Διαχρονικά μηνύματα δοσμένα με μεράκι

Θεατρική παράσταση πάνω στο έργο «Η τιμή και το χρήμα» του Κ. Θεοτόκη, από το 4ο ΓΕΛ Αχαρνών

Μία όμορφη θεατρική παράσταση πάνω στο έργο του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Η τιμή και το χρήμα» παρουσίασε, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, η θεατρική ομάδα του 4ου ΓΕΛ Αχαρνών. Η πολλή και καλή δουλειά που προηγήθηκε για την προετοιμασία της, είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο τις πραγματικά εξαιρετικές ερμηνείες των παιδιών, αλλά και το άνοιγμα μιας μεγάλης κουβέντας γύρω από το περιεχόμενο του έργου και τις προεκτάσεις του στο σήμερα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο επιλέχτηκε από τα ίδια τα παιδιά, με αφορμή ένα απόσπασμά του στο βιβλίο Λογοτεχνίας και ότι η διασκευή του σε θεατρικό έγινε από τα ίδια. Επιπλέον, προστέθηκαν μουσική και τραγούδι, από τους «Μοιραίους» του Κ. Βάρναλη μέχρι παραδοσιακά τραγούδια. Οπως σημειώνει στο «Ρ» η εκπαιδευτικός Γ. Ρένεση, που είχε την επιμέλεια του προγράμματος, το έργο προσεγγίστηκε και από την πλευρά της λογοτεχνικής του αξίας, αλλά και από αυτή της πολιτικής οικονομίας, με πολλή κουβέντα για το ιστορικό πλαίσιο που γράφτηκε, στα πρώτα σκιρτήματα της εργατικής τάξης της χώρας, με ορατά τα απομεινάρια ενός συστήματος που πεθαίνει, αλλά και το περιεχόμενό του, που αφορά τη σχέση με το χρήμα, τους τοκογλύφους, τις διεξόδους, σε εποχές εκβιαστικών διλημμάτων όπως και η σημερινή.

Η εκπαιδευτικός αναφέρεται στις πολλές δυσκολίες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη μία τέτοια προσπάθεια, αλλά και το χρέος του εκπαιδευτικού να πρωτοστατεί στο να αναδειχτούν αξίες στα παιδιά, να διαχυθούν στη σχολική κοινότητα. Κόντρα σε μία λογική που - τουλάχιστον - δεν επιδιώκει την επαφή των νέων με την Τέχνη και ειδικά εκείνη που υπηρετεί τον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης γεννήθηκε το 1872 στην Κέρκυρα και το 1889 εγγράφηκε στη Σορβόνη για σπουδές φυσικομαθηματικών. Το 1895 παντρεύτηκε τη βαρόνη φον Μάλοβιτς, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την οποία έχασαν το 1900, σε ηλικία 5 ετών. Ο Κ. Θεοτόκης πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση και τον Πόλεμο του 1897, ενώ στη συνέχεια έφυγε για το Γκρατς της Αυστρίας και αργότερα για το Μόναχο, όπου και στράφηκε στο μαρξισμό. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Ομίλου Κέρκυρας και κατόπιν του Αλληλοβοηθητικού Εργατικού Συνδέσμου Κέρκυρας, ενώ η στροφή του στα σοσιαλιστικά ιδανικά τον οδήγησαν στη ρεαλιστική γραφή.

Το έργο του «Η τιμή και το χρήμα», που πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Νουμάς» το 1912, θεωρείται στη νεοελληνική πεζογραφία η πρώτη κοινωνική νουβέλα, που ξεφεύγει από τις γνωστές ειδυλλιακές αναπαραστάσεις μιας ζωής ήρεμης. Απηχεί τις σοσιαλιστικές του ιδέες και ξεφεύγει από το ασφυκτικό πλαίσιο της ηθογραφίας, που μέχρι τότε χαρακτήριζε την πεζογραφία. Στο έργο αυτό βασίστηκε επίσης η εξαιρετική και βραβευμένη ταινία «Η τιμή της αγάπης» (1984) της Τώνιας Μαρκετάκη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τη συγκεκριμένη εργασία - παράσταση ενέταξε στις εκδηλώσεις του για την Παγκόσμια Μέρα κατά των Ναρκωτικών το τοπικό Παράρτημα Θρακομακεδόνων του ΕΣΥΝ, κάτω από το σύνθημα «Στους αγώνες της ζωής μου δε χρειάζομαι κανένα ναρκωτικό». Σε μια εκδήλωση όπου τα παιδιά πήραν και έδωσαν μηνύματα.

Στην ίδια εκδήλωση, που έγινε στις 27 Ιούνη, παρουσιάστηκε και ένα πολύ αξιόλογο και ενδιαφέρον πρότζεκτ, που εκπονήθηκε από μαθητές του 4ου ΓΕΛ Αχαρνών πάνω στις εξαρτησιογόνες ουσίες. Μέσα από αυτή, είχαν την ευκαιρία, με βάση τα πραγματικά δεδομένα, ιατρικά, κοινωνικά, τη διεθνή εμπειρία, να οδηγηθούν σε μία πραγματική εικόνα πάνω στο ζήτημα των ναρκωτικών, κόντρα στους αντιεπιστημονικούς διαχωρισμούς, να σκεφτούν ποιον τελικά συμφέρει η ναρκω-κουλτούρα. Μάλιστα, με βάση και την έρευνά τους, τέθηκαν αναπόφευκτα στην κρίση τους οι θιασώτες της αποποινικοποίησης και η προπαγάνδα τους.

"Ριζοσπάστης" Σάββατο 04 - Κυριακή 05 Ιούλη 2015

«Εκανε προτάσεις / Εμείς πράξη τις κάναμε»...

Αξιόλογο αφιέρωμα στον Μπ. Μπρεχτ από μαθητές του 8ου Γυμνασίου Αθήνας

Ομαδικότητα, μεράκι, μεστά μηνύματα που διαπερνούν τις συνειδήσεις των νεαρών μαθητών, οι οποίοι γίνονται κοινωνοί και φορείς τους, γνωριμία με την Τέχνη. Είναι μερικά από όσα αποκομίζουν τα παιδιά, όταν στα σχολεία αναπτύσσονται πολιτιστικές δραστηριότητες με περιεχόμενο, με τη συμβολή πρωτοπόρων εκπαιδευτικών.

Ενα τέτοιο παράδειγμα ήταν το αφιέρωμα στον Μπέρτολτ Μπρεχτ που δούλεψε η πολιτιστική ομάδα του 8ου Γυμνασίου Αθήνας και που παρουσιάστηκε μετά από πρόσκληση της Ενωσης Γονέων Γαλατσίου σε ένα κοινό μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Οι μαθητές παρουσίασαν μια ολοκληρωμένη εικόνα της ζωής και του έργου του μεγάλου δημιουργού σε μια εκδήλωση που είχε μουσική, χορό, τραγούδι, απαγγελία ποιημάτων, αποσπάσματα από σημαντικά θεατρικά έργα του, με οπτικοακουστικό υλικό από τη ζωή και το έργο του. Η παρουσίαση, που απέσπασε δίκαια το χειροκρότημα και τα ιδιαίτερα θετικά σχόλια των θεατών, είχε βέβαια πίσω της πολλή δουλειά στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς που πέρασε.

Οπως λέει στον «Ριζοσπάστη» η Χρ. Κάρτσακα, η οποία είχε και την επιμέλεια του προγράμματος μαζί με άλλους συναδέλφους της καθηγητές του σχολείου, η επιλογή του θέματος «Μπέρτολτ Μπρεχτ, ένας πρωτοπόρος και ασυμβίβαστος καλλιτέχνης» ξεκίνησε από ένα κείμενο στο βιβλίο Λογοτεχνίας του σχολείου. Οι μαθητές της Β' και Γ' τάξης του σχολείου συγκέντρωσαν με τη βοήθεια εκπαιδευτικών έναν τεράστιο όγκο υλικού σχετικά με τη ζωή και το έργο του. Στη συνέχεια, λειτούργησαν αφαιρετικά, επιλέγοντας εκείνα τα κομμάτια που συγκέντρωναν το ενδιαφέρον τους. Πολλές και εξωσχολικές ώρες προετοιμασίας με πρόβες είχαν ως αποτέλεσμα - πέρα από την εξασφάλιση ενός άρτιου αποτελέσματος - στην καλλιέργεια κλίματος συλλογικότητας μεταξύ των παιδιών, στο άνοιγμα της δραστηριότητας αυτής και εκτός σχολείου, στην επαφή με καλλιτέχνες που συνέβαλαν εθελοντικά.

Από την εκδήλωση της Ενωσης Γονέων, όπου παρουσιάστηκε η δουλειά των μαθητών

Στο επίκεντρο του προγράμματος βρέθηκε και το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο δημιούργησε ο Μπρεχτ και η δύναμη που αποκτά το έργο ενός καλλιτέχνη στη διαμόρφωση αντιπολεμικής, αντιφασιστικής, φιλειρηνικής συνείδησης. Οπως σημειώνει η εκπαιδευτικός, το να κατανοήσουν τα παραπάνω ήταν άλλωστε και προϋπόθεση για να μπορέσουν να το αποδώσουν.

