Πλήθος Ελλήνων και Μεταναστών εργατών συμμετείχε στις εκδηλώσεις της πρώτης μέρας του 15ου Πολιτικού - Πολιτιστικό Διήμερο για Έλληνες και μετανάστες που διοργανώνει η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ στο πάρκο Φιξ στα Πατήσια.
Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται το Σάββατο. Στις 8.30 μ.μ. θα μιλήσει ο Κώστας Παρασκευάς μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Επιπλέον θα υπάρχει μουσική και τραγούδια από τη Μαδαγασκάρη και τη Βουλγαρία, μουσικοθεατρική παράσταση από την ΤΟ Καλλιτεχνών της ΚΟ Αττικής και θα ακολουθήσει λαϊκό γλέντι με τον Βαγγέλη Κορακάκη.
Στις εκδηλώσεις του διήμερου συμμετέχουν μεταναστευτικές οργανώσεις τα περίπτερα των οποίων προσελκύουν το ζωηρό ενδιαφέρον των επισκεπτών.
Την πρώτη μέρα ήταν πλούσιο το πολιτιστικό πρόγραμμα με παραδοσιακούς χορούς από τηνΣριλάνκα, μουσική από την Αλβανία με το πολυφωνικό συγκρότημα «Lot Courbet» καθώς επίσης και παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια από το Πολιτιστικό Κέντρο Γεωργιανών «Ο Καύκασος». Οι εκδηλώσεις της πρώτης μέρας ολοκληρώθηκαν με γλέντι με παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια
Στον χώρο του παιδότοπου παρουσιάστηκε η θεατρική παράσταση «Οι καμινάδες» από την παιδική θεατρική ομάδα του Στεκιού Εργαζομένων και Νεολαίας.
Το ενδιαφέρον προσέλκυσε το ταμπλό για την δράση των Ελλήνων κομμουνιστών του εξωτερικού με ανακοινώσεις, εφημερίδες και φωτογραφικό υλικό από το Αρχείο του ΚΚΕ αλλά και τα ταμπλό που αναδεικνύουν την οδύσσεια των μεταναστών συνδέοντας την με την βαρβαρότητα του ιμπεριαλισμού. Στον χώρο υπάρχουν περίπτερα των δυνάμεων της Λαϊκής Συμμαχίας και των στεκιών εργαζομένων και νεολαίας Πατησίων και Γαλατσίου.Κατάμεστος ήταν ο χώρος που πραγματοποιήθηκε η συζήτηση με θέμα «Οι εξελίξεις στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, το μεταναστευτικό και η θέση του ΚΚΕ». Τις εισηγήσεις έκαναν οΚώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής και η Λίνα Κροκίδη, μέλος της ΚΕΟΕ και υπεύθυνη του Τμήματος της ΚΕ για τις Λαϊκές Ελευθερίες και τη Δικαιοσύνη. Ακολούθησαν ερωτήσεις και συζήτηση γύρω από το θέμα. Ο Κώστας Παπαδάκης τόνισε:
«Θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τους μετανάστες για την ευκαιρία που μας δίνεται απόψε να συζητήσουμε. Αυτές οι εκδηλώσεις ελλήνων και μεταναστών εργατών που βλέπετε είναι μόνο ένα δείγμα από την σκληρή, κοπιαστική, ουσιαστική δουλειά που κάνει το ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς, σε δύσκολους χώρους, με τις χειρότερες συνθήκες, τις πιο εξοντωτικές εργασιακές σχέσεις. Το Κόμμα μας έχει συγκεντρώσει από τη μακρόχρονη πείρα του μια συλλογική πείρα από τη δουλειά στην εργατική τάξη, και ιδιαίτερα στο πιο καταπιεσμένο κομμάτι της, τους μετανάστες. Αυτήν την πείρα θέλουμε να μοιραστούμε. Είτε από αυτούς που ήρθαν στη χώρα μας τα περασμένα χρόνια ακόμα και σήμερα, είτε αυτούς που ξενιτεύτηκαν φεύγοντας από την Ελλάδα και παλιότερα και σήμερα. Μια δουλειά οργάνωσης της πάλης, ενάντια στον ίδιο αντίπαλο. Το ΚΚΕ απευθύνεται και στον έλληνα και στο μετανάστη εργάτη, στον κυνηγημένο πρόσφυγα που ανεξάρτητα από ποια χώρα προέρχονται, όλοι στον ίδιο πάγκο στύβονται καθημερινά από το ίδιο αφεντικό, αν καταφέρουν να βρουν δουλειά.
