλούμαστε να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις. Είμαι βέβαιος ότι θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης και θα τα καταφέρουμε. Προφανώς είναι μια επιλογή συνείδησης, αλλά και υψηλής εθνικής ευθύνης. Είναι προφανές ότι σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές η συνείδηση του καθενός και της καθεμιάς βαραίνει. Αναμετριόμαστε με το μπόι μας και με το μπόι της ιστορίας…

3) …Η σημερινή ψηφοφορία είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία αυτού του Κοινοβουλίου κι από τις πιο δύσκολες, πολιτικά και συνειδησιακά, για όλους μας. Η χώρα βρέθηκε δεμένη χειροπόδαρα… Αυτό που ψηφίζουμε σήμερα, περιέχει ασφαλώς και τη λάθος συνταγή. Δεν είμαι μύωψ... Πρέπει να σας πω, όμως, ότι, αν κάνουμε το άλμα στον γκρεμό, τότε πάμε άμεσα σε μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία θα οδηγήσει στη λεηλασία της χώρας, του λαού και του τόπου… Δεν σας ζητώ να υπερψηφίσετε τη λάθος συνταγή. Πρώτος εγώ την αποδοκίμασα κι επιμένω. Σας ζητώ όμως να απομακρυνθούμε από το χείλος του γκρεμού και να παλέψουμε μαζί στη συνέχεια για να απομακρυνθούμε τελείως από το γκρεμό και να βρούμε το δρόμο της ομαλότητας και της ανάπτυξης…

Αντιστοιχίστε καθένα από τα αποσπάσματα με μια από τις παρακάτω επιλογές:

α) Γ. Παπανδρέου στην ψήφιση του πρώτου μνημονίου (06.05.2010)

β) Αντ. Σαμαράς στην ψήφιση δεύτερου μνημονίου (12.02.2012)

γ) Α. Τσίπρας στην ψήφιση του τρίτου μνημονίου (10.07.2015)

(Λύση: 1 - α, 2 - γ, 3 - β)

***

Ήρθε η ώρα να κλείσουμε τα αυτιά μας σε όλα αυτά. Όπως λέει και ο ποιητής:

«Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας

Ποτέ δεν λένε την αλήθεια

Ο κόσμος υποφέρει και πονά

Κι εσείς τα ίδια παραμύθια».

Γιατί όποιος και να κυβερνά στον καπιταλισμό είναι υποχρεωμένος να φλομώνει το λαό στο ψέμα και στον εκβιασμό για να τη βγάζουν καθαρή οι εκμεταλλευτές.

Ήρθε η ώρα να κάνουμε τα ψέματά τους σκόνη και τους εφιάλτες τους πραγματικότητα, να απαντήσουμε στους εκβιασμούς με μια επιλογή που τους συνθλίβει, με την επιλογή της πραγματικής ρήξης, της συμπόρευσης με το ΚΚΕ για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και τη συγκρότηση μιας ισχυρής λαϊκής συμμαχίας, που θα αγωνίζεται για κάθε λαϊκό πρόβλημα, θα διεκδικεί άμεσα μέτρα ανακούφισης, ανάκτηση απωλειών, με σταθερή «πυξίδα» την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.

"902.gr" Παρασκευή 17 Ιούλη 2015

Πρώτη φορά «αριστερά»…

Της Κάλι Καρά

Λοιδορούσαν το ΚΚΕ όταν υποστήριζε ότι η αριστερά δεν συνάδει με τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως ΕΕ, ΝΑΤΟ κ.ά., όσες γονυκλισίες με λουλούδια και αν καταθέσει στο θυσιαστήριο της Καισαριανής.

Καταδίκαζαν το ΚΚΕ όταν αρνιόταν να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση που «κόκκινη γραμμή» της ήταν η παραμονή στην Ευρωζώνη, στο ευρώ με κάθε θυσία, σε μια λυκοσυμμαχία που δεν αλλάζει, που στόχος της είναι ο καπιταλιστικός τρόπος ανάπτυξης, με δεδομένο τον αρνητικό συσχετισμό για τα συμφέροντα των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων .

Περιγελούσαν το ΚΚΕ όταν στο δημοψήφισμα καλούσε τον ελληνικό λαό να καταδικάσει και το ΟΧΙ και το ΝΑΙ, έξω από την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία.

Δικαιώνεται άλλη μία φορά το ΚΚΕ, όταν εξηγούσε ότι είναι παραπλανητική η αντιπαράθεση «μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί». Να που καταγράφεται πλήρης ομοφωνία ως προς την ομοβροντία των αντιλαϊκών μέτρων που θα εφαρμοστούν στις πλάτες του ελληνικού λαού με την σύμφωνη γνώμη και τη συνεργασία τόσο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και όλων των κομμάτων της αστικής διαχείρισης, με το περιτύλιγμα του «εθνικού συμφέροντος».

Η κυβέρνηση πρώτη φορά «αριστερά» που με ένα νόμο και ένα άρθρο θα καταργούσε τα μνημόνια, τώρα με ένα νόμο και ένα άρθρο θα τυλίξει τον ελληνικό λαό και τις επόμενες γενιές σε μια κόλλα χαρτί και τον καταδικάζει να συνθλίβεται μέσα στις αντιλαϊκές μυλόπετρες, μέσα στις οξυμένες αντιθέσεις και στα χοντρά παζάρια, να χάσει ό,τι του απέμεινε από τα εργασιακά, τα ασφαλιστικά και τα κοινωνικά του δικαιώματα, τα οποία με αιματηρούς αγώνες κατέκτησε τον προηγούμενο αιώνα, αλλά, να μην ξεχνάμε, και με την παρουσία και μόνο της Σοβιετικής Ένωσης.

Τελικά όλη αυτή η ταξική πολιτική σε βάρος του ελληνικού λαού δίνει αβίαστα τον ορισμό του τυχοδιωκτισμού, δηλαδή του οπορτουνισμού, όπως τον ονομάζουν οι κομμουνιστές. Δίνει την ευκαιρία σε όσους καλοπροαίρετα πίστεψαν άλλη μία φορά στο «μικρότερο κακό» αντί να οδηγηθούν στην παραίτηση ή σε άλλες νέες αδιέξοδες χίμαιρες που ετοιμάζονται, ότι άλλος δρόμος έξω από αυτόν της ρήξης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του, δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτόν το δρόμο τον εγγυάται ένα εργατικό - λαϊκό κίνημα, μια λαϊκή συμμαχία σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση που θα αγωνιστεί για τη λαϊκή εξουσία.

"902.gr" Δευτέρα 13 Ιούλη 2015

Η Ζωή, η κυβέρνηση, ο Ταγματάρχης, ο Τσακνής ...και η «ανεξαρτησία» της ΕΡΤ

 

Όποιος άντεξε να παρακολουθήσει την πολύωρη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, τη Δευτέρα, εκτός από τις ανακριτικού χαρακτήρα ερωτήσεις προς τα προτεινόμενα 5 μέλη του ΔΣ, θα διαπίστωσε την αγωνιώδη προσπάθεια τόσο της κυβέρνησης όσων και των προτεινόμενων από αυτήν μελών του ΔΣ -ιδιαίτερα του νέου προέδρου Δ. Τσακνή και του νέου διευθύνοντος συμβούλου Λ. Ταγματάρχη- να πείσουν για την «ανεξαρτησία» της νέας ΕΡΤ.

Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει πουθενά από το νόμο, αφού τα 5 από τα 7 μέλη του ΔΣ διορίζονται από τον εκάστοτε υπουργό Επικρατείας. Η διαδικασία στην Επιτροπή της Βουλής είναι μια τυπική διαδικασία έκφρασης γνώμης, χωρίς δεσμευτικότητα, για την επικύρωση ουσιαστικά προειλημμένων αποφάσεων. Επίσης, το νέο ΔΣ είναι υποχρεωμένο να κινείται μέσα στα ασφυκτικά και αντεργατικά πλαίσια που καθορίζει ο ψηφισμένος από την κυβέρνηση νόμος.