Η εκδήλωση ήταν δομημένη έτσι ώστε παράλληλα με την παράθεση οπτικοακουστικού υλικού από τη ζωή και το έργο του Μπ. Μπρεχτ αλλά και του ιστορικού πλαισίου του, να παρουσιάζονται έργα που δημιούργησε τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Παρουσιάστηκαν αποσπάσματα από τα θεατρικά έργα «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ», «Η μάνα κουράγιο και τα παιδιά της», «Ο κύκλος με την κιμωλία», τραγούδια σε μουσική των Κουρτ Βάιλ, Θάνου Μικρούτσικου, Μάνου Χατζιδάκι και Τάσου Γκρους και ποιήματα από το συνολικό ποιητικό έργο του Μπ. Μπρεχτ.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο μουσικοσυνθέτης Τάσος Γκρους, ο οποίος έχει μελοποιήσει ποιήματα του Μπρεχτ στο δίσκο «Γενιές σημαδεμένες». Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε η Ενωση Γονέων Γαλατσίου τονίζοντας τη σημασία της πρωτοβουλίας και του έργου του «από σκηνής διδασκάλου» Μπ. Μπρεχτ. Εκεί βρίσκονταν και τα «Θέματα Παιδείας», η εκπαιδευτική επιθεώρηση και εκπρόσωποι του περιοδικού μοίρασαν στα παιδιά την ειδική έκδοση - αφιέρωμα στον μεγάλο δημιουργό, τονίζοντας ότι δικαίωσαν την επιθυμία του Μπ. Μπρεχτ να μιλούν για το έργο του ως εξής: «Εκανε προτάσεις / Εμείς πράξη τις κάναμε»...

"Ριζοσπάστης" Σάββατο 04 - Κυριακή 05 Ιούλη 2015

Αξιόλογες πολιτιστικές προσπάθειες σε σχολεία

Η σχολική χρονιά στο κλείσιμό της συνοδεύεται συχνά σε πολλά σχολεία από πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις, όπου παρουσιάζονται εργασίες και παραστάσεις μαθητών. Πρωτοπόροι εκπαιδευτικοί, αξιοποιώντας πολιτιστικά, περιβαλλοντικά και άλλα προγράμματα που μπορούν να πάρουν και να υλοποιήσουν στα σχολεία, κάνουν συχνά εξαιρετικές δουλειές με μαθητικές ομάδες. Δίνουν έτσι τη δυνατότητα στους μαθητές να αναπτύξουν τα ταλέντα τους, αλλά κυρίως δίνουν οξυγόνο στο σχολείο, δείχνουν ποιος θα πρέπει να είναι πραγματικά ο μορφωτικός του ρόλος, μπολιάζοντας τους μαθητές με αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης, του δίκιου των λαών, της Ειρήνης.

Ετσι, κόντρα σ' ένα σχολείο που αναπαράγει το σκοταδισμό, το ψέμα, την ιστορική διαστρέβλωση, που απαξιώνει τη γνώση και αποθεώνει τον ανταγωνισμό, αγωνιστές εκπαιδευτικοί που θέλουν «να δουν τον ήλιο να σηκώνεται λίγο ψηλότερα», αναλαμβάνουν πέρα από το ωράριό τους, στο πλαίσιο ενός προγράμματος να μελετήσουν με τους μαθητές τους μεγάλους λογοτέχνες, να εμβαθύνουν σε πολιτιστικά έργα, να εμποτιστούν με πανανθρώπινες, διαχρονικές αξίες και μηνύματα πολύτιμα για το σήμερα.

Και είναι αξιοσημείωτο ότι και οι μαθητές διψούν για τέτοιες πρωτοβουλίες. Τους κινούν και τους καλλιεργούν ενδιαφέροντα, μέσα σ' ένα σχολείο που κατά τα' άλλα δεν τους ελκύει με την αποσπασματικότητα και τον ανταγωνισμό που κυριαρχεί σε αυτό.

Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει σήμερα και θα συνεχίσει και σε επόμενα φύλλα τέτοιες αξιόλογες προσπάθειες που γίνονται σε σχολεία, που αποτελούν πραγματικά παράδειγμα για τη δουλειά των εκπαιδευτικών.

"Ριζοσπάστης" Σάββατο 04 Κυριακή 05 Ιούλη 2015

Για τη στάση μας απέναντι στις αλλαγές στα προγράμματα σπουδών

ΡΕΤΖΟΣ

Η συζήτηση γύρω από τη δομή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ ξεκίνησε εκ νέου πρόσφατα, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης των ακαδημαϊκών Τμημάτων (2014). Η βασική αιτία αυτών των αλλαγών στα προγράμματα σπουδών, και στο περιεχόμενο επομένως, δίνεται εύγλωττα από την ίδια την ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας), που κατηύθυνε τις αξιολογήσεις και τώρα τις πιστοποιήσεις των προγραμμάτων σπουδών. Συγκεκριμένα, στην έκθεση της ΑΔΙΠ για το 2013-2014, αναφέρεται: «Η επένδυση σε υψηλής ποιότητας Εκπαίδευση και Κατάρτιση θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί προτεραιότητα... ώστε να δημιουργηθεί ικανό ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο να έχει τις κατάλληλες δεξιότητες που απαιτούνται, για την υποστήριξη και την προώθηση της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μέσα από την καινοτομία και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας». Ειδικά για τα προγράμματα σπουδών, η ΑΔΙΠ επισημαίνει στα θετικά τη γενίκευση των πτυχιακών εργασιών και της πρακτικής άσκησης, καθώς και την εφαρμογή του συστήματος Πιστωτικών Μονάδων ECTS. Στα αρνητικά επισημαίνει τις επικαλύψεις ύλης, καθώς και τον υπερβολικό αριθμό μαθημάτων σε κάποιες περιπτώσεις.

Φυσικά, σε μια πρώτη (και αφελή) ανάγνωση, θα έλεγε κανείς πως οι επισημάνσεις της ΑΔΙΠ έχουν βάση, αναμφισβήτητα, ακουμπούν σε μια πραγματικότητα που έχουμε βιώσει στις σπουδές μας. Τα προηγούμενα χρόνια, ιδιαίτερα πριν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης, ήταν συχνό το φαινόμενο να μπαίνουν και να βγαίνουν μαθήματα από ένα πρόγραμμα σπουδών, ανάλογα με το συσχετισμό δυνάμεων στα μέλη ΔΕΠ, με την επιρροή που είχε ένας συγκεκριμένος καθηγητής. Εντονο ήταν, επίσης, το φαινόμενο προγράμματα σπουδών να μην αλλάζουν καθόλου, να μένουν σε παρωχημένες γνώσεις και ακατάλληλα πεπαλαιωμένα συγγράμματα, λόγω της απροθυμίας κάποιων μελών ΔΕΠ να καταβάλουν κόπο για να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις ή λόγω των ασχολιών τους με την επιχειρηματική δράση μέσα στα ΑΕΙ.

Οι επιχειρήσεις δίνουν τον τόνο

Φυσικά, μέσα σ' αυτήν την κατάσταση, η ραχοκοκαλιά των προγραμμάτων σπουδών διαμορφωνόταν με απαρέγκλιτο άξονα τις προτιμήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων. Η παρέμβαση, άλλωστε, των επιχειρηματιών μέσα στα ΑΕΙ γινόταν και γίνεται κυρίως με στόχο την εμπέδωση της επιχειρηματικότητας και τον προσανατολισμό των αποφοίτων στις δεξιότητες και γνώσεις εκείνες που είναι πρόσκαιρα χρήσιμες στην καπιταλιστική κερδοφορία. Αλλαγές που γίνονταν σε αυτόν τον άξονα, παρακολουθούσαν εξελίξεις στους αντίστοιχους κλάδους της καπιταλιστικής παραγωγής.

Ολα τα παραπάνω έχουν δώσει τη σημερινή εικόνα των προγραμμάτων σπουδών, που, στην πλειοψηφία τους, περιέχουν πολλά μαθήματα με ξεπερασμένο περιεχόμενο, μαθήματα που σχετίζονται με τα διδακτορικά και τις ερευνητικές και άλλες δραστηριότητες μελών ΔΕΠ, που ωστόσο δεν ενσωματώνονται στον κορμό του προγράμματος, ενώ αρκετές φορές δεν έχουν καν σχέση με το αντικείμενο σπουδών.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι ούτε τσαπατσουλιά και προχειρότητα, ούτε προϊόν μιας διαπλοκής, που με μια δήθεν εξυγίανση μέσα στις σχολές μπορεί να αρθεί. Αντίθετα, αντανακλά με ακρίβεια αφενός την κεντρική κατεύθυνση στα προγράμματα σπουδών, που δεν είναι άλλη από την ολοένα και μεγαλύτερη προσαρμογή τους στις επιταγές των μονοπωλίων. Αφετέρου, δείχνει πώς επιδρούν οι επιμέρους επιχειρηματικές βλέψεις, φιλοδοξίες ακόμα, των παραγόντων που διαμορφώνουν ένα πρόγραμμα σπουδών και που, στον καπιταλισμό, είναι εντέλει πιο καθοριστικές από την ίδια την εξέλιξη του κάθε επιστημονικού αντικειμένου και σίγουρα απέναντι από τις πραγματικές λαϊκές μορφωτικές ανάγκες.

Αλλαγές που παρατηρούνται

Με τις παραινέσεις της, η ΑΔΙΠ επιχειρεί να «συμμαζέψει» την παραπάνω εικόνα, να δώσει κατευθύνσεις για την πιο αποτελεσματική προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στις παρούσες ανάγκες της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Σε αυτό το πνεύμα παρακολουθούμε και τις τελευταίες αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, που γενικά παρουσιάζουν ανομοιομορφία.