Το πρόβλημα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς παρουσιάζεται σκόπιμα σαν ένα καιρικό φαινόμενο που δεν μπορεί κανείς να παρέμβει υπονοώντας ότι το μόνο ζήτημα που απομένει είναι η διαχείριση του προβλήματος. Το πρόβλημα όμως της μετανάστευσης είναι ταξικό. Αλλάζεις χώρα όχι όμως και κοινωνικό σύστημα. ΄Οσες χώρες κι αν αλλάξεις υπάρχει πάντα ο καπιταλιστής κι ο εργάτης, η ταξική εκμετάλλευση. Διαφορές βρίσκεις ανάμεσα στις χώρες, συγκρίνεις, "καλύτερα είναι εδώ" λες… Ας αναλογιστείς όμως: Τι να διαλέξεις; Πόλεμο ή δουλειά-ξεθέωμα ήλιο με ήλιο στο φασονατζίδικο. Βομβαρδισμοί ή στρατόπεδο συγκέντρωσης Αμυγδαλέζα. Τι αλήθεια να διαλέξεις; Ο τελικός όμως λογαριασμός είναι ότι σε κάθε περίπτωση θα είσαι εσύ το θύμα. Θα συγκρίνεις τη ζώη σου με τα χειρότερα για να αισθανθείς ότι καλά έκανες κι έφυγες μετανάστης. Όμως όσο κι αν το πιστεύεις ότι τη δύσκολη απόφαση να μεταναστεύσεις την πήρες εσύ, μόνος σου, δεν είναι έτσι. Σε εξανάγκασαν. Άλλοι διαμόρφωσαν τα δεδομένα. Υπάρχουν νόμοι της καπιταλιστικής παραγωγής που λειτουργούν με κριτήριο την κερδοφορία των μονοπωλίων αναζητώντας παμφθηνη εργασία. Έτσι όπως κυκλοφορούν παγκόσμια τα κεφάλαια, οι επενδύσεις, τα εμπορεύματα, έτσι μετακινείται και ο εργάτης που η εργατική του δύναμη είναι εμπόρευμα στον καπιταλισμό και το που συγκεντρώνεται κρίνεται από την εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου.
Δηλαδή, ένα ολόκληρο σύστημα, κεφάλαιο και κυβερνήσεις του στην ουσία σου έβγαλε το εισιτήριο. Ένα εισιτήριο που ακριβοπλήρωσες και πάλι εσύ σε διακινητές και κυκλώματα για να έρθεις με χίλιους δυο κινδύνους κι αγωνίες στη χώρα μας. Κι όσοι τα περασμένα χρόνια με αιματηρές οικονομίες κατάφεραν και τάισαν την οικογένειά τους πίσω στην πατρίδα τους, έβαλαν στην μπάντα κι ορισμένα χρήματα για μια ώρα δύσκολη και έφεραν τους ανθρώπους τους εδώ, σήμερα εν μέσω ανεργίας και ψευτοδουλειάς είναι πραγματικά όμηροι. Τώρα όμως ακόμα και η παρηγοριά ότι "εδώ είναι καλύτερα" εξανεμίστηκε και μένει γυμνή η βαρβαρότητα αυτού του συστήματος που δεν παίρνει διόρθωση ή γιατρειά. Είναι σάπιο και πρέπει να ανατραπεί από τα ίδια τα χέρια των εργατών που παράγουν τον πλούτο και των συμμάχων τους.