Άρα οι κορόνες και οι όποιες καλές προθέσεις για την ανεξαρτησία της ΕΡΤ είναι «στον αέρα». Και ούτε είναι ανάγκη ο εκάστοτε υπουργός να παίρνει τηλέφωνο το ΔΣ για να υπαγορεύει επιλογές. Αυτά, άλλωστε, λύνονται με άλλον τρόπο.

Όμως η συνεδρίαση στην Επιτροπή της Βουλής ανέδειξε και ένα άλλο ουσιαστικό ζήτημα:

Όταν οι μελλοντικοί «διοικητές» της νέας ΕΡΤ ανέχονται και αποδέχονται αδιαμαρτύρητα μια εξευτελιστική διαδικασία σε βάρος τους, με ερωτήσεις που παραπέμπουν σε «ιερά εξέταση» και μάλιστα σε μια συνεδρίαση με εντελώς τυπικό και όχι ουσιαστικό χαρακτήρα, είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να προσφέρουν εχέγγυα ανεξαρτησίας και αντίστασης ενάντια στις όποιες κυβερνητικές πιέσεις τούς ασκηθούν με φανερό ή συγκαλυμμένο τρόπο στο μέλλον;

Ασφαλώς και όχι, επιβεβαιώνοντας αυτό που από την πρώτη στιγμή έχει πει το ΚΚΕ, ότι δηλαδή η νέα ΕΡΤ θα είναι άλλο ένα κρατικό - κυβερνητικό φερέφωνο. Και σ’ αυτό πρέπει να αντισταθούν τόσο οι εργαζόμενοι, που δεν πάλεψαν τόσους μήνες μόνο για το αυτονόητο δικαίωμα στη δουλειά, όσο κι όλος ο λαός, που πληρώνει από το υστέρημά του για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

“902.gr” Τρίτη 26 Μάη 2015

H 9η Μάη …για κάθε χρήση

 

Της Κάλι Καρά

Δεν το αντέχουν…

Ότι η 9η Μάη του 1945 είναι η Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών.

Δεν το αντέχουν…

Ότι η Κόκκινη Σημαία, το λάβαρο του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, της Σοβιετικής Ένωσης, υψώθηκε στο Ράιχσταγκ από τον Κόκκινο Στρατό που σήκωσε το κύριο βάρος του ιμπεριαλιστικού πολέμου και συνέτριψε τα «ανίκητα» στρατεύματα του ναζιστικού γερμανικού κράτους.

Δεν αντέχουν…

Την ιστορική αλήθεια, γι' αυτό προσπαθούν με κάθε μέσο να ξαναγραφτεί η Ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Γι' αυτό και ανακήρυξαν αυτή την ιστορική μέρα ως Μέρα της Ευρώπης. Της Ευρώπης της ανεργίας, της φτώχειας, της αδικίας και της προσφυγιάς. Της Ευρώπης των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που με τις πολιτικές της πνίγει χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο, κύματα των απελπισμένων ανθρώπων, εξαιτίας της φτώχειας, των πολέμων και των αντιδραστικών καθεστώτων.

«Με ένα τσιγαριλίκι ξεχνιέσαι» είναι τελικά το μήνυμα που στέλνουν στους νέους και στις νέες της χώρας μας τα ναρκω-φεστιβάλ όλων αυτών των «προοδευτικών», που στην παρέα τους δεν λείπει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού διαχρονική πολιτική επιλογή του είναι ο διαχωρισμός των ναρκωτικών σε «σκληρά και μαλακά», σε μια περίοδο που σβήνουν από τη ζωή της νέας γενιάς τα δικαιώματα στην εργασία (πάνω από 60% η ανεργία στους νέους), στη μόρφωση, στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό, στη δημιουργία οικογένειας, ζητώντας το «δικαίωμα» στη μαστούρα.

Τώρα προσπαθούν, καθόλου τυχαία, να μεταθέσουν και το ναρκω-φεστιβάλ σε αυτή την ιστορική μέρα και να μετατρέψουν την πλατεία Συντάγματος σε τεκέ, ζητώντας άδεια από το Δήμο Αθηναίων.

Όπως ανακοινώνεται στο διαδίκτυο, από τη μία το μεσημέρι έως τη μία μετά τα μεσάνυχτα, «διεκδικούμε», λένε, «την αποποινικοποίηση της χρήσης ουσιών», δηλαδή ελεύθερη χρήση ναρκωτικών, την «ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης», δηλαδή του χασίς και μάλιστα λένε «ραντεβού στην πλατεία για να το κάνουμε νόμιμο»!

Διπλός ο στόχος και καθόλου τυχαίος. Απομάκρυνση της νέας γενιάς από την ιστορική αλήθεια, μα ταυτόχρονο πλασάρισμα της καλύτερης συνταγής της κυρίαρχης τάξης. Διευκόλυνση έως και προτροπή στη μαστούρα σε μια νεολαία που θα την απαλλάξει από τις αγωνιστικές της κινητοποιήσεις για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματός της, από την αβάσταχτη πραγματικότητα που το ίδιο φτιάχνει.

Πόσο επίκαιρο είναι το σύνθημα της ΚΝΕ «Άλλαξε τον κόσμο, το 'χει ανάγκη».

“902.gr” Τετάρτη 29 Απρίλη 2015

Το «κόκκινο γάντι των καθαριστριών» …και ο ΣΥΡΙΖΑ

 

Της Κάλι Καρά

Κοντεύουν δύο χρόνια από το Σεπτέμβρη του 2013 που οι καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ τέθηκαν σε διαθεσιμότητα αντιμετωπίζοντας το φάσμα της απόλυσης. Κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι όλο αυτό τον καιρό ανάμεσα στον καθημερινό αγώνα αυτών των γυναικών, διεκδικώντας το δικαίωμά τους στη δουλειά, στις δικαστικές αποφάσεις και στις προεκλογικές ανάγκες της «αριστερής» αντιπολίτευσης.

Ερωτήσεις επί ερωτήσεων του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή -όταν ήταν στην αντιπολίτευση- για την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων καθαριστριών.

Ούτε το «κόκκινο γάντι των καθαριστριών» δεν έμεινε έξω από τις σκοπιμότητες για την ανάδειξη του φιλεργατικού προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Βαρουφάκης, αναφερόμενος στο θέμα των καθαριστριών, είπε ότι το θέμα είναι «υψίστης συμβολικής και ουσιαστικής σημασίας και θα επιλυθεί». Οι καθαρίστριες θα επαναπροσληφθούν, με βάση διάταξη που περιέχεται στο νομοσχέδιο που θα κατατεθεί και η οποία θα προβλέπει την επαναφορά των οργανικών τους θέσεων, στις οποίες θα επιστρέψουν.

Τελικά, η κυβέρνηση κορόιδεψε ξεκάθαρα τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και όχι μόνο αυτές: Στο νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να φέρει στη Βουλή όχι μόνο δεν επαναπροσλαμβάνει όλες τις απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, αλλά και 300 από αυτές που ήταν με μηνιαία σύμβαση δεν τις επαναπροσλαμβάνει. Στις υπόλοιπες καθαρίστριες (595) ικανοποιεί εν μέρει τα αιτήματά τους αφού δηλώνει πως θα τις επαναπροσλάβει ως ελαστικά εργαζόμενες με 4ωρο, με μισή δουλειά, μισή ζωή και δικαιώματα, σε προσωποπαγή και όχι οργανική θέση.