Η γενικότερη κατεύθυνση είναι αυτή της μεγαλύτερης αποσύνδεσης του πτυχίου από το επάγγελμα. Ετσι, για παράδειγμα, βλέπουμε να προχωρούν τα πιστοποιητικά παιδαγωγικής επάρκειας στις λεγόμενες «καθηγητικές σχολές», να εισάγονται διάφορες κατευθύνσεις στο 3ο ή 4ο έτος σπουδών (π.χ. στο Φιλολογικό στο ΑΠΘ συζητούν να βάλουν κατευθύνσεις με τίτλους «ερευνητή φιλόλογου» (!!) και «φιλόλογου εκπαιδευτικού»...). Αφαιρούνται, επίσης, πολλά μαθήματα επιλογής, με το πρόσχημα της ελάφρυνσης του φόρτου εργασίας, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα την τεράστια έλλειψη διδακτικού προσωπικού, αλλά και ενισχύοντας κυρίως τις κατευθύνσεις εκείνες που έχουν ενδιαφέρον για τις μεγάλες επιχειρήσεις του κάθε κλάδου.

Σε αρκετά Τμήματα, συζητιέται η εισαγωγή διπλωματικής εργασίας στο τελευταίο έτος, εκεί όπου δεν υπάρχει, ενώ καταγράφονται και πολλές αλλαγές σε σχέση με τις πρακτικές ασκήσεις, που αλλού γίνονται υποχρεωτικές, αλλού προαιρετικές, χωρίς να υπάρχει ενιαία εικόνα.

Οι αλλαγές περιλαμβάνουν επίσης τη διαμόρφωση μιας βάσης (υποδομών, ηλεκτρονικών συγγραμμάτων κ.ά.), για να υποδεχτεί τα λεγόμενα μαθήματα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (e-learning), καθώς και την ψηφιοποίηση της διδασκαλίας. Πρόκειται για μεθόδους, που αφενός δίνουν ζεστό χρήμα μέσα από το ΕΣΠΑ και το πρόγραμμα «Ψηφιακή Σύγκλιση», σε επιχειρήσεις στο χώρο της ψηφιακής τεχνολογίας. Αφετέρου, δομούνται προγράμματα ξενόγλωσσα για την προσέλκυση «φοιτητικού τουρισμού», όπως αποκαλείται η προσέλκυση ξένων φοιτητών, με δίδακτρα, τα οποία, παρά τις εξαγγελίες και τις αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις της συγκυβέρνησης, δεν έχουν καταργηθεί. Οι εξελίξεις αυτές επιταχύνουν τη γενίκευση των ταχύρρυθμων προγραμμάτων κατάρτισης, που θα λειτουργούν παράλληλα και ενισχυτικά προς τα δομημένα προγράμματα σπουδών και θα πουλούν πιστοποιήσεις και προσόντα.

Εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές πιστωτικές μονάδες

Μεγάλη συζήτηση γίνεται, επίσης, για την καλύτερη προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στο ελληνικό Σύστημα Πιστωτικών Μονάδων και την αντιστοίχησή του με το ευρωπαϊκό ECTS (European Credit Transferand Accumulation System). Στόχος του συστήματος αυτού είναι η διευκόλυνση της κινητικότητας φοιτητών, ερευνητών, αποφοίτων, ώστε να αξιοποιείται ενιαία και πιο αποτελεσματικά το επιστημονικό δυναμικό της ΕΕ, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της απέναντι σε άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Στη χώρα μας ειδικότερα, το σύστημα αυτό είχε πατήσει πάνω σε ένα προϋπάρχον σύστημα με διδακτικές μονάδες, που αποτιμά τη βαρύτητα κάθε μαθήματος μέσα σ' ένα πρόγραμμα σπουδών. Πρόσφατα, σηκώθηκε πολύς καπνός για τη διατήρηση των διδακτικών μονάδων αντί των πιστωτικών από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με τη ΝΔ και διάφορες αστικές εφημερίδες να κάνουν αντιπολίτευση για το δήθεν «grexit» των ελληνικών πτυχίων. Φυσικά, η συγκυβέρνηση έτρεξε να διευκρινίσει ότι οι διδακτικές μονάδες θα αντιστοιχίζονται πλήρως στις πιστωτικές και κανένας ανησυχητικός λόγος δε συντρέχει για τη λειτουργία του ECTS. Δηλαδή, η αποσύνδεση του πτυχίου από το επάγγελμα προχωρά, είτε με πιστωτικές είτε με διδακτικές μονάδες...

Στην ουσία, η αντιστοίχηση των κύκλων σπουδών σ' ένα σύνολο πιστωτικών ή διδακτικών μονάδων (60 για ένα έτος, 180 για 3 έτη και 240 για τις 4ετείς σπουδές), παράλληλα με τη δυνατότητα πλέον ίδρυσης διετών, ακόμα και μονοετών προγραμμάτων σπουδών (με τις αντίστοιχες πιστωτικές μονάδες), διαμορφώνει το περιβάλλον εκείνο για τη μεγαλύτερη και ταχύτερη περιπλάνηση των φοιτητών από πρόγραμμα σε πρόγραμμα, από κατάρτιση σε κατάρτιση.

Το «κερασάκι στην τούρτα» είναι η συζήτηση για την αναγνώριση των πενταετών προγραμμάτων σπουδών ως master, που περιλαμβάνεται στο τελευταίο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας. Τα Πολυτεχνεία κι οι Γεωπονικές «πετάν τη σκούφια τους», τα ΤΕΙ διαμαρτύρονται και μέσα σε όλο αυτό το χορό του αποπροσανατολισμού, όλοι - πλην των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα Πανεπιστήμια - αφήνουν εντέχνως απ' έξω την αναγνώριση των κολεγίων, αλλά και των τριετών, διετών και μονοετών σπουδών, που προορίζονται τελικά για την πλειοψηφία των φοιτητών και σπουδαστών.

Παρακολουθούμε και παρεμβαίνουμε στο περιεχόμενο των σπουδών

Οι εξελίξεις αυτές, προφανώς, είναι σημαντικές και σε καμιά περίπτωση δε μας είναι αδιάφορες. Οσο σύνθετο κι αν είναι το ζήτημα της προάσπισης του επιστημονικού περιεχομένου των σπουδών, πρέπει να γίνει υπόθεση του φοιτητικού κινήματος, μέσα σε όλες τις δυσκολίες και τους αρνητικούς συσχετισμούς του. Με παρεμβάσεις συλλογικής διεκδίκησης μέσα στις επιτροπές προγραμμάτων σπουδών που έχουν στηθεί, στις συνελεύσεις των Τμημάτων, στις Κοσμητείες και στις Συγκλήτους. Μέσα από τους εκλεγμένους αντιπρόσωπους μέλη και φίλους της ΚΝΕ, του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών. Με τις Επιτροπές Αγώνα του ΜΑΣ, που θα συζητούν και θα κατεβάζουν στις φοιτητικές συνελεύσεις προτάσεις για την παρέμβαση στο ίδιο το περιεχόμενο σπουδών, στην κατεύθυνση της απαγκίστρωσής του από τις επιταγές των μονοπωλίων. Που φυσικά αυτή μπορεί να είναι οριστική, στο βαθμό που οικοδομείται μια πραγματικά φιλολαϊκή οικονομία και εξουσία, μόνο στα πλαίσια της οποίας μπορεί η Εκπαίδευση να προσανατολίζεται στις ανάγκες της επιστήμης και τις διευρυμένες λαϊκές ανάγκες. Σε αυτές τις συνθήκες, το πρόγραμμα σπουδών θα συγκροτείται από ομάδες εργασίας επιστημόνων ειδικών, εκπροσώπων των εργατών της σοσιαλιστικής παραγωγής σε κάθε κλάδο, εκπροσώπων των φοιτητών.

Χωρίς, λοιπόν, να έχουμε καμιά αυταπάτη ότι το ζήτημα αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί ολοκληρωμένα στα σημερινά πλαίσια, με βάση τη συνολικότερη πρόταση του Κόμματος για την Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, είναι στο επίκεντρο της παρέμβασής μας, για παράδειγμα, η αποστέωση των προγραμμάτων σπουδών από τα θεωρητικά μαθήματα ή αντίστροφα το βάρος που μπορεί να δίνεται στη θεωρία σε κάποια αντικείμενα και να υποσκελίζεται το κομμάτι της εφαρμογής τους. Είναι στα αιτήματά μας η διπλωματική εργασία και η πρακτική άσκηση σε όλα τα επιστημονικά αντικείμενα, καθώς το πρώτο βοηθά να γίνεται στο τέλος των σπουδών μια πιο ολοκληρωμένη συνθετική επιστημονική δουλειά, ενώ το δεύτερο βοηθά το φοιτητή να δει την εφαρμογή της πιο ακαδημαϊκής, θεωρητικής γνώσης στην παραγωγή και εργασία. Ζητούμε να εμπλουτιστούν τα προγράμματα σπουδών σε όλα τα αντικείμενα με μαθήματα Φιλοσοφίας, Πολιτικής Οικονομίας, Ιστορίας, ώστε να γίνεται κάθε φορά κατανοητό το κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο αναπτύσσεται κάθε επιστήμη και οι ειδικοί όροι της. Αντίθετα, απαιτούμε να βγουν από τα προγράμματα σπουδών όλα τα μαθήματα επιχειρηματικότητας, μαθήματα καινοτομίας, που γίνονται τις περισσότερες φορές σε συνεργασία με τους εκπροσώπους των επιχειρήσεων.