Ο αντίπαλος που έχουν μπροστά τους οι ντόπιοι και μετανάστες εργάτες είναι δύσκολος, ισχυρός και με εμπειρία. Δεν μπορείς να τα βάλεις ατομικά μαζί του, άλλωστε αυτός ποντάρει στο να ξεμοναχιάζει τους εργάτες για να έχει εύκολο αντίπαλο. Το πρότυπο περασμένων δεκαετιών του μετανάστη που πρόκοψε μόνο με την εργατικότητα του δοκιμάζεται σκληρά κι εδώ και σε άλλες χώρες από έλληνες μετανάστες άλλοι επιστρέφουν, άλλοι τα βρίσκουν μπαστούνια με τα μινιτζομπς στη Γερμανία, τα συμβόλαια μηδενικών ωρών στη Βρετανία, την επινοικιαζόμενη εργασία στη Σουηδία.Το λέμε με ευθύνη, οι κρυμμένοι παράδεισοι, τα πρότυπα του καπιταλισμού στέρεψαν. Το να παλέψεις λοιπόν μαζί με τους κομμουνιστές, οργανωμένα με το συνδικάτο, με το ΠΑΜΕ, με τους συναδέλφους σου για το ψωμί και τα δικαιώματα σου, σημαίνει ότι έβγαλες ένα σημαντικό συμπερασμα: όπου βρεθείς κι όπου σταθείς, χρειάζεται πάλη μαζί με τα ταξικά σου αδέλφια ενάντια στον ίδιο εχθρό τον εκμεταλλευτή, το κεφάλαιο και την εξουσία του. Το δυνάμωμα του κοινού ταξικού αγώνα και της αλληλεγγύης είναι μονόδρομος.
Να γιατί κρύβουν με κάθε τρόπο την πραγματική αιτία της προσφυγιάς, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους κι επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Συγκαλύπτουν την αιτία της μετανάστευσης, το ίδιο το βάρβαρο εκμεταλλευτικό τους σύστημα. Η ανατροπή άλλωστε του σοσιαλισμού είναι αυτή που έφερε μεγάλο πισωγύρισμα στις εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις. Είναι αυτή που προκάλεσε το μεγάλο κύμα μετανάστευσης το οποίο έφερε και πολλούς από εσάς που ζείτε εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, είτε από την πρώτη στιγμή είτε λίγο αργότερα κι αυτό έδωσε μια προσωρινή ανάσα στην κερδοφορία των επιχειρήσεων στην Ελλάδα πριν αν έρθει η καπιταλιστική κρίση. Είναι άσβεστη η μεγάλη αλήθεια ότι η σοσιαλιστική εμπειρία στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες απέδειξε ότι εκατοντάδες λαοί ζούσαν για δεκαετίες ειρηνικά, μονιασμένα, είχαν δουλειά, μόρφωση, υγεία, πολιτισμό, όλα όσα δηλαδή έχασαν με την αντεπανάσταση. Σήμερα οι ίδιοι λαοί έχουν γίνει χιλια κομμάτια, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και διαμελισμοί κρατών (π.χ. Γιουγκοσλαβία κα ), αλλαγές συνόρων, ματοκυλίσματα.
Το ΚΚΕ έχει κατακρίνει και σωστά τη μεταναστευτική πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ όλα τα περασμένα χρόνια. Άλλαξε η κατάσταση σήμερα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Όχι είναι η απάντηση, συνεχίζεται ανάμεσα στα άλλα κι η πολιτική της ΕΕ ενάντια στους μετανάστες.
Αυτούς τους μήνες, μπροστά στο πραγματικά ανείπωτο δράμα με τις καραβιές -θανάτου χιλιάδων κατατρεγμένων περίσσεψαν τα κροκοδείλια δάκρυα της ΕΕ και των κυβερνήσεών της για τις εκατόμβες νεκρών προσφύγων και μεταναστών στη Μεσόγειο. Όλοι όσοι δηλαδή έβαλαν τη φωτιά σε αυτές τις περιοχές με το μανδύα του αυτόκλητου σωτήρα τώρα επικαλούνται ότι θα σώσουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τα ίδια δηλαδή τα θύματα της πολιτικής τους. Σύνοδοι κορυφής, συμβούλια υπουργών της ΕΕ, κυβερνητικές συσκέψεις και επιτελεία και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες εμφανίστηκαν υποκριτικά ως "ευαισθητοποιημένοι". Στο όνομα της καταστροφής των πλοιαρίων και των υποδομών που χρησιμοποιούν οι διακινητές στα ίδια τα παράλια της Αφρικής, εξαγγέλθηκε από την ΕΕ ναυτική ιμπεριαλιστική επιχείρηση. Η ΕΕ επικαλείται τους διακινητές των μεταναστών ως νέο πρόσχημα για επεμβάσεις. Κι είναι πρόσχημα γιατί τα κυκλώματα αυτά των διακινητών είναι ένα και το αυτό με το σύστημα που υπηρετούν η ΕΕ, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους.