Τελικά, αποδεικνύεται ότι το δίκιο του αγώνα των εργαζομένων δεν θα κριθεί στα δικαστήρια, ακόμη και στον Άρειο Πάγο. Θα επιβληθεί με τη μαζική και οργανωμένη πάλη του λαού, για να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ και να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στη μόνιμη και αξιοπρεπή δουλειά, για όλους τους ανέργους και απολυμένους.

Ξεκάθαρη η θέση του ΠΑΜΕ στο κάλεσμα «σε όλα τα σωματεία και τα συνδικάτα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις απολυμένες καθαρίστριες, να οργανώσουν την πάλη για όλους τους απολυμένους εργαζόμενους. Ούτε 1 απολυμένη, όλες στη δουλειά με πλήρη δικαιώματα. Συναντιόμαστε όλοι οι εργαζόμενοι στο μεγάλο ραντεβού της Εργατικής Πρωτομαγιάς, στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, κάτω από το σύνθημα:

"Δουλειά για όλους, Μόρφωση - Ασφάλιση - Υγεία

Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία"».

“902.gr Δευτέρα 06 Απρίλη 2015

Του… Αγίου Ποτέ

 

Της Κάλι Καρά

Tο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ΕΚ) στηρίζοντας τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ισότητας των δύο φύλων, κάθε χρόνο υιοθετεί ψήφισμα με το οποίο αξιολογεί την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στον τομέα της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, υπογραμμίζοντας κάθε χρόνο την ανάγκη να αλλάξουν οι πολιτικές για να επιτευχθεί αυτή η ισότητα!

Όμως, παρά τις μεγαλοστομίες και παρά τις «δράσεις» που έχουν αναληφθεί από τα κράτη μέλη, χρόνο με το χρόνο οι αριθμοί παραμένουν αμείλικτοι, όταν καταγράφουν τη ζωή των γυναικών του καθημερινού μόχθου.

Σε τι θα μπορούσε να διαφέρει και το φετινό ψήφισμα, όταν η Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ισότητα των Φύλων στην ΕΕ που δημοσιοποιήθηκε στις 14/04/2014, ακτινογραφεί την κατάσταση των γυναικών στην «Ευρωπαϊκή Ένωση των Λαών», στο «Κοινό μας Σπίτι», για το 2013:

• Οι γυναίκες εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης (32% έναντι 8,2% των ανδρών) και διακόπτουν την επαγγελματική δραστηριότητά τους για να αναλάβουν τη φροντίδα τρίτων προσώπων. Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι να ανέρχεται σε 39% η απόκλιση μεταξύ των φύλων όσον αφορά τις συντάξεις. Οι χήρες και οι μονογονεϊκές οικογένειες, κυρίως μητέρες, αποτελούν ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα, ενώ πάνω από το ένα τρίτο των μονογονεϊκών οικογενειών έχουν ανεπαρκή έσοδα. Παρά το γεγονός ότι το 60% των πτυχιούχων πανεπιστημίων είναι γυναίκες, οι γυναίκες αυτές εξακολουθούν να λαμβάνουν για κάθε ώρα εργασίας αμοιβή χαμηλότερη κατά 16% από εκείνη των ανδρών.

• Αν και το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών έχει αυξηθεί, ανέρχεται μόλις σε 63% έναντι 75% για τους άνδρες.

• Οι γυναίκες συνεχίζουν να επωμίζονται το μεγαλύτερο μέρος της μη αμειβόμενης εργασίας στο νοικοκυριό και την οικογένεια. Οι γυναίκες αφιερώνουν, κατά μέσο όρο, 26 ώρες την εβδομάδα για τη φροντίδα των παιδιών και τις δουλειές του σπιτιού, ενώ οι άνδρες εννέα ώρες.

• Οι γυναίκες εξακολουθούν να έχουν λιγότερες πιθανότητες να καταλάβουν ανώτερες θέσεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή.

• Μία στις τρεις γυναίκες (33%) έχει υποστεί σωματική ή και σεξουαλική βία από την ηλικία των 15 ετών.

Το πιο αποκαλυπτικό, όμως, βρίσκεται στη ρητή αναφορά στην εισαγωγή της έκθεσης ότι, σύμφωνα με το σημερινό ρυθμό προόδου, θα χρειαστούν περίπου τριάντα χρόνια για να επιτευχθεί ο στόχος της ΕΕ για διαμόρφωση του ποσοστού απασχόλησης των γυναικών στο 75%, εβδομήντα χρόνια για να γίνει πραγματικότητα η ίση αμοιβή και είκοσι χρόνια για να επιτευχθεί ισοτιμία στα Εθνικά Κοινοβούλια (τουλάχιστον 40% για τους εκπροσώπους κάθε φύλου). Δηλαδή του… Αγίου Ποτέ.

Οι γυναίκες της εργατικής-λαϊκής οικογένειας θα συνειδητοποιήσουν γρήγορα ότι πρέπει να απεγκλωβιστούν από τις αυταπάτες ότι με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, μέσα στο «σπίτι των κεφαλαιοκρατών» την ΕΕ ή τα «έξυπνα μείγματα πολιτικής» αλά ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, θα τους επιστρέψουν όσα τους έκλεψαν, θα τους εξασφαλίσουν τις σύγχρονες λαϊκές τους ανάγκες, θα τους αναγνωριστούν τα αναπαραγωγικά τους δικαιώματα, θα απολαύσουν τον πλούτο που παράγουν και τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Το τέλος στα βάσανα, την ανεργία, την ανασφάλεια, τη φτώχεια και την ανισότητα, θα 'ρθει όταν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες με την πάλη τους έρθουν σε ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους και με όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. 

“902.gr” Παρασκευή 13 Μάρτη 2015

Η 8η Μάρτη… όπως «ο διάολος το λιβάνι»

 

Της Κάλι Καρά

157 χρόνια πριν, 8 Μάρτη 1857, οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης τόλμησαν να υψώσουν το ανάστημά τους, να κατεβούν σε απεργία και διαδηλώσεις, να αντισταθούν στην εκμετάλλευση και την καταπίεση που βίωναν. Ζητούσαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας που έφταναν 16 ώρες την ημέρα και εξίσωση στους μισθούς τους -που ήταν σημαντικά μικρότεροι- με αυτούς των ανδρών.

Δεν είναι τυχαίο ότι διαχρονικά η αστική τάξη αποφεύγει την 8η Μάρτη, όπως «ο διάολος το λιβάνι» και με όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της προσπαθεί να πνίξει στην αφάνεια αυτή την ιστορική επέτειο, την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, αναπόσπαστα δεμένη με τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Η νέα γυναίκα της εργατικής λαϊκής οικογένειας δεν πρέπει να μάθει ότι τίποτα δεν της χαρίστηκε και ότι όλα κατακτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες. Η νέα γυναίκα δεν πρέπει να μάθει ότι η σπίθα μπήκε στους άνδρες και γυναίκες προλετάριους όλου του κόσμου για να σπάσουν τις αλυσίδες της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης από την Οχτωβριανή Επανάσταση. Τότε το ζήτημα της ισοτιμίας της γυναίκας μπήκε στις πρώτες προτεραιότητες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, με μέτρα πρωτόγνωρα και για τα πιο αναπτυγμένα καπιταλιστικά κράτη. «...Πρέπει οι γυναίκες να ξέρουν πως η προλεταριακή εξουσία σημαίνει για αυτές πλήρη ισοτιμία δικαιωμάτων με τον άνδρα και διά νόμου και στην πράξη στην οικογένεια, στο κράτος και στην κοινωνία κι ακόμα γκρέμισμα της εξουσίας της αστικής τάξης…», έλεγε ο Λένιν στη συζήτησή του με την Κλάρα Τσέτκιν.