Είναι σαφές ότι τα ζητήματα του περιεχομένου σπουδών, όπως αποτυπώνεται στα προγράμματα σπουδών, απαιτούν σε βάθος μελέτη τόσο του αστικού ιδεολογικού οπλοστασίου, των εξελίξεων στους κλάδους της καπιταλιστικής παραγωγής, όσο και μελέτη των δικών μας θεωρητικών αρχών και εργαλείων, της επιστημονικής θεωρίας του μαρξισμού-λενινισμού. Ιστορικά, ωστόσο, έχουν υπάρξει λαμπρά παραδείγματα επιστημόνων, σε πολλά διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα, που άνοιξαν προοδευτικούς δρόμους μέσα από την επιστήμη τους, πηγαίνοντας κόντρα στις αντιεπιστημονικές ανορθολογικές θεωρίες, καταλήγοντας πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: όσο η επιστήμη συνθλίβεται στις συμπληγάδες των νόμων του καπιταλιστικού κέρδους, δεν μπορεί παρά να περιορίζεται και να στρεβλώνεται συνεχώς. Μπροστά στα 100χρονα του Κόμματος, οι νέοι σύντροφοι μπορούν και πρέπει να ψάξουν και να μελετήσουν αυτά τα παραδείγματα, τη ζωή και το έργο τους, να αναδείξουν την υπεροχή στη θεωρία και στη στάση ζωής που είχαν οι κομμουνιστές επιστήμονες.

Της
Κέλλυς ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ*
*Η Κέλλυ Παπαϊωάννου είναι μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ

"Ριζοσπάστης" Κυριακή 28 Ιούνη 2015

Τα σχολεία δεν είναι αρμοδιότητα της Αστυνομίας

Ερώτηση του ΚΚΕ στη Βουλή για τις δράσεις που σχεδιάζει η Αστυνομία σε συνεργασία με τις διευθύνσεις των σχολείων

Απαντήσεις, σχετικά με τις δράσεις που δηλώνει πως προτίθεται να αναλάβει η Αστυνομία σε συνεργασία με τις διευθύνσεις των σχολείων της Κεφαλονιάς, ζητά το ΚΚΕ, με Ερώτηση στη Βουλή προς τους υπουργούς Παιδείας και Εσωτερικών.

Υπενθυμίζεται πως, σύμφωνα με έγγραφο του Αστυνομικού Διευθυντή Κεφαλονιάς προς τα σχολεία της περιοχής, γίνεται ενημέρωση για δράσεις που προτίθεται ν' αναλάβει η Αστυνομία σε συνεργασία με τις διευθύνσεις των σχολείων, στο πλαίσιο του «Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Προγράμματος (2015 - 2019) της Ελληνικής Αστυνομίας». Στο έγγραφο αναφέρεται πως η αστυνομία θα διατηρεί ανοιχτό το δίαυλο επικοινωνίας με τις σχολικές δομές με ρόλο, μεταξύ άλλων, τον «εντοπισμό εγκαίρως τυχόν δυσλειτουργιών ή προβλημάτων στο σχολικό περιβάλλον (ενδοσχολική βία, διακίνηση ναρκωτικών, φθορές δημόσιου υλικού, καταλήψεις, bullying κ.ά.)».

Οι βουλευτές του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος και Νίκος Μωραΐτης, που υπογράφουν την Ερώτηση, σημειώνουν πως: «Για τα σχολεία δεν έχουν αρμοδιότητα τα Αστυνομικά Τμήματα. Τα όποια ζητήματα έχουν τα σχολεία να διαχειριστούν είναι πολλά και οφείλονται πάντα σε κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες, αλλά σίγουρα δεν αφορούν την αστυνομία». Οι βουλευτές ρωτούν τους υπουργούς, αν εντοπίζονται προβλήματα παραβατικότητας ή και της λεγόμενης «ενδοσχολικής βίας» στα σχολεία, τότε γιατί υπονομεύονται οι παιδαγωγικοί όροι λειτουργίας του σχολείου (συγχωνεύσεις, πολυάριθμα τμήματα, απολύσεις εκπαιδευτικών, περιστασιακή στελέχωση με ειδικό προσωπικό); Επίσης, ρωτούν ποια ανάγκη υπαγορεύει την προαναφερθείσα κίνηση από την πλευρά της Αστυνομίας και γιατί γίνεται σαφής εξίσωση των προβλημάτων παραβατικής συμπεριφοράς με τις μορφές πάλης που επιλέγουν οι μαθητές για να αγωνιστούν.

"Ριζοσπάστης" Παρασκευή 26 Ιούνη 2015

Ενισχυμένες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στη ΔΟΕ

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Γραμματείας Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ για την 84η Γενική Συνέλευση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας

Ενισχύθηκαν σε ψήφους, ποσοστά και αντιπροσώπους οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στη Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, το συνέδριο της οποίας ολοκληρώθηκε προχτές, με τις αρχαιρεσίες για το νέο ΔΣ της ΔΟΕ και για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ.

Στο συνέδριο, η παράταξη που στηρίζει το ΠΑΜΕ, έλαβε για το ΔΣ 88 ψήφους (από 77 στο προηγούμενο συνέδριο) και για την ΑΔΕΔΥ έλαβε 89 ψήφους (από 77 στο προηγούμενο συνέδριο), εξέλεξε και πάλι δεύτερη έδρα στο ΔΣ και αύξησε τη δύναμή της σε αντιπροσώπους για το 36ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ (24 αντιπρόσωποι από 21). «Το αποτέλεσμα αυτό συνιστά συμβολή στην υπόθεση της ανασύνταξης του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ομοσπονδία των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης», σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ.

Στην ψηφοφορία για το νέο ΔΣ, πήραν μέρος 605 αντιπρόσωποι των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (από 600 στο προηγούμενο) και οι 604 έγκυρες ψήφοι κατανεμήθηκαν ως εξής (σε παρένθεση τα αποτελέσματα του 2013): Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών (το ψηφοδέλτιο που στήριξε το ΠΑΜΕ)88 ψήφους και 2 έδρες (76 και 2 στο προηγούμενο), ΔΑΚΕ 151 και 3 έδρες (166 και 3), ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 132 ψήφους και 2 έδρες (117 και 2), ΔΗΣΥ (πρώην ΠΑΣΚ) 101 και 2 έδρες (139 και 3), ΕΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ) 78 και 1 έδρα (65 και 1) και ΕΚΕ (προερχόμενη από ΠΑΣΚ) 54 και 1 έδρα (29 και καμία έδρα).

Τα αποτελέσματα για την ΑΔΕΔΥ έχουν ως εξής (σε παρένθεση τα αποτελέσματα του 2013): Ψήφισαν 605 (600) και υπήρξαν 3 άκυρα - λευκά (1). Η ΑΣΕ πήρε 89 ψήφους και 24 έδρες (77 και 21), ΔΑΚΕ 151 και 40 (165 και 44), ΔΗΣΥ 102 και 27 (139 και 37), ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 134 και 35 (124 και 33), ΕΡΑ 75 και 20 (50 και 13), ΕΚΕ 51 και 13 (29 και 8).

Συνεχίζουμε πιο δυνατοί, πιο δυνατά!

«Συνεχίζουμε τον αγώνα για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος», τονίζει η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, στην ανακοίνωση που εξέδωσε μετά την ολοκλήρωση της ΓΣ της ΔΟΕ. Αναφέρεται στο θετικό για τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ αποτέλεσμα, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι συσχετισμοί παραμένουν αρνητικοί. «Οι δυνάμεις του παλιού κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚ), παρά το γεγονός ότι έχασαν την απόλυτη πλειοψηφία στο νέο ΔΣ της ΔΟΕ, διατηρούν σημαντικές δυνάμεις (5 στις 11 έδρες). Ταυτόχρονα, ενισχυμένες εμφανίζονται και οι δυνάμεις του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΕΡΑ), αλλά και όσων συμπορεύονται μαζί του (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΕΚΕ)», σημειώνει το ΠΑΜΕ.

Επισημαίνει παράλληλα ότι «στην 84η Γενική Συνέλευση, δεν έγινε ουσιαστική συζήτηση για τα μεγάλα προβλήματα του δημόσιου σχολείου, των εκπαιδευτικών και των μαθητών, αλλά ούτε για το πρόγραμμα δράσης και αυτό την ώρα που έρχεται νέα συμφωνία - μνημόνιο από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Οι αντιπρόσωποι που εκλέχτηκαν με το ψηφοδέλτιο που στήριξε το ΠΑΜΕ, κατέβαλαν στο συνέδριο κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αναδείξουν την ανάγκη σήμερα το κίνημα να μην εγκλωβιστεί στα διάφορα αντιλαϊκά σενάρια, να μη δεχτεί τον εκβιασμό κυβέρνησης - δανειστών, να μη δεχτεί ούτε τα παλιά, ούτε τα νέα μνημόνια που ετοιμάζονται. Να παλέψει για την ανάκτηση όλων των απωλειών, για την ικανοποίηση των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών των παιδιών του λαού μας, για ριζικές αλλαγές στην κοινωνία και στην οικονομία.