Την ίδια ώρα με τους 3.500 χιλιάδες νεκρούς στη Μεσόγειο το 2014 και τους ίδιους αυξανόμενους ρυθμούς και φέτος, η ΕΕ προκλητικά μιλά για τα "έξυπνα σύνορα της". Αυτό που εννοεί η ΕΕ ως εξυπνάδα είναι να καλοδέχεται μόνο τουρίστες, επιχειρηματίες και επιλεγμένο εργατικό δυναμικό υψηλών δεξιοτήτων κατά παραγγελία των επιχειρηματικών ομίλων. Να κλείνουν δηλαδή και να ανοίγουν τα σύνορα κατ΄ όπως ορίζουν οι ανάγκες των καπιταλιστών για φθηνά μεροκάματα. Την ώρα που δήθεν κλαίγεται η ΕΕ για το δράμα των μεταναστών σε κείμενα της υμνώντας την κινητικότητα αναφέρει ότι: "σήμερα μόνο 700.000 άτομα περίπου μετακινούνται ετησίως για να εργαστούν σε άλλο κράτος - μέλος" και δηλώνει ότι «τα 2,9 εκ. πολιτών της ΕΕ που δηλώνουν ότι επιθυμούν να μετεγκατασταθούν κατά τους επόμενους 12 μήνες συνιστούν πρόκληση, προκειμένου να αξιοποιηθεί το δυναμικό εργασιακής κινητικότητας εντός της ΕΕ». Την ίδια ώρα για τους ανεπιθύμητους για το κεφάλαιο μετανάστες αλλά και τους πρόσφυγες θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων της επιφυλάσσει ηλεκτρονικό φακέλωμα, δακτυλικά αποτυπώματα, διώξεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακίσεις. Αυτά είναι τα σύγχρονα τείχη της FRONTEX, , της EUROPOL και της EUROJUST που με βάση την Ατζέντα Μετανάστευσης της ΕΕ ενισχύεται όπως κι η Shengen η οποία έχει συγκεκριμένο δόγμα, αυτό της διαρκούς καταδίωξης των προσφύγων και μεταναστών. Εδώ συνδέεται κι η δήλωση Γιούνκερ για τη μετατροπή του Ευρωστρατού σε μόνιμο σώμα, η περαιτέρω ενεργοποίηση των επιχειρήσεων ανθρωποκυνηγητού σε βάρος των μεταναστών στη Μεσόγειο, του "Τρίτωνα", για την Ιταλία και του "Ποσειδώνα", για την Ελλάδα. Η δε πολυδιαφημισμένη εξαγγελία για κατανομή των προσφύγων ανάμεσα στα κράτη μέλη, η οποία συνοδεύτηκε με μεγάλα λόγια περί "αλληλεγγύης εταίρων" κλπ στο όνομα της ελάφρυνσης της Ελλάδας και της Ιταλίας ήταν από την αρχή μια κοροϊδία. Ως σχέδιο φαίνεται πως ναυαγεί εν μέσω ανταγωνισμών ανάμεσα στα κράτη μέλη. Την ίδια στιγμή παραμένουν άθικτες οι Συνθήκες Δουβλίνο 2 και 3 που κρατούν εγκλωβισμένους πρόσφυγες- αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα ενώ έχουν προορισμό άλλες χώρες της ΕΕ. Αυτές οι συνθήκες και οι κανονισμοί της ΕΕ είναι που μετατρέπουν την Ελλάδα ή την Ιταλία σε σταθμούς συγκέντρωσης μεταναστών σε άθλιες συνθήκες και διόλου τυχαία αυτές μένουν ανέγγιχτες. Όσο για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για κλείσιμο της Αμυγδαλέζας, έμειναν τελικά στα χαρτιά αφού η απελευθέρωση ορισμένων κρατούμενων, συνοδεύτηκε τους επόμενους μήνες με ξαναγέμισμα της με νέες φυλακίσεις στις ίδιες άθλιες συνθήκες. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της δεν μπορούν ούτε ανακούφιση να προσφέρουν γιατί όπως αναφέρουν ρητά στα κείμενα της ΕΕ οι όποιες υποδομές ανακούφισης αλλά και οι επιχειρήσεις διάσωσης δεν πρέπει να ενθαρρύνουν τη μετανάστευση αλλά να την αποτρέπουν. Αυτός είναι ο ορισμός της καταστολής.