Ότι το 1924 στους αγώνες των καπνεργατών σκοτώνεται η καπνεργάτρια Μαρία Χουσιάδου στην απεργία της Καβάλας και το 1926 η Βασιλική Γεωργατζέλη, έγκυος 6 μηνών, στην απεργία του εργοστασίου «Παπαστράτος» στο Αγρίνιο, η Αναστασία Καρανικόλα το 1936 στις μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις των καπνεργατών Θεσσαλονίκης και τόσες άλλες επώνυμες και ανώνυμες μαχήτριες του εργατικού - λαϊκού μας κινήματος και των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων του λαού μας.

Πρέπει να μείνει μακριά από συνειρμούς και συγκρίσεις, που μπορεί να προκληθούν από την ιστορική αναφορά σε τέτοια γεγονότα, για τη σημερινή ζωή της. Πρέπει να μείνει μακριά από τη σκέψη ότι σε όλες τις εκμεταλλευτικές κοινωνίες θα παραμένει ανισότιμη, γιατί η εργατική της δύναμη, πιο φθηνή, πιο ευέλικτη και περισσότερο εκμεταλλεύσιμη, αξιοποιείται από το κεφάλαιο πάντα σύμφωνα με τις ανάγκες της κερδοφορίας του.

Σήμερα ο γερασμένος και σάπιος καπιταλισμός, που καθρεφτίζεται ανάγλυφα στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, παίρνει πίσω ότι κατακτήθηκε με αιματηρούς αγώνες στο όνομα της « ισότητας».ενώ προβάλλει ως «σύγχρονο» επίτευγμά του για τη δήθεν ισότητα ανδρών και γυναικών το πρότυπο της «γυναίκας επιχειρηματία» που «χειραφετήθηκε» εκμεταλλευόμενη εργαζόμενους, της γυναίκας που μετέχει στα Κέντρα Λήψης των Αποφάσεων, ενώ διαλαλεί ως «αξία» τη δραστηριότητα της αστής κυράς του καπιταλιστή που διαφημίζει το «φιλάνθρωπο» πρόσωπο της απάνθρωπης κοινωνίας.

Καμία συμφιλίωση των γυναικών της εργατικής λαϊκής οικογένειας με το πρόσταγμα του κεφαλαίου να προσαρμόσουν τις ανάγκες τους με τα ελάχιστα. Καμιά ανοχή στους νεόφωτους «αριστερούς» που πασχίζουν πώς να τα πάρουν από τους φτωχούς και να τα δώσουν στους εξαθλιωμένους, αφήνοντας ανέπαφο το κεφάλαιο. Να δουλεύουν για ψίχουλα ή χωρίς αυτά αν είναι κάτω των 30 χρονών, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, χωρίς κυριακάτικη αργία και ξεκούραση, να μην έχουν δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς, δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, επισκέψεις σε γιατρούς, δωρεάν φάρμακα και νοσοκομειακή περίθαλψη για τα παιδιά τους, την οικογένειά τους, τις ίδιες, να μην έχουν δωρεάν δημόσια μαιευτήρια, επίδομα τοκετού, αυξημένες άδειες εγκυμοσύνης, με αξιοπρέπεια.

Να ζουν χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, να μην έχουν να βάλουν ψωμί στο τραπέζι τους, να στέλνουν νηστικά τα παιδιά τους στο σχολείο, με αξιοπρέπεια. Να κινδυνεύουν να χάσουν και το σπίτι τους, όχι από τους κομμουνιστές, όπως για δεκαετίες τις τρομοκρατούσε η αντικομουνιστική προπαγάνδα, αλλά από τα «κοράκια» του καπιταλιστικού συστήματος.

Αξιοπρέπεια για τις γυναίκες της εργατιάς, της αγροτιάς, τις γυναίκες του μικρομάγαζου, αυτές που βοηθούν στις οικογενειακές επιχειρήσεις, για τις νέες, σημαίνει να αντλήσουν δύναμη από την πείρα των αγώνων του παρελθόντος, από τις υφάντρες της Ν. Υόρκης και να διεκδικήσουν τη ζωή που τους αξίζει και τους την στερούν ΕΕ και κυβερνήσεις. Να πρωτοστατήσουν στους σημερινούς ταξικούς αγώνες, μέσα από την Κοινωνική Συμμαχία ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΟΓΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ.

Αυτή η Κοινωνική Συμμαχία είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να παλέψει για να ανατραπούν αντιλαϊκοί νόμοι, να αναχαιτιστεί η αντιλαϊκή επίθεση, για να σπάσουν τα δεσμά με την ΕΕ, να πάρει ο λαός τον πλούτο στα χέρια του και να ανοίξει ο δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών του, για την ισοτιμία ανδρών και γυναικών. 

“902.gr” Σάββατο 07 Μάρτη 2015

Κόντρα στο ρεύμα

 

Του Γιώργου Σαρρή

«Το ΚΚΕ δεν έχει άλλο λόγο ύπαρξης παρά μόνο τη δικαίωση της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού». Δ. Κουτσούμπας (Σύνταγμα 27/2/2015).

Η Ελπίδα είναι εδώ!

Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι που δεν κλείνουν τα μάτια.

Που δεν καταλαβαίνουν από «πίεση της κοινής γνώμης» που αποφάσισε να πηδήξει στο κενό.

Που αποφάσισαν, όπως πάντα, να πάνε κόντρα στο ρεύμα της μεγάλης πλειοψηφίας που, για την ώρα, την είδε να παραχωρήσει τη ζωή μας προς πάσα χρήση, να χαρίσει πολύτιμο χρόνο στους αντιπάλους μας, δηλαδή τους καπιταλιστές που ψάχνουν τρόπο να λύσουν την κρίση τους πάνω μας και να καθίσει στη γωνία και πάλι παρατηρητής και όχι πρωταγωνιστής της ίδιας του της ζωής.

Ευτυχώς, υπάρχει ένα κόμμα που ο ιστορικός του ρόλος δεν το αφήνει να κρύψει την αλήθεια από το λαό, οσο κι αν αυτό πονάει μερικές φορές.

Ευτυχώς, υπάρχει ένα ΚΚ που δεν πρόκειται να ψάξει δρόμους συνεννόησης με ταξικούς αντιπάλους, που δεν πρόκειται να απαρνηθεί το ρόλο της εργατικής τάξης, που δεν πρόκειται να βάλει στην άκρη το όραμα της εργατικής λαϊκής εξουσίας.

Υπάρχει ένα κόμμα που ο στόχος του, σ' αυτή τη ζωή κι όχι τη Δευτέρα Παρουσία, θα είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η εγκαθίδρυση της εξουσίας του λαού και όχι ο «εξανθρωπισμός» του καπιταλισμού.

Που όταν λέει σοσιαλισμός, εννοεί σοσιαλισμό με σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής, δηλ. τα εργοστάσια στους εργάτες και όχι ένα δήθεν «σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» που δεν είναι τίποτα άλλο από «καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο», δηλαδή κάτι που δεν υπάρχει.

Ευτυχώς, λοιπόν, εδώ υπάρχει κομμουνιστικό κόμμα, το ΚΚΕ.
Κι από την περασμένη Παρασκευή ξεκίνησε μια πορεία με νέα ένταση, το δυνάμωμα αυτού που λέμε «Λαϊκή αντιπολίτευση» πέρα από ψεύτικους διαχωρισμούς δεξιάς - αριστεράς ή μνημονιακών - αντιμνημονιακών, που οδηγούν τελικά στον ίδιο δρόμο, που είναι το να βρεθεί λύση σωτηρίας για το σύστημα και όχι για το λαό.

«Πέρα από την αριστερά, τη δεξιά, τα ποτάμια και τα λαγκάδια, υπάρχει η ίδια η ζωή του λαού μας» είπε χτες ο ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας.