Με πρόταση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, πάρθηκε ομόφωνη απόφαση, το επόμενο διάστημα να οργανωθεί η πάλη για μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Απόφαση που αποτελεί όπλο στα χέρια των αναπληρωτών, μακριά από διασπαστικές και συντεχνιακές αντιπαραθέσεις.

Χαιρετίζουμε όλους τους συναδέλφους, όλους τους αντιπροσώπους που μας τίμησαν με την εμπιστοσύνη τους.

Συνεχίζουμε πιο δυνατοί, πιο δυνατά! Ολοι στους δρόμους! Αρκετά ματώσαμε, αρκετά πληρώσαμε. Δε θα δεχτούμε ούτε παλιά, ούτε νέα μνημόνια».

"Ριζοσπάστης" Παρασκευή 26 Ιούνη 2015

Κόντρα στην Παιδεία που σχεδιάζεται για τα κέρδη Χαιρετισμός του βουλευτή του ΚΚΕ Μαν. Συντυχάκη στην 84η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ

«Σήμερα είναι αναγκαίο όσο ποτέ, να ξεκινήσει μια μεγάλη προσπάθεια, μια πρωτοβουλία από όλους τους εκπαιδευτικούς που βλέπουν το ρόλο τους ως πραγματικούς παιδαγωγούς στο πνεύμα του Δημήτρη Γληνού που έλεγε ότι ο σωστός εκπαιδευτικός "βλέπει στις νέες ψυχές τη δυνατότητα μιας καλύτερης ανθρωπότητας και θέτει ολόκληρο τον εαυτό του υπηρέτη της δημιουργίας της, βρίσκοντας σ' αυτή του την ενέργεια τη βαθύτατη ικανοποίηση του είναι του". Να ανοίξει η συζήτηση για το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων, για τη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς».

Τα παραπάνω τόνισε στον προχτεσινό χαιρετισμό του στην 84η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ ο βουλευτής του ΚΚΕ Μαν. Συντυχάκης. Μεταξύ άλλων, σημείωσε πως «για το ΚΚΕ η εκπαίδευση, τα προβλήματά της και ο προσανατολισμός της έχει ταξικό περιεχόμενο. Ταξικό από την άποψη ποιας τάξης μπορεί να επιβάλει και να εφαρμόσει μέσω της εξουσίας της την παιδεία των σύγχρονων μορφωτικών λαϊκών αναγκών. Αναγκών που προσδιορίζονται από το επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης, των παραγωγικών δυνατοτήτων που υπάρχουν σήμερα και που παραμένουν δυνατότητες καθώς μπαίνει εμπόδιο η καπιταλιστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής».

Σε αυτό το πλαίσιο αναφέρθηκε στους στόχους των μέτρων που παίρνονται σήμερα στην εκπαίδευση και που ξεπηδούν από τα οικονομικά επιτελεία και τα λογιστικά τετράδια των ιδιοκτητών του πλούτου, υπηρετώντας μόνο το κέρδος τους. Οπως σημείωσε, μεταξύ άλλων, «σαν κόμμα, είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλλουμε με αποφασιστικότητα. Χωρίς συμβιβασμούς και ταλαντεύσεις. Ανταποκρινόμενοι στο χαρακτήρα μας ως Κομμουνιστικό Κόμμα που παλεύει για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από την εκμετάλλευση και άρα για μια Παιδεία που θα συμβάλλει στην κοινωνική απελευθέρωση».

Οι εργασίες της Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ ολοκληρώνονται, σύμφωνα με το πρόγραμμα, σήμερα Τετάρτη, με τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου και των αντιπροσώπων στην ΑΔΕΔΥ.

"Ριζοσπάστης" Τετάρτη 24 Ιούνη 2015

ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚ - ΣΥΡΙΖΑ ανοίγουν την πόρτα στη Χρυσή Αυγή

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Τη συμμετοχή του χρυσαυγίτικου ψηφοδελτίου στις εκλογές αντιπροσώπων του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Υπαίθρου Θεσσαλονίκης για την 84η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ αποφάσισαν η ΔΑΚΕ, η ΔΗΣΥ (ΠΑΣΚ) και η ΕΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ), στη συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου Υπαίθρου, όπου συζητήθηκε το θέμα μετά από πρωτοβουλία - καταγγελία του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών.

Η Γραμματεία Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ καλούσε όλες τις συνδικαλιστικές δυνάμεις να τοποθετηθούν καθαρά ζητώντας από το ΔΣ του Συλλόγου να καταγγείλει τη ναζιστική πρόκληση και από την Εφορευτική Επιτροπή να μην κάνει δεκτό και να απορρίψει το ναζιστικό ψηφοδέλτιο.

Στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν την απόφασή τους οι ΔΑΚΕ - ΔΗΣΥ - ΕΡΑ έφτασαν στο σημείο να δηλώνουν ότι τάχα «δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι το ψηφοδέλτιο αυτό και ο μοναδικός του υποψήφιος είναι φασιστικό μόρφωμα» (!), την ώρα που γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο επίδοξος μοναδικός υποψήφιός του είναι αποσπασμένος στο βουλευτικό γραφείο του χρυσαυγίτη υπόδικου βουλευτή Ματθαιόπουλου!

Δήλωσαν ακόμα ότι «υπάρχει περίπτωση ασφαλιστικών μέτρων από τους χρυσαυγίτες με σκοπό την αναβολή των εκλογών και τη μη συμμετοχή αντιπροσώπων του Συλλόγου στη ΓΣ της ΔΟΕ», λες και τα σωματεία δεν έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν μόνα τους την εσωτερική τους λειτουργία με βάση το καταστατικό τους, λες και το θέμα είναι νομικίστικο και όχι καθαρά συνδικαλιστικό - πολιτικό!

Σημειώνουμε ότι είναι η δεύτερη προσπάθεια που κάνουν οι ναζιστές χρυσαυγίτες να μπουν στην Εκπαίδευση και στα σωματεία των εκπαιδευτικών για να σπείρουν το ναζιστικό δηλητήριο και το ρατσιστικό τους μίσος στους δασκάλους και στα παιδιά του λαού. Την πρώτη φορά, το «πράσινο φως» για τη συμμετοχή της Χρυσής Αυγής το άναψε το υπουργείο Παιδείας της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, τον περασμένο Νοέμβρη, στις εκλογές των υπηρεσιακών συμβουλίων στη Δυτική Θεσσαλονίκη.

Η Γραμματεία Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ σημειώνει ότι «οι ευθύνες των ΔΑΚΕ - ΔΗΣΥ - ΕΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ) που πήραν αυτήν την απόφαση είναι βαρύτατες. Πρόκειται για μια απόφαση - ντροπή για το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών».

Θυμίζει ότι το ίδιο το καταστατικό του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Υπαίθρου Θεσσαλονίκης ορίζει την απόρριψη συμμετοχής των φασιστών και ναζιστών και καλεί την Εφορευτική Επιτροπή των εκλογών της 10ης Ιούνη του Συλλόγου Υπαίθρου, να εφαρμόσει το καταστατικό και να μην επιτρέψει τη συμμετοχή του ναζιστικού ψηφοδελτίου στις επικείμενες εκλογές.

Τέλος, καλεί σε δυνάμωμα του ΠΑΜΕ παντού - και στις εκλογές του Συλλόγου Υπαίθρου - τονίζοντας ότι αυτό είναι ο πιο αποτελεσματικός φραγμός στο ναζιστικό δηλητήριο και η καλύτερη απάντηση στις άθλιες μεθοδεύσεις του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού.

"Ριζοσπάστης" Τρίτη 09 Ιούνη 2015

Αλλαγές στα πανεπιστήμια: «Δημοκρατική ανατροπή» ή συστημική προσαρμογή;

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Οποιος έχει παρακολουθήσει έστω και λίγο τη δημόσια συζήτηση γύρω από τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου Μπαλτά σε σχέση με την Ανώτατη Εκπαίδευση, πιθανότατα θα έχει αποκομίσει την εντύπωση ότι αλλάζει άρδην η σημερινή κατάσταση.

Από τη μια, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσουν πομπωδώς ότι «επανέρχεται η δημοκρατία στα πανεπιστήμια», ότι «γκρεμίζεται ο μνημονιακός νόμος-πλαίσιο», ότι «οι αγώνες της πανεπιστημιακής κοινότητας δικαιώνονται» κ.ά. Συνεπικουρούνται από δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι οποίες πανηγύριζαν που «δυνάμεις από το κίνημα ανέλαβαν κυβερνητική ευθύνη στο υπουργείο» και τώρα πρόθυμα βάζουν πλάτη στις προωθούμενες αλλαγές.

Από την άλλη, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και εκδοτικά συγκροτήματα με αυξημένο ενδιαφέρον για τα πανεπιστήμια (π.χ. συγκροτήματα Αλαφούζου και Λαμπράκη) κινδυνολογούν ότι «διαλύονται τα πάντα», «γκρεμίζεται ένας νόμος που γνώρισε πρωτόγνωρη συναίνεση», «επανέρχεται η αναρχία στα πανεπιστήμια» κ.ά. Σε αυτή τη βάση, έστησαν μέχρι και συγκέντρωση-παρωδία έξω από τη Βουλή, πριν από λίγο διάστημα.

Από διάφορες θέσεις, παρεμβαίνουν με αρθρογραφία και αρκετοί πανεπιστημιακοί.