Συμπερασματικά, ούτε "εθνικό" ούτε "ευρωπαϊκό", όπως ισχυρίζονται αποπροσανατολίζοντας τα κόμματα που υπηρετούν την κερδοφορία των μονοπωλίων και τον ευρωμονόδρομο το μεταναστευτικό, είναι ζήτημα βαθιά ταξικό. Όλοι όσοι σπέρνουν αυταπάτες για επίλυση του προβλήματος στα πλαίσια της ΕΕ και του εκμεταλλευτικού συστήματος φέρουν μεγάλη ευθύνη και λένε ψέματα. Δεν πρέπει επίσης να υποτιμάται η επικίνδυνη δράση της εγκληματικής ναζιστικής ΧΑ που επιχειρεί να ρίξει το εθνικιστικό της δηλητήριο στο λαό και να γίνει δύναμη κρούσης σε βάρος των μεταναστών και συνολικά των εργατών.
Σύντροφοι και φίλοι,
Η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την ΕΕ και το ΔΝΤ σχετίζεται με την αλλαγή της αστικής διαχείρισης στα πλαίσια της ευρωζώνης. Πάει πολύ η κυβέρνηση να επικαλείται τα περί διευθέτησης του χρέους για να αποδεχτεί ο λαός την πολυσέλιδες εκδοχές αντιλαϊκών μέτρων που και η ίδια η κυβέρνηση εισηγείται στους δανειστές. Η όλη διαπραγμάτευση αφορά ευρύτερους ανταγωνισμούς. Τη διαπάλη ΗΠΑ κι ΕΕ με την Κίνα και τη Ρωσία αλλά και την κόντρα ανάμεσα στη Γερμανία, και τις ΗΠΑ για το ποιος θα κυριαρχήσει στην ΕΕ. Αυτήν την περίοδο που επιχειρείται η ανάκαμψη από την καπιταλιστική κρίση για το κεφάλαιο με αιχμή το ενεργειακό ζήτημα αλλά και μεγάλες εμπορικές διακρατικές συμφωνίες ακονίζονται τα μαχαίρια. Από τον όλο αυτό τσακωμό μεταξύ μπλοκ χωρών, μεταξύ χωρών ακόμα και μερίδων της αστικής τάξης μεταξύ τους, από όσα αντιλαϊκά όλοι αυτοί παζαρεύουν δεν περιλαμβάνεται στο τραπέζι τους κανένα φιλολαϊκό σενάριο. Σε όλες τις εκδοχές τους ο λαός προβλέπεται ότι θα πληρώσει το λογαριασμό.
Για να επικρατήσει κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη στον ανταγωνισμό αυτό οι ΗΠΑ, η ΕΕ και οι σύμμαχοι τους επιστρατεύουν εδώ και μπαμπούλες. Π.χ. οι τζιχαντιστές είναι εργαλείο για το ξαναμοίρασμα των αγορών, για να δικαιολογήσουν την ενίσχυση της επιθετικότητας τους. Κατασκεύασμα των υπηρεσιών τους, που στρατολογήθηκαν, χρηματοδοτήθηκαν, εξοπλίστηκαν. Πρόσφατα η ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ, Μονγκερινι δήλωσε ότι πια δεν πρέπει να λύνουμε τα προβλήματα με τον παραδοσιακό ρουτινιάρικο τρόπο με συνομιλίες αλλά υπονοώντας "να μιλήσουν τα όπλα" κάλεσε την ΕΕ να αναλάβει ευθύνες και να πάρει ρίσκα να εξελιχθεί σε «παγκόσμιος παίκτης». Τα πολεμικά ανακοινωθέντα αυτά δεν εξαγγέλλονται στο βρόντο. Ακούγονται σε ένα τοπίο έντονων ανταγωνισμών που όλο και περισσότερο οδηγούν σε τοπικούς και περιφερειακούς πολέμους. Στις χώρες που προβλέπεται να περάσουν αγωγοί όπως π.χ. ο Τούρκικος Αγωγός που συζητά η Ρωσία κι αντιστρατεύονται ΕΕ και ΗΠΑ "ξαφνικά" με διάφορα προσχήματα προκύπτουν κυβερνητικές κρίσεις και πιέσεις όπως στα Βαλκάνια, πχ ΠΓΔΜ, Σερβία, αλλά και στην Ουγγαρία.