«Αυτή τη ζωή το ΚΚΕ δεν τη βάζει στο ζύγι, δεν την εκταμιεύει σε νούμερα και αριθμούς, για να κάνουν μπίζνες ντόπιοι και ξένοι καρχαρίες».

Τα ψέμματα λοιπόν τέλειωσαν γρήγορα. Τα πόδια τους όλο και κονταίνουν.

Η αλήθεια είναι μία και μόνη.

Κανένα μέλλον δεν μπορεί να χτιστεί πατώντας σε δυο βάρκες.

Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες. Και με τους δύο δε γίνεται.

Ο λαός πρέπει να σταματήσει να δίνει λευκές επιταγές.

Πρέπει να σταματήσει να παραδίνει τη ζωή του σε άλλους καλούς ή κακούς διαχειριστές και διαπραγματευτές και να βρει τη θέση του που είναι στο δρόμο των αγώνων.
Πουθενά αλλού.

Ο ίδιος ο λαός πρέπει μέρα με τη μέρα, με κάθε μικρή ή μεγάλη διεκδίκηση,  με κάθε αγώνα,  να χτίσει τη δική του λαϊκή αντιπολίτευση βάζοντας στόχο όχι μια χαμοζωή αλλά έναν άλλο, νέο ευτυχισμένο κόσμο.

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος.

Σε έναν τέτοιο δρόμο οι κομμουνιστές θα είναι μπροστά.

Πλάι στο λαό που θα σηκώσει κεφάλι και θα πιστέψει στον εαυτό του και τη δύναμή του.

Μπορεί κάποιοι να απογοητεύτηκαν και γι' αυτό να βαφτίζουν το δρόμο της συναλλαγής «ελπίδα» και τη δουλικότητα «αξιοπρέπεια».

Όμως σ' αυτό τον άθλιο κόσμο του καπιταλισμού, καμιά αξιοπρέπεια δεν υπάρχει.

Ο φτωχός και ο άνεργος ξέρει πως όταν σκύβει το κεφάλι και κάνει πίσω, καμιά περηφάνια δεν έχει αυτό που κάνει.

Η μόνη αξιοπρέπεια βρίσκεται στην αντίσταση εναντίον αυτών που κλέβουν τη ζωή μας και τον ιδρώτα μας.

Ο μόνος περήφανος δρόμος για το λαό είναι ο δρόμος της Ανατροπής!

“902.gr” Δευτέρα 02 Μάρτη 2015

Για τον Δ. Τσακνή και τις ...νουθεσίες του

 

Διαβάσαμε στο διαδίκτυο την επιστολή που απέστειλε ο Δ. Τσακνής στον πρωθυπουργό - «Αγαπητέ Αλέξη» τον προσφωνεί…

Δεν θα σχολιάζαμε ούτε τα «δάκρυσα όταν πήγες την Καισαριανή», ούτε τα «συμμερίστηκα τη συγκίνησή σου στις προγραμματικές δηλώσεις», ούτε ότι η «γκρίνια» του προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τη νέα συμφωνία επισφραγίζεται με τη φράση: «Τέσσερις μήνες ζητήσατε; Τέσσερις και εκατόν τέσσερις θα είμαστε δίπλα κι απέναντί σας…». Ο πειρασμός να σχολιάσουμε προέκυψε κυρίως από τις νουθεσίες που απευθύνει προς τους «συντρόφους της κομμουνιστικής Αριστεράς» (βλ. ΚΚΕ).

Λέει λοιπόν ότι «ως κομμουνιστής όμως, προσπαθώ πάντα να βρω τη χαραμάδα και να τη μετατρέψω σε ρήγμα (…) Παρατηρώντας τις διαθέσεις του κόσμου, ακόμα και το θυμικό του, επιδιώκω να το μεταβάλω σε συνειδητή στάση, δίνοντας στο συναίσθημα την πολιτική του διάσταση, μετατρέποντάς το δηλαδή σε συνειδητό. (…) Δεν ήταν επαναστάτες με θεωρητική κατάρτιση οι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες που γύρισαν τα όπλα τους στους στρατηγούς το ’17 στη Ρωσία. Απελπισμένοι άνθρωποι του λαού ήταν, αφελείς και πλανεμένοι ίσως μέχρι πρότινος, που χάρις στη δουλειά των ελάχιστων μπολσεβίκων μεγαλούργησαν και έγραψαν ιστορία».

Εγκαλείται λοιπόν το ΚΚΕ γιατί δεν μετατρέπει σε «ρήγμα» τη «χαραμάδα» και μάλιστα δεν ακολουθεί λενινιστική πολιτική ώστε να το κάνει αυτό.

Πρώτον. Ποια «χαραμάδα» ανοίγει η ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μιλάμε για μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που επιλέχθηκε και στηρίχτηκε από το κεφάλαιο. Δεν είναι μια κυβέρνηση που αναδείχθηκε από το «κίνημα» όπως υπονοείται, αλλά ίσα - ίσα αξιοποιείται για να το ενσωματώσει και να το αφοπλίσει πιο αποτελεσματικά.

Δεύτερον. Από πού και ως πού έχει την παραμικρή ομοιότητα η γραμμή των μπολσεβίκων με αυτήν που περιγράφει ο επιστολογράφος; Μήπως οι μπολσεβίκοι έδειξαν ανοχή ή «κριτική στήριξη» στην Προσωρινή Κυβέρνηση ή μήπως διοργάνωσαν και συγκεντρώσεις υποστήριξής της; Την αντιπάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις, επεξεργάστηκαν γραμμή που εξασφάλισε σε όλες τις καμπές από τον Απρίλη ως τον Οκτώβρη την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, την προβολή, ζύμωση και πρακτική δράση για την κατάληψη της εξουσίας. Αυτό τους οδήγησε στη νίκη.

Τρίτον. Όλα αυτά πού μοιάζουν με τις σημερινές συνθήκες; Γιατί όποιος χρησιμοποιεί ιστορικές αναλογίες, πρέπει να σέβεται την ιστορία. Την περίοδο του 1917 μιλάμε για συνθήκες επαναστατικές, με Σοβιέτ εργατών και στρατιωτών, ένοπλο λαό. Όχι για διαπραγματεύσεις στα σαλόνια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και «κολλητηλίκια» με τον ΣΕΒ και τον Ομπάμα.

Λέει επίσης στην επιστολή: «Το θέμα δεν είναι να χειροκροτήσουμε αυτάρεσκα τους εαυτούς μας, σε περίπτωση μιας οριστικής υπαναχώρησης (όσο κι αν αυτή διαφαίνεται), αλλά να συμβάλουμε έτσι ώστε να την αποτρέψουμε. Κι αυτό θα γίνει στους δρόμους και τις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και πολιτικής ζύμωσης».

Κατ' αρχάς, όσο και «καλοπροαίρετος» να ήταν κανείς, τι άλλο να περιμένει να δει για να πειστεί για την «οριστική υπαναχώρηση» του ΣΥΡΙΖΑ (από τι αλήθεια; αλλά ως το δεχθούμε χάριν της συζήτησης); Εδώ άρον άρον υπαναχώρησε ακόμη και από τα απατηλά του συνθήματα και όλα αυτά μέσα στις πρώτες μέρες ανάληψης της διακυβέρνησης.