Από τη συζήτηση απουσιάζει παντελώς ο ρόλος της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη συνολική στρατηγική του κεφαλαίου, γιατί από όλες τις πλευρές γίνεται αποδεκτός. Αντίθετα, η ιδεολογική παρέμβαση της αστικής τάξης, ανεξάρτητα από το χρωματισμό της (παλιά και νέα σοσιαλδημοκρατία, φιλελεύθεροι κ.ά.), γύρω από ζητήματα π.χ. «δημοκρατίας στα πανεπιστήμια», επιδιώκει να συσκοτίσει την ταξική φύση του αστικού πανεπιστημίου, να ανοίξει δρόμους για μεγαλύτερη ενσωμάτωση του κινήματος, ενώ βρίσκει χώρο και ο οπορτουνισμός, για να κάνει τη γνωστή διαβρωτική δουλειά του. Δεν είναι, άλλωστε, μακριά ούτε το κίνημα «ανοιχτών σχολών», ούτε το «έξω τα κόμματα» κ.ά.

Τι αλλάζει τελικά;

Ποια είναι, όμως, η ουσία; Τι αλλάζει (όσο κι αν ακόμα δεν έχουμε σε τελική μορφή το πολυνομοσχέδιο, αλλά τις διάφορες εκδοχές του που έχουν κυκλοφορήσει);

Για να κρίνει κανείς επί της ουσίας ένα νόμο για τα πανεπιστήμια, θα πρέπει να δει τι πλαίσιο διαμορφώνεται για τη λειτουργία τους μετά την εφαρμογή του. Από τη σκοπιά αυτή, θα μπορέσει με πιο καθαρή ματιά να κρίνει και τη σημασία των προωθούμενων αλλαγών.

Ας κάνουμε, λοιπόν, ένα νοητικό πείραμα: Ας πούμε ότι ο νόμος έχει ψηφιστεί και διανύουμε την πρώτη ακαδημαϊκή χρονιά εφαρμογής του. Στο πανεπιστήμιο που λειτουργεί στη βάση των διατάξεων του νόμου Μπαλτά, λοιπόν, οι κατευθύνσεις της ΕΕ για την Παιδεία, που θέλει τη γνώση πανάκριβο εμπόρευμα και τους φοιτητές πελάτες, τα δε ΑΕΙ να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις, παραμένουν σε ισχύ μέχρι κεραίας.

Ο φοιτητής θα βρεθεί και πάλι αντιμέτωπος με τον κατακερματισμό των σπουδών σε «κύκλους» διαφορετικών ταχυτήτων, με τη λογική των πιστοποιήσεων και της κινητικότητας, αφού παραμένει και προωθείται η στρατηγική για τη δημιουργία ενιαίου Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΧΑΕ) - άλλωστε, πριν από λίγες μέρες, η κυβέρνηση πανηγύριζε για τη συμφωνία στην πρόσφατη Σύνοδο των υπουργών Παιδείας των χωρών που συμμετέχουν στη διαδικασία της «Μπολόνια». Κι επειδή γίνεται σκυλοκαβγάς περί δήθεν επιχειρούμενου «GREXIT» από τον ΕΧΑΕ, χρειάζεται να τονίσουμε ότι στο κείμενο αναφέρεται ρητά ότι «ο αριθμός των διδακτικών μονάδων ισοδυναμεί με τις πιστωτικές μονάδες του ECTS». Ετσι, στα πλαίσια του «εθνικού πλαισίου προσόντων» που παραμένει, το πτυχίο θα μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι με κάθε λογής «πιστοποιήσεις δεξιοτήτων» και «τίτλους σπουδών», για τη διαμόρφωση του εργασιακού προφίλ του νέου εργαζομένου, που θα διαγκωνίζεται για μια (συνήθως κακοπληρωμένη) δουλειά, στα διαλείμματα της ανεργίας. Αρα, η αναφορά ότι «το Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος οδηγεί σε ένα ενιαίο τίτλο σπουδών», είναι επί της ουσίας κενό γράμμα. Ακόμα κι αν πλέον ο φοιτητής δε θα διαγράφεται μετά το πέρας κάποιων εξαμήνων, παραμένει στο έλεος της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας, της αποσύνδεσης πτυχίου-επαγγέλματος.

Τα πανεπιστήμια θα είναι και πάλι δεσμευμένα στο πλαίσιο της επιχειρηματικής λειτουργίας, που προωθείται και υπό το μανδύα της «αριστείας», αφού η κυβέρνηση διατηρεί τη σύνδεση της τελικής τους χρηματοδότησης με την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ειδικών στόχων και προτεραιοτήτων της επιχειρηματικής λειτουργίας και των «συμφωνιών προγραμματικού σχεδιασμού» (όπως έβαζε ο νόμος Διαμαντοπούλου). Αλλωστε, παραμένουν ως έχουν και οι προβλέψεις για «ανάπτυξη ίδιας επιχειρηματικής δραστηριότητας» και άλλα παρόμοια ως πηγή πόρων. Επίσης, παραμένουν οι επώνυμες έδρες (χρηματοδοτούμενες από επιχειρήσεις, που παρεμβαίνουν έτσι απευθείας στο πρόγραμμα σπουδών), οι εταιρείες αξιοποίησης περιουσίας των Ιδρυμάτων, οι ΕΛΚΕ, οι ΜΟΔΙΠ, τα Γραφεία Διασύνδεσης και όλοι οι φορείς ανάπτυξης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αλλωστε, αυτά ανήκουν στα 70 άρθρα του νόμου Διαμαντοπούλου, που η κυβέρνηση αποφάσισε να μην πειράξει (γιατί, άραγε;), όπως δήλωσε και ο κ. Μπαλτάς.

Περί «δημοκρατίας»

Στα πλαίσια της δημοσίας συζήτησης, το ζήτημα της «δημοκρατίας στα πανεπιστήμια» βρίσκεται στο επίκεντρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι φίλιες δυνάμεις υποστηρίζουν ότι η κατάργηση των Συμβουλίων Διοίκησης, οι αλλαγές στο άσυλο, καθώς και οι αλλαγές στον τρόπο εκλογής των διοικητικών οργάνων των πανεπιστημίων συνιστούν «δημοκρατική ανατροπή». Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

Να θυμίσουμε ακόμα το εξής: Οι δυνάμεις και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, που τόσα χρόνια, με τη δράση τους στο κίνημα, αναδείκνυαν και αυτές τις πλευρές ως στόχους διεκδίκησης, ξεκίναγαν από διαφορετική αφετηρία. Για εμάς, ούτε το πανεπιστήμιο του νόμου-πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ το '82, ούτε το πανεπιστήμιο του νόμου Γιαννάκου, ούτε του νόμου Διαμαντοπούλου είναι το πανεπιστήμιο για το οποίο αγωνιζόμαστε. Γι' αυτό και η κριτική μας στις διάφορες πτυχές των εκάστοτε νόμων ξεκινά από την αντιπαράθεση με τη συνολική λογική που τους διέπει, με την προβολή των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων. Μόνο με μια τέτοια λογική, το κίνημα μπορεί να αποτρέψει σχεδιασμούς, να παρεμποδίσει νέα μέτρα, ακόμα και να αποσπά κατακτήσεις. Μόνο έτσι το κίνημα μπορεί να προστατεύεται από δήθεν «φίλους» που του χτυπάνε την πλάτη, για να βρουν το σημείο που θα βάλουν το μαχαίρι.

Για παράδειγμα, εναντιωνόμασταν στα Συμβούλια Διοίκησης, στη βάση της αντίθεσής μας στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο κι όχι «φετιχοποιώντας» τα. Δεν τα αντιπαλεύαμε για να περάσουν οι αρμοδιότητές τους στους πρυτάνεις, άλλοι τα είχαν τακιμιάσει με δαύτους και ήθελαν να σύρουν το κίνημα πίσω από τους σκοπούς τους. Αλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα χρόνια που μεσολάβησαν από την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου μέχρι τώρα, έχουν ήδη διαφανεί οι δυσλειτουργίες που επέφερε το μέχρι σήμερα ισχύον θεσμικό πλαίσιο, είχε αντικειμενικά ανακύψει η ανάγκη αλλαγών. Αυτό λύνει ο νόμος Μπαλτά. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικές οι τοποθετήσεις όσων κάνουν λόγο για την ανάγκη να υιοθετηθούν οι βέλτιστες σχετικές διεθνείς πρακτικές, όπως και οι δηλώσεις του υπουργού ότι αναζητά τρόπο να επαναφέρει τα Συμβούλια σε νέα βάση.

Τέτοια ζητήματα λειτουργικότητας επιλύονται τόσο με την επαναφορά αρμοδιοτήτων στα Τμήματα και τους Τομείς, όσο και με τις αλλαγές στους τρόπους εκλογής μελών ΔΕΠ (βέβαια, παραμένει η πολυδιάσπαση των εργασιακών σχέσεων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού, όσο και τα τεράστια κενά που δεν προβλέπεται η κάλυψή τους).

Η καθολική συμμετοχή στις εκλογές για τα όργανα δε θα αλλάξει το χαρακτήρα και τον προσανατολισμό του πανεπιστημίου. Αλλωστε, κάτι τέτοιο δεν έγινε ούτε όταν εφαρμόστηκε από το νόμο Γιαννάκου, επί κυβέρνησης Καραμανλή. Δεν παραιτούμαστε, όμως, επ' ουδενί από το δικαίωμα των συλλογικών οργάνων να παρεμβαίνουν συντεταγμένα, για να προωθούν τους στόχους του κινήματος από κάθε βήμα που έχουν στη διάθεσή τους. Τα αλισβερίσια και τα τερτίπια, για να ενσωματώσουν στην υποστήριξη της προώθησης των αναδιαρθρώσεων και να αποσπάσουν συναίνεση στη στρατηγική του κεφαλαίου που προωθούν οι αστικές κυβερνήσεις με οποιαδήποτε σύνθεση, πρέπει να βρουν το κίνημα έτοιμο να τα απαντήσει, αξιοποιώντας κάθε μέσο που του δίνεται και που μπορεί να αξιοποιήσει.

Οσο για το άσυλο, εδώ πραγματικά διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα: Δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτε, παραμένουν αυτούσια τα προβλεπόμενα στο νόμο Διαμαντοπούλου κι απλά, στα πλαίσια της «δημιουργικής ασάφειας», προστίθεται ένας ορισμός, που όμως αφήνει πολλά «παραθυράκια» για ερμηνείες. Για παράδειγμα, τι σημαίνει «προστασία του δικαιώματος στην εργασία έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει»; Μια περιφρούρηση απεργίας διοικητικών υπαλλήλων ή καθαριστριών ή εργαζομένων σε ένα ερευνητικό εργαστήριο αποτελεί κατάλυση του ασύλου; Το άσυλο για το ταξικό κίνημα έχει συγκεκριμένο προσδιορισμό, αφορά τους σκοπούς και τις διαδικασίες του και ο τρόπος για την υπεράσπισή του είναι υπόθεση δική του. Επί της ουσίας, άσυλο και επιχειρηματική δραστηριότητα είναι έννοιες ασύμβατες. Οπως, επίσης, εχθρικές προς το κίνημα είναι και οι κάθε λογής πρακτικές και σχεδιασμοί για την υπονόμευσή του από διάφορα κέντρα και με διάφορες πλάτες.

Εν κατακλείδι

Το συμπέρασμα είναι ότι οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση επιδιώκουν να θέσουν σε πιο λειτουργικές βάσεις το πανεπιστήμιο-επιχείρηση, που δομείται μέσω αλλεπάλληλων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, με κορύφωση ως τώρα τον προηγούμενο νόμο-πλαίσιο, το ν. 4009/2011. Ταυτόχρονα, υιοθετώντας κάποιες δευτερεύουσες διεκδικήσεις του προηγούμενου διαστήματος, η κυβέρνηση επιδιώκει να ενσωματώσει το κίνημα.

Είναι προφανές ότι το ΚΚΕ θα υποστηρίξει, και με τη στάση του στη συζήτηση για το πολυνομοσχέδιο στη Βουλή, όλες τις διεκδικήσεις των αγώνων του φοιτητικού κινήματος, των εργαζομένων στα πανεπιστήμια, των πανεπιστημιακών δασκάλων, που ασφυκτιούν και εναντιώνονται στο «Πανεπιστήμιο ΑΕ» που το πολυνομοσχέδιο ανακαινίζει.

Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο και καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια, με τη συμβολή μας και μέσα από τη δράση των κομμουνιστών στο κίνημα, όπως όλα αυτά τα χρόνια, ώστε να αλλάξει συθέμελα αυτή η κατάσταση. Να ανατραπεί η στρατηγική που επιτάσσει τη σύμπλευση των Ανώτατων Ιδρυμάτων με τις επιχειρήσεις, που καθορίζει τόσο την ποιότητα και το χαρακτήρα των σπουδών, όσο και την παραγωγή επιστημονικού δυναμικού και ερευνητικών αποτελεσμάτων μακριά από τις λαϊκές ανάγκες ή ακόμα και σε σύγκρουση με αυτές.

Του
Δημήτρη ΚΟΙΛΑΚΟΥ*
*Ο Δημήτρης Κοιλάκος είναι μέλος του Τμήματος Παιδείας και Ερευνας της ΚΕ του ΚΚΕ

"Ριζοσπάστης" Σάββατο 30 - Κυριακή 31 Μάη 2015

 

Με αφορμή το θέμα της Νεοελληνικής Γλώσσας στις πανελλαδικές εξετάσεις

Τη Δευτέρα 18/5 άνοιξε η αυλαία των Πανελληνίων Εξετάσεων με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η Επιτροπή Εξετάσεων επέλεξε ένα κείμενο με θέμα «την προστασία και αξιοποίηση της πολιτισμικής κληρονομιάς» και ζητούσε από τους μαθητές, όπως προβλέπεται, αφού το μελετήσουν και το αποδώσουν περιληπτικά, στη συνέχεια να δημιουργήσουν το δικό τους κείμενο, μια ομιλία σε ημερίδα του δήμου τους, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους «πρέπει το ευρύ κοινό να πλησιάσει και να γνωρίσει τους χώρους και τα μνημεία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς» και «τις δραστηριότητες με τις οποίες οι πολίτες θα εξοικειωθούν με αυτά». Η επιλογή του θέματος, του κειμένου και των ερωτημάτων που τέθηκαν στους μαθητές δημιουργεί μια σειρά από προβληματισμούς.

Συντάκτης του κειμένου είναι ο Βασίλης Λαμπρινουδάκης, ομότιμος καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και γενικός γραμματέας του σωματείου ΔΙΑΖΩΜΑ, μιας κίνησης πολιτών που ίδρυσε ο Σταύρος Μπένος, πρώην δήμαρχος Καλαμάτας, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2007 και υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Η κίνηση αυτή, που έχει μπει και στα σχολεία, χρηματοδοτείται από κρατικούς και ευρωπαϊκούς πόρους (ΕΣΠΑ). Επίσης, μέσα από το site της καλεί την Τοπική Διοίκηση, τις «οικονομικές δυνάμεις της χώρας» και τους πολίτες να στηρίξουν οικονομικά τις δραστηριότητές της. Σε άλλη σελίδα του site μπορεί κανείς να δει αναλυτικά τους χορηγούς της προσπάθειας του σωματείου αυτού. Τράπεζες, γνωστή αεροπορική εταιρεία και στην κορυφή η φαρμακοβιομηχανία ΕLPEN και το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Οι «οικονομικές αυτές δυνάμεις» της χώρας, μαζί με τους δήμους, τις Περιφέρειες και τους πολίτες - δωρητές αποτελούν για το ΔΙΑΖΩΜΑ «ένα μεγάλο ποτάμι αγάπης και προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως δεν είναι κακό να περιλαμβάνεται στα θέματα των εξετάσεων ένα κείμενο που απηχεί τις απόψεις μιας κίνησης πολιτών, ιδιαιτέρως μάλιστα όταν περιβάλλονται από το κύρος και την αυθεντία ενός καθηγητή πανεπιστημίου. Επομένως, οι μαθητές της Γ' Λυκείου, αδύναμοι να αμφισβητήσουν όσα διαβάζουν στο κείμενο, προχωρούν υποχρεωτικά σε μια αναπαραγωγή των θέσεών του στην ομιλία που καλούνται να συντάξουν. Συγκεκριμένα, οδηγούνται να αποδεχτούν: α) Πως οι φθορές και οι καταπονήσεις που υφίστανται οι αρχαίοι χώροι «θέασης» και «ακρόασης» δεν πρέπει να θεωρούνται εμπόδια για την καλλιτεχνική δραστηριότητα στα μνημεία, β) πως η δραστηριότητα αυτή είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για τη δημιουργία «συνείδησης εκτίμησης» και «προστασίας» των μνημείων μας, γ) πως η συνεργασία «αρχαιολόγων, ανθρώπων του θεάτρου, παραγόντων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και άλλων διανοητών» (!) θα δημιουργήσει ένα πολύ καλό κλίμα για μια κοινή προσπάθεια ισορροπημένης και συνετής προσέγγισης του είδους αυτού των μνημείων, δ) πως η «οικείωση της πολιτισμικής κληρονομιάς» από το ευρύ κοινό δημιουργεί στην κοινωνία συνείδηση εκτίμησης και προστασίας των μνημείων μας και ε) πως η καλλιέργεια στο κοινό αυτής της τάσης προς τα μνημεία θα συμβάλει στην προστασία τους. Αναπαράγεται, δηλαδή, μέσα από το κείμενο η άποψη που έχει διατυπωθεί και για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος (όπως για όλα τα σοβαρά προβλήματα) πως η προστασία των μνημείων του πολιτισμού μας είναι θέμα παιδείας και εξοικείωσης.

Παραθέτουμε στο σημείο αυτό ένα απόσπασμα από το δοκίμιο του διακεκριμένου αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου για την καταστροφή του περιβάλλοντος και των μνημείων του πολιτισμού: «Το "πρόβλημα προστασίας του περιβάλλοντος κτλ. κτλ." δεν είναι ούτε πρόβλημα αισθητικό, ούτε πρόβλημα αγωγής, ούτε ακόμη πρόβλημα "κάποιου" ελέγχου ή "κάποιου" προγραμματισμού. Είναι στη βάση του πρόβλημα πολιτικό, όπως πολιτικά είναι όλα τα θεμελιακά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ένα έθνος. Αλλά ακόμα και πρόβλημα "παιδείας" και μόνον αν το χαρακτήριζε κανείς, πάλι σε τελευταία ανάλυση θα έπρεπε να φτάσει στην ίδιαν αναγωγή, αφού ακριβώς αυτό το βασικό θέμα που ονομάζουμε "Παιδεία" είναι, περισσότερο ίσως από κάθε άλλο θέμα, πολιτικό».