Ολόκληρη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, από τη γιγάντωση ως την αστική διακυβέρνηση, έχει ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο. Αντί να λένε πολλοί ότι το ΚΚΕ υποτιμά τις διαφορές ή ότι δεν βλέπει ότι δεν είναι «ομοιογενής» η κυβέρνηση κλπ., ας δουν ότι, παρά τις όποιες διαφορές (ουσιαστικές και λιγότερο ουσιαστικές), η πραγματικότητα δεν αλλάζει: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό και λέει ψέματα στο λαό για το πώς μπορούν να λυθούν τα προβλήματά του. Η υπογραφή της συμφωνίας είναι καθαρότατη απόδειξη των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει απέναντι στο κεφάλαιο. Ας δουν ότι παίρνει πίσω ακόμη και τις υποσχέσεις για ψίχουλα ή ορισμένα μέτρα ανακούφισης της ακραίας φτώχειας που έταζε στο λαό προεκλογικά, ότι αυτό που έρχεται είναι μέτρα, φόροι και νέα βάρη στο λαό, πιθανότατα νέο μνημόνιο τον Ιούνη. Αυτά μπαίνουν στο τραπέζι με τη νέα συμφωνία.

Η εξέλιξη αυτή δεν εμποδίζεται μέσω της στήριξης της κυβέρνησης ή με μια λογική «ρυμούλκησής» της προς τα αριστερά. Είναι αυταπάτη, αφοπλισμός και αυτοχειριασμός του κινήματος, λογική που το μετατρέπει σε ουρά της κυβέρνησης. Αντιμετωπίζεται αποκαλύπτοντας τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, τα συμφέροντα που πραγματικά υπηρετεί, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτό που χρειάζεται είναι το εργατικό λαϊκό κίνημα να μη χάσει χρόνο σε αναμονή ή νέα απογοήτευση. Γι’ αυτό το ΚΚΕ πρωτοστατεί και θα δώσει τις δυνάμεις του για την οργάνωση της λαϊκής πάλης και αντεπίθεσης, για την ανάδειξη του πραγματικού αντιπάλου. Ας ψάξουν αλλού για χειροκροτητές στα κυβερνητικά συλλαλητήρια, με το περιτύλιγμα «να πιέσουμε την κυβέρνηση», «να την βάλουμε στον ίσιο δρόμο». Βαδίζουμε ριζικά διαφορετικό δρόμο, το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης, της πάλης για άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού.

ΥΓ: Ο Τσακνής θυμίζουμε ότι δεν πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Βρείτε τις διαφορές… 

“902.gr” Δευτέρα 02 Μάρτη 2015

Η «απραξία» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ…

 

Κάποιοι φαίνεται να μην έχουν καλή μνήμη ή παριστάνουν ότι δε θυμούνται. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς κάποιος να λέει ότι «το ΚΚΕ, τώρα που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ, θυμήθηκε να κάνει συλλαλητήριο»… Το ΚΚΕ και οι μαζικές οργανώσεις μέσα στις οποίες δρουν οι κομμουνιστές τα προηγούμενα χρόνια έδωσαν εκατοντάδες μικρές και μεγάλες μάχες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβερνήσεων - ΕΕ. Ιδού λοιπόν η «απραξία» (και αναφερόμαστε μόνο σε πανελλαδικές ή μεγάλες κινητοποιήσεις και πρωτοβουλίες):

17-12-2009. Πανελλαδική απεργία, μετά από πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ.

Η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ, σε ορισμένες περιπτώσεις και η «Αυτόνομη Παρέμβαση», καλούσαν τους εργαζόμενους να γίνουν απεργοσπάστες. Μια μέρα πριν την απεργία, η ΓΣΕΕ, αυτοανακυρήχθηκε στο μεγαλύτερο απεργοσπάστη καθώς έθεσε ζήτημα νομιμότητας της απεργίας.

6-2-2010. Αγροτικό Συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία της ΠΑΣΥ και τη συμμετοχή του ΠΑΜΕ.

10-2-2010. Πανελλαδική απεργία

Το ΠΑΜΕ είχε καταθέσει πρόταση στις διοικήσεις ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ για πανελλαδική απεργία ήδη απ' τον Γενάρη για τις 11/2. ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ αποφάσισαν να γίνει η απεργία στις 10/2.

24-2-2010. Πανελλαδική απεργία

4-3-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την Ελλάδα

5-3-2010. Πανελλαδική απεργία

Αμέσως μετά την ανακοίνωση των αντιλαϊκών μέτρων, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ κάλεσε σε πανεργατική πανελλαδική απεργία.

8-3-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΟΓΕ

11-3-2010. Πανελλαδική απεργία

31-3-2010. Κατάληψη του Υπ. Εργασίας απ' την Επιτροπή κατά της Ανεργίας του ΠΑΜΕ.

Έγινε ακόμα κατάληψη των γραφείων του ΟΑΕΔ σε Θεσσαλονίκη, Βόλο και συγκέντρωση στη Λάρισα.

8-4-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην φοροληστεία, σ' όλη την χώρα

21/22-4-2010. 48ωρη Πανελλαδική απεργία

Με προτασή του ΠΑΜΕ, απ' τον Απρίλη. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αρνήθηκε εντελώς ξεδιάντροπα την πρόταση για απεργία. Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε απεργία στις 22 Απρίλη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε άλλη ημερομηνία αν αυτό αποφασίσει η ΓΣΕΕ.

1-5-2010. Πρωτομαγιά - Πανελλαδική απεργία

5-5-2010. Πανελλαδική απεργία - Μέρα ψήφισης του Μνημονίου Ι

6-5-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

8-5-2010. Το ΚΚΕ αναρτά πανώ στην Ακρόπολη με σύνθημα:

«Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε»

15-5-2010. Μεγάλο Πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

20-5-2010. Πανελλαδική απεργία

1-6-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

17-6-2010. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

23-6-2010. Πανελλαδική απεργία

29-6-2010. Πανελλαδική απεργία

6-7-2010. Συγκέντρωση - Συναυλία του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα

8-7-2010. Πανελλαδική απεργία

11-9-2010. Πανελλαδικό Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

23-9-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ - ΟΓΕ - ΜΑΣ για να μην αυξηθούν πετρέλαιο θέρμανσης, ρεύμα, ΦΠΑ, σ' όλη την χώρα.

7-10-2010. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

11-10-2010. Κινητοποιήσεις με αίτημα φτηνό ρεύμα για το λαό - Πανώ του ΠΑΜΕ στα κεντρικά γραφεία της ΔΕΗ στην Αθήνα

15-11-2010. Συλλαλητήρια του ΚΚΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

29-11-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΥ - ΠΑΣΕΒΕ ενάντια στην «περαίωση»

30-11-2010. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στον Πειραιά ενάντια στην επιστράτευση των ναυτεργατών

7-12-2010. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ και ΟΓΕ ενάντια στον ερχομό του εκπροσώπου του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν.

9-12-2010. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στην κατάργηση των ΣΣΕ

15-12-2010. Πανελλαδική απεργία

14-1-2011. Άνοιγμα των διοδίων σ' όλη την Ελλάδα από ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

10-2-2011. Μέρα πανελλαδικής δράσης ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

23-2-2011. Πανελλαδική απεργία

10-3-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

22-3-2011. Μέρα πανελλαδικής δράσης του ΠΑΜΕ ενάντια στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής

30-3-2011. Κινητοποιήσεις σε πολλές πόλεις για τα προβλήματα της υγείας και της παιδείας

18-4-2011. Συλλαλητήριο του ΚΚΕ στην Αθήνα

1-5-2011. Πρωτομαγιά

11-5-2011. Πανελλαδική απεργία

28-5-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σ' όλη την χώρα

3-6-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

15-6-2011. Πανελλαδική απεργία

27-6-2011. Πανώ του ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη:

«Οι λαοί έχουν τη δύναμη. Δεν παραδίνονται ποτέ. Οργάνωση - Αντεπίθεση»

28/29-6-2011. Πανελλαδική απεργία

20-7-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ για την υγεία σ' όλη την χώρα

23-8-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΜΑΣ ενάντια στο νόμο - πλαίσιο σ' όλη την χώρα

10-9-2011. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

21-9-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

28-9-2011. Συλλαλητήρια - κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

5-10-2011. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

19/20-10-2011. 48ωρη πανελλαδική απεργία

48ωρη απεργία μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ. Τεράστια λαϊκή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Οργανωμένη δολοφονική επίθεση προβοκατόρων στην περικύκλωση της Βουλής στις 20/10.