Πόσο τυχαία είναι, όμως, η επιλογή του συγκεκριμένου άρθρου και η επακόλουθη προβολή της κίνησης πολιτών ΔΙΑΖΩΜΑ; Είναι απλώς ένα κείμενο που διαφημίζει ή προπαγανδίζει τους στόχους του σωματείου και προβάλλει το έργο του και τον ιδρυτή του, καθώς κατέκλυσαν όλα τα ΜΜΕ διθυραμβικά σχόλια και αναλύσεις για το έργο της κίνησης και του κ. Μπένου; Αποτελεί σύμπτωση πως άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» την 1η Απρίλη 2015 με συντάκτρια την Μαρία Κατσουνάκη και τίτλο «Μνημεία... ιδεοληψίας» στρέφεται ανοιχτά εναντίον του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), που αντιδρά στην πρόταση για δωρεά 3 εκατομμυρίων ευρώ από το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» για την αναβάθμιση και διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων του Κεραμεικού και της Βραυρώνας; Το άρθρο συνεχίζει με επίθεση στο ΣΕΑ που, κατά τη συντάκτρια, θεωρεί ξεπούλημα και εκμετάλλευση ό,τι δε χρηματοδοτείται από το κράτος. Για τους χορηγούς, όμως, υπάρχουν μόνο καλά λόγια, όπως, για παράδειγμα, ο αδιανόητος ισχυρισμός ότι «στην περίπτωση των μνημείων ο χορηγός ουδέποτε ζητάει αντισταθμίσματα ή ασκεί εξουσία». Στο σημείο αυτό επικαλείται και τη μαρτυρία του Σταύρου Μπένου και αναλύει τις θέσεις του ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ, που «αναβάθμισε το χορηγικό θεσμό»! Τέλος, φτάνει στο σημείο να χαρακτηρίσει τους αρχαιολόγους ακατάλληλους να προστατέψουν τα μνημεία, γιατί έχουν... ιδιοκτησιακή σχέση μαζί τους!

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να χτυπηθούν και να ξεπεραστούν όλα τα προσκόμματα που βάζουν όσοι αντιδρούν στην επιχειρηματική δράση στο χώρο του Πολιτισμού, με τρόπο μάλιστα ωμό και απροκάλυπτο, που φτάνει να αθωώνει τους ιδιώτες και να τους παρουσιάζει ως ανιδιοτελείς προστάτες της κληρονομιάς του λαού μας. Δεν υποστηρίζουμε σε καμιά περίπτωση πως το κράτος έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για την αξιοποίηση (και όχι εκμετάλλευση) των έργων του πολιτισμού. Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα πρέπει να απαλλαγεί από αυτή την υποχρέωσή του ή ότι θα στραφούμε στους αυτόκλητους σωτήρες, που βλέπουν ακόμα ένα «πεδίον δόξης λαμπρόν» για νέες επικερδείς επενδύσεις. Και η παρούσα κυβέρνηση όχι μόνο συνεχίζει την εκχώρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στις ΜΚΟ, αλλά και το διαφημίζει κιόλας μέσα από το θέμα των εξετάσεων. Αυτές τις αντιλήψεις υιοθετεί και προπαγανδίζει το κείμενο που κλήθηκαν να κατανοήσουν και να συνοψίσουν οι μαθητές της Γ' Λυκείου και θα ήταν δύσκολο να αποδείξει κανείς πως ήταν μια αθώα, τυχαία επιλογή. Οπως ισχυρίζονται άλλωστε πολλοί, «ο τουρισμός είναι η βιομηχανία» μας και τα μνημεία ο πλούτος μας. Πέρα από όλα αυτά, όμως, υπάρχει η πραγματικότητα που αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως στον καπιταλισμό όλα υποτάσσονται στο κέρδος των λίγων, ακόμα και τα έργα πολιτισμού, ακόμα και οι συνειδήσεις των μαθητών μας...

"Ριζοσπάστης" Παρασκευή 29 Μάη 2015

Μια «ιστορική στιγμή»...

Στις 27/5/2015, μετά από πρόσκληση του Συλλόγου του ΔΕΠ της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με την παρουσία του υπουργού Παιδείας, Α. Μπαλτά. Η συζήτηση ξεκίνησε με εισήγηση του υπουργού, που περιελάμβανε την παρουσίαση του νομοσχεδίου που έχει ολοκληρωθεί και πρόκειται να κατατεθεί πολύ σύντομα και περιλαμβάνει άρθρα που έρχονται να λύσουν άμεσες ανάγκες, ενώ το φθινόπωρο θα φέρει νέο νόμο-πλαίσιο, που θα τεθεί σε διάλογο για ένα χρόνο.

Τα σημαντικότερα σημεία της εισήγησης περιελάμβαναν τις προσπάθειές του για τη δημιουργία μιας «δημοκρατικής Παιδείας». Και πού έγκειται η δημοκρατική Παιδεία; Στο γεγονός ότι καταργούνται τα Συμβούλια Διοίκησης των ΑΕΙ, στη συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή των οργάνων διοίκησης, στην εκλογή των διευθυντών των σχολείων από τους καθηγητές και δασκάλους. Ομως, όλα αυτά σε ένα πλαίσιο που δεν αντιτίθεται στην «Μπολόνια» και γενικότερα στις επιταγές της ΕΕ, σε ένα πλαίσιο που αποδέχεται την επιχειρηματικότητα στην Παιδεία. Μάλιστα, έγινε αναφορά και στην ταξική Παιδεία με όρους ή σε ισορροπία με την ικανότητα των παιδιών να σπουδάζουν (όπως είπε).

Στη συνέχεια, έγιναν ερωτήσεις που ανέδειξαν τη «γύμνια» του υπουργείου και της πολιτικής της συγκυβέρνησης, αφού ούτε λίγο-ούτε πολύ αναδείχτηκε ο διαχειριστικός ρόλος τους:

1. Στην ερώτηση πότε θα διοριστούν οι ΕΤΕΠ/ΕΤΠ, αφού είπε πως είναι προτεραιότητά τους, στην επίμονη παρέμβαση των ενδιαφερομένων, αναγκάστηκε να πει πως δε γνωρίζει, γιατί δεν εξαρτάται από αυτόν.

2. Στην ερώτηση αφού δε θέλουν ταξική Παιδεία, γιατί δεν καταργούν τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, η απάντηση ήταν «θα το θέλαμε αλλά δεν μπορούμε».

3. Στην ερώτηση γιατί τα χρήματα που προορίζονται για εργολάβους δε δίνονται απευθείας σε καθαρίστριες και φύλακες, απάντησε πως δε γνωρίζει.

4. Στην ερώτηση αφού θέλει δημοκρατικό πανεπιστήμιο και καταργεί τα Συμβούλια, γιατί δεν καταργεί και τους Πρυτάνεις που εκλέχτηκαν από τα Συμβούλια, είπε πως δεν μπορεί να παρέμβει στο αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων.

5. Στην ερώτηση αφού ο νόμος Διαμαντοπούλου είναι μνημονιακός, γιατί δεν τον καταργεί ολόκληρο, απάντησε πως αυτό θα γίνει με το νέο νόμο-πλαίσιο που θα έρθει τον Οκτώβρη.

6. Στην ερώτηση για το άσυλο, είπε πως θα συζητηθεί στο νέο νόμο-πλαίσιο.

7. Στην ερώτηση για το «μπλοκάκι» των ερευνητών, είπε πως δεν είναι στην αρμοδιότητά του, αν και καταλαβαίνει το πρόβλημα.

Κορυφαία στιγμή της κουβέντας ήταν η απάντηση σε ερώτηση καθηγητή του Χημικού: «Κύριε υπουργέ, τον Οκτώβρη θα μπω για εργαστήριο και θα πρέπει να πω στους φοιτητές ότι το μάθημα δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν έχουμε αναλώσιμα, έχετε κάποια πρόταση να κάνετε;». Και απάντησε: «Συμπάσχω και κατανοώ, όμως επειδή χρήματα δεν υπάρχουν, στα πλαίσια της αλληλεγγύης μπορείτε να απευθυνθείτε σε συναδέλφους που μπορεί να τους περισσεύουν χρήματα ή υλικά, όπως χημικά αντιδραστήρια ή τετράδια και να κάνετε έτσι το εργαστήριό σας»!

Κι όμως, μετά από όλα αυτά, υπήρξαν κάποιοι στην αίθουσα (βλέπε πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου ΔΕΠ κ.ά.) που είδαν με ενθουσιασμό την όλη συζήτηση, σε τέτοιο βαθμό που την περιέγραψαν ως «ιστορική στιγμή»...

Αν υπάρχει μία ιστορικότητα στη συγκεκριμένη στιγμή, αυτή περιορίζεται στο γεγονός ότι το κίνημα σήμερα στο χώρο των Πανεπιστημιακών είναι πολύ κατώτερο των περιστάσεων και εδώ πρέπει να δώσουμε τη δική μας απάντηση.

Καμία υποχώρηση από το βασικό: Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Οποιαδήποτε άλλη συζήτηση μόνο σε βήματα προς τα πίσω μπορεί να οδηγήσει.

"Ριζοσπάστης" Παρασκευή 29 Μάη 2015