2-11-2011. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΠΑΣΕΒΕ – ΠΑΣΥ – ΜΑΣ – ΟΓΕ κόντρα στη λεηλασία των Ταμείων σε πολλές πόλεις

4-11-2011. Συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Σύνταγμα

10-11-2011. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σ' όλη την χώρα

29-11-2011. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ ενάντια στην εργασιακή εφεδρεία

1-12-2011. Πανεργατική Απεργία

6-12-2011. Κινητοποιήσεις σε εφορίες – Συλλαλητήρια ενάντια στα χαράτσια σ' όλη την χώρα

17-12-2011. Παναττικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους απεργούς χαλυβουργούς

19-12-2011. Συλλαλητήρια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας για την προστασία των ανέργων

12-1-2012. Πανεργατική απεργία στο Βόλο για τους Χαλυβουργούς.

Υπονομεύεται από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ στο ΕΚ Βόλου

17-1-2012. Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους Χαλυβουργούς

18-1-2012. Κινητοποίηση ΠΑΜΕ ενάντια στον κοινωνικό διάλογο μεταξύ ΣΕΒ-ΓΣΕΕ.

23-1-2012. Κινητοποιήσεις της ΠΑΣΥ σε όλη τη χώρα

25-1-2012 Κινητοποίηση ΠΑΜΕ έξω από το ξενοδοχείο όπου διαμένει η αντιπροσωπεία της τρόικα στην Αθήνα

6-2-2012. Συγκεντρώσεις του ΚΚΕ ενάντια στη νέα δανειακή σύμβαση στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη

7-2-2012. Πανελλαδική Απεργία

9-2-2012. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα ενάντια στο Μνημόνιο 2

10/11-2-2012. 48ωρή πανελλαδική απεργία, μετά από πρόταση του ΠΑΜΕ

11-2-2012. Πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη

«Κάτω η δικτατορία ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ-ΕΕ»

12-2-2012. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, μέρα ψήφισης μνημονίου 2

13 -02-2012. Κινητοποιήσεις των ΚΟ του ΚΚΕ σ' όλη την Αττική για την ψήφιση του Μνημονίου 2

22-2-2012. Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ ενάντια στους εφαρμοστικούς νόμους του Μνημονίου 2

7-3-2012. Κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για την ανεργία, τη μείωση των επιδομάτων, στα γραφεία του ΟΑΕΔ όλης της χώρας

20-3-2012. Συλλαλητήριο ΚΚΕ ενάντια στη δανειακή σύμβαση

22-3-2012. Συλλαλητήρια σπουδαστικών συλλόγων και ΜΑΣ για τα προβλήματα στα ΤΕΙ

31-3-2012. Πανελλαδική κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΠΑΣΕΒΕ-ΟΓΕ ενάντια στα διόδια – έχει προηγηθεί η απαγόρευση των κινητοποιήσεων στα διόδια

4-4-2012. Απεργία κλαδικών συνδικάτων (Κατασκευές, Τρόφιμα, Ιδιωτική Υγεία) για τις κλαδικές συμβάσεις

7-4-2012. Κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Τράπεζα της Ελλάδας ενάντια στο κούρεμα των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων (έχει προηγηθεί το PSI)

23-4-2012. Κινητοποιήσεις ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα – αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς ενάντια στην καταστολή κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

8-9-2012. Κινητοποίηση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στα πλαίσια της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη – διαδηλώσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, και στην Αθήνα

26-9-2012. Πανελλαδική πανεργατική απεργία – συγκεντρώσεις ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ σε όλη την Ελλάδα

04-10-2012. Συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα με αφορμή την κατάθεση στη Βουλή του προσχεδίου του προϋπολογισμού από συγκυβέρνηση και τρόικα

09-10-2012. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική με αφορμή την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα

18-10-2012. Πανελλαδική απεργία

6/7-11-2012: 48ωρη πανελλαδική απεργία – και τις δύο μέρες το ΠΑΜΕ διοργανώνει μεγάλα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα ενάντια στο «πολυνομοσχέδιο» της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ

11-12-2012: Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στον προϋπολογισμό που κατέθετε η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ

19-12-2012. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα ενάντια στη φοροληστεία

24-1-2013. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ – ΜΑΣ σε πολλές πόλεις κόντρα στα μέτρα της κυβέρνησης για την δήθεν καταπολέμηση της ανεργίας των νέων

26-1-2013. Συλλαλητήριο αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στην Αθήνα ενάντια στην επιστράτευση των απεργών του Μετρό

30-1-2013. Συγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας – Συλλήψεις – Προβοκάτσια της κυβέρνησης για δήθεν καταστροφές στο Υπουργείο απ' το ΠΑΜΕ

31-1-2013. Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ενάντια στον κυβερνητικό αυταρχισμό

6-2-2013. Παναττική απεργία αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες

20-2-2013. Πανεργατική απεργία

5-3-2013. Παναγροτικό συλλαλητήριο

8-3-2013. Συλλαλητήρια ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ

18-4-2013. Κινητοποιήσεις σε Μανωλάδα – Θεσσαλονίκη – Αθήνα – Γιάννενα για τη δολοφονική επίθεση των καπιταλιστών φραουλάδων σε μετανάστες εργάτες

28-4-2013. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ τη μέρα συζήτησης του Πολυνομοσχεδίου

1-5-2013. Πρωτομαγιά

23-5-2013. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για τις συμβάσεις

13-6-2013. Απεργία και συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το κλείσιμο της ΕΡΤ

11-7-2013. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις της χώρας

16-7-2013. Πανελλαδική απεργία

23-7-2013. Συλλαλητήρια για την κυριακάτικη αργία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις

7-9-2013. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

10-9-2013. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις ενάντια στο νομοσχέδιο για το νέο λύκειο

25-9-2013. Διαδηλώσεις – συναυλίες ενάντια στην Χρυσή Αυγή

5-10-2013. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε πολλές πόλεις

6-11-2013. Πανελλαδική απεργία

1-2-2014. Αγροτικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη

4-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

18-2-2014. Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ για την Υγεία

19-2-2014. Πανελλαδικό παναγροτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα

6-3-2014. Διαδηλώσεις – κινητοποίησες για άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων στην Αθήνα και άλλες πόλεις

7-3-2014. Συγκέντρωση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ-ΠΑΣΥ για την Μέρα της Γυναίκας

12-3-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

27-3-2014. Συγκέντρωση για τους ανέργους

30-3-2014. Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ για το πολυνομοσχέδιο

1-4-2014. Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ με αφορμή την συνεδρίαση του ΕΚΟΦΙΝ στην Αθήνα

9-4-2014. Πανεργατική απεργία

1-5-2014. Πρωτομαγιά

19-6-2014. Πανελλαδικό συλλαλητήριο για το ασφαλιστικό

9-7-2014. Πανελλαδική απεργία στο Δημόσιο

6-09-2014. Διαδηλώση ΠΑΜΕ-ΠΑΣΥ-ΠΑΣΕΒΕ-ΜΑΣ-ΟΓΕ στη Θεσσαλονίκη στα πλαίσια της ΔΕΘ

4-10-2014. Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, επιτροπών ανέργων και λαϊκών επιτροπών σε 54 πόλεις σε όλη την Ελλάδα με αιτήματα για την άμεση λήψη μέτρων ανακούφισης για τους ανέργους.

1-11-2014. Μετά από μια πορεία δυο μηνών, με εντατική αγωνιστική δράση σχεδόν 1.000 συνδικαλιστικές οργανώσεις και φορείς του μαζικού λαϊκού κινήματος συμμετέχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα με κεντρικό σύνθημα: «Δε θα ζήσουμε με ψίχουλα»

27-11-2014. Πανελλαδική απεργία ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση

4, 5 και 7-12-2014. Πανελλαδική δραστηριότητα του ΠΑΜΕ σε χώρους δουλειάς και λαϊκών επιτροπών στις γειτονιές και που κορυφώνονται με συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα με αιχμή την κοινωνική ασφάλιση

(130 σύνολο / 48 από τον Ιούνη του 2012)

“902.gr” Παρασκευή 27 Φλεβάρη 2015

«Αυστηρώς προσωπικόν…»

 

Του Τάκη Βαρελά

Αγαπητέ Στάθη (Σταυρόπουλε)

...τι και αν πέρασες, τι και αν πόνεσες, όπως λες, με το ΚΚΕ, τουλάχιστον εσύ, αλλά και πολύ άλλοι, στο ΚΚΕ, έμαθαν να ακονίζουν την πένα και το λόγο τους, έμαθαν να ορίζουν σκίτσο με γραμμή και στόχο.

Αυτό, το πέρα από το ταλέντο, επίκτητο, σου το έμαθαν, αυτοί οι ξύλινοι ΚΚΕέδες, που είχαν δουλέψει με πιο δυνατό εργαλείο, πιο ικανό, από εσένα και εμένα, είχαν ματωθεί με το όπλο στο χέρι για αξίες, πέρα από ταξίδια πρόσκαιρα και κοντόστοχα και εκ του ασφαλούς μαχόμενα σαν της αφεντιάς μας.

Όπως καταλαβαίνεις με τους λύκους κολεγιά δεν γίνεται, είναι στη φύση τους, να σχεδιάζουν να σε φάνε και μας έφαγαν! ..και εκτιμώ ότι το ΚΚΕ έμαθε.

Σεις γίνατε... εις σάρκα μία, πριν καν στρωθεί το νυφικό κρεβάτι! Άνευ αρραβώνα !

Από το, πάτε σε πόλεμο με τα συμφέροντα, πάτε σε γάμο με τα συμφέροντα!

Δεν σε είδα, τώρα, σε μάχη ενάντια στα συμφέροντα! Σε είδα σε μάχη ενάντια στο ΚΚΕ !

Ρίξε μια μάτια στα περασμένα σκίτσα της νιότης σου και ρώτησε τα:

Γίνεται ο λύκος αρνί;

Αν σου πουν ναι, τότε, άλλαξε τους λεζάντα! Αλλά θα είναι ψέμα.

Αν σου πουν όχι! Τότε, σήμερα είσαι σε λάθος δρόμο, μετ εμπάθειας προς το ΚΚΕ, μπορώ να πω!

Απλά, γιατί το ζητούμενο τότε και τώρα, ήταν η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και στην περίπτωση αυτή μέση λύση, δεν υπάρχει.

Το μέσο της πάλης, το ΚΚΕ, τότε και τώρα είναι εδώ. Έμπειρο, πιο ώριμο, τουλάχιστον αυτό διαπραγματεύθηκε με το όπλο στο χέρι.

Το ΚΚΕ, δηλαδή, που το υπηρέτησες μέχρι εκεί που ο στόχος μας ήταν κοινός, από κει και πέρα, πήρες το δρόμο της ατομικής ιδεολογίας και στάσης σου, ρόζιασες και πολλές φορές κιτρίνισες, αλλάζοντας τις αστικοφυλλάδες σαν τα πουκάμισα, δικαίωμα σου, αλλά υποχρέωση μας να το πούμε.

Βλέπεις, ακόμα και αυτές οι φυλλάδες έχουν τα όρια τους, για το μέχρι που θα κινηθείς και αν θυμάμαι καλά, αλλιώς, γράψε το εσύ, που τα έπαιρνες τα γράμματα, καλύτερα από μένα, έλεγε ο Λένιν, ότι «...η ελευθερία του συγγραφέα σταματά μπροστά στα συμφέροντα του εκδότη».

Νομίζω, όλοι μπορούν να αντιληφθούν, τι εννοώ.

«Σύντροφοι», αγαπητέ Στάθη, λέγονται και οι ψαράδες, οι οποίοι τραβώντας τα δίχτυα, σε άγριες θάλασσες και δύσκολους καιρούς, μοιράζονται ψαριά, μερτικό ή πείνα και άδεια τελάρα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί σύντροφοι της ανάγκης, της δουλειάς και της ζωής.

Δυστυχώς εμείς, χωρίσαμε χρόνια τώρα και αυτό οφείλεις να το αντιληφθείς.

Πάει η συντροφιά μας, ο καθένας πήρε το δρόμο του!

Ο καθένας τη κατσαρόλα του! Συ ελπίζω γεμάτη.

Συ έχεις βήμα, κουνάς το δάχτυλο, σκιτσάρεις και γράφεις και μιλάς στο πόπολο σαν το ναυαγοσώστη, κράζοντας την τζούφια μετά συμβολαίου κατσαρόλα σου.

Τι και αν το φαγητό είναι ξαναζεσταμένο;

Συ έχεις το μέσο να μαγειρεύεις, έχεις την κατσαρόλα, φτιάχνεις το menu.

Δεν ξεχνάς το timing. Είσαι στην ώρα σου, παραμονές του συλλαλητηρίου, τώρα που η πραγματική ελπίδα βγαίνει στους δρόμους και φωνάζει!

Εσύ, αυτήν την ώρα βρήκες το λόγο να ξανασερβίρεις χολή στο ΚΚΕ, φροντίζοντας να βάζεις της νιότης τα αρώματα, προσδοκώντας να αχνιστείς, λίγο από την esans των συντρόφων, να χρησιμοποιήσω και εγώ λίγο τα αυθεντικά μου Ρουμελιώτικα, αυτού του πάλε πότε ΚΚΕ που μας άνοιξε τα μάτια και όχι μόνο.

Πάει, λοιπόν, η συντροφιά των αγώνων μας, «ψόφησες το βόδι μας, τέρμα η κολεγιά μας».

Κτύπα λοιπόν, αγαπητέ Στάθη την χάρτινη και ηλεκτρονική κατσαρόλα σου, στους ρυθμούς του συστήματος γοητεύοντας τις εταίρες και τους εταίρους, τους «τρεις θεσμούς», πως θα το έλεγαν, αλήθεια στα Ινδιάνικα, ίσως «Τρεις Λύκοι» και «το μαύρο πρόβατο».

Ειλικρινά θα το ήθελα ως σκίτσο και σε σειρά με την δική σου υπογραφή, αλλά δυστυχώς δεν….

Αγαπητέ Στάθη, μετά από αυτήν την ανοικτή επιστολή, πλέον δύο θα σε ακούν και δύο θα σε κρίνουν!

1. Αυτοί που περπάτησαν και περπατούν ταξικά και μπολσεβίκικα μαζί, με μόνο κριτήριο τη ρήση των μπαρουτοκαπνισμένων: «Τα στερνά, τιμούν τα πρώτα».

2. Αυτοί που γεμίζουν την κατσαρόλα σου, με μόνο κριτήριο το συμφέρον τους.

Σε ελεύθερη μετάφραση : «..ο καθείς εφ ω ετάχθη..»

Από ήσυχους και φρόνιμους δεν πήγε πάντως μπροστά η ανθρωπότητα !

Με εκτίμηση

και σεβασμό στην ικανότητα του ΚΚΕ

να καλλιεργεί τις δεξιότητες των ανθρώπων

προάγοντας το ταλέντο τους, σε Τέχνη.

Βαρελάς Τάκης,

Ζωγράφος

“902.gr” Πέμπτη 26 Φλεβάρη 2015