Σε αυτό το σκηνικό των ανταγωνισμών εντείνονται τα εθνικιστικά κηρύγματα; Απέναντι σε αυτά τα κηρύγματα ιδιαίτερα οι μετανάστες χρειάζεται να σκεφτούν. Όλοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι ο λαός θα κερδίσει αν μεγαλώσουν τα σύνορα της χώρας του, ας αναρωτηθεί καλύτερα Πώς; έτσι θα βρει δουλειά; Μήπως άραγε έτσι θα κερδίσει όσα εργατικά λαϊκά δικαιώματα έχασε; Ο αλυτρωτισμός, η ενίσχυση του εθνικισμού έχει στόχο να εγκλωβίσει το λαό σε επικίνδυνα σχέδια. Αυτό που θα συμβεί είναι να στραφούν εργάτες απέναντι σε εργάτες και να βγουν τα μονοπώλια ακόμα πιο ενισχυμένα, όπως λέει το τραγούδι θα σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαϊ.
Με τη φωτιά όμως παίζει κι η Ελληνική κυβέρνηση. Είναι πρόθυμη να συμβάλλει ενεργά στους ατλαντικούς σχεδιασμούς στην περιοχή της Ευρασίας, όπως και σε όλες τις περιοχές που βλέπει το "μπαλκόνι" της Ελλάδας, στη Βόρεια Αφρική, τη Νοτιανατολική Μεσόγειο, την Ουκρανία. Με αναπαραγωγή των προσχημάτων για τους τζιχαντιστές, την λεγόμενη προστασία των χριστιανικών πληθυσμών, τα περί αξόνων και κοινών αμυντικών δογμάτων με Ισραήλ, Κύπρο, η ελληνική κυβέρνηση βάζει το λαό σε μεγάλες περιπέτειες. Δεν της φτάνει η Βάση της Σούδας αλλά ζητά κι άλλο ΝΑΤΟικό ορμητήριο στην Κάρπαθο ενώ υπόσχεται παραχωρήσεις εγκαταστάσεων στρατού για την εξαπόλυση νέου γύρου ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων σε Λιβύη Συρία, Ιράκ. Κλείνει συμβόλαια για πεπαλαιωμένα αεροσκάφη για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και καλεί να παραδώσει τον ενεργειακό πλούτο της χώρας σε αμερικάνικους ομίλους. Το ρόλο της «πολύφερνης νύφης» που διεκδικεί στη Ρωσία αυτές τις μέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ επιχείρησε να τον παίξει κι η Ουκρανία και όλοι βλέπουμε ποιος πληρώνει τελικά το μάρμαρο.
Απέναντι σε όλη αυτήν την κατάσταση, είναι ιδιαίτερα σημαντικές οι παρεμβάσεις των ταξικών συνδικάτων, του μαζικού κινήματος που με την πάλη τους χρειάζεται να απορρίψουν τη νέα Ατζέντα Μετανάστευσης της ΕΕ. Να παλέψουν για: Καμία συμμετοχή, καμία εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και σε όσες ακόμα επιχειρήσεις ετοιμάζονται. Να γυρίσουν πίσω όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων.Κανένας εργαζόμενος να μην παρασυρθεί από τα προσχήματα των ιμπεριαλιστών. Απειθαρχία στο Δουβλίνο και τη Σένγκεν, Άσυλο στους πρόσφυγες και ταξιδιωτικά έγγραφα για να ταξιδέψουν όπου επιθυμούν, ανθρώπινοι ανοιχτοί χώροι φιλοξενίας, να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, άμεση και δίκαιη απονομή ασύλου και νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας και έχουν αποκτήσει βιοτικούς δεσμούς.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι η διαμόρφωση προτάσεων αλλά πώς θα δημιουργηθούν οι πολιτικές προϋποθέσεις για να υλοποιηθούν. Ποιος θα τις υλοποιήσει, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η εργοδοσία, η βουλή, οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου; όλοι αυτοί συνειδητά εφαρμόζουν όλα αυτά που ζούμε και δεν έχουν κάνει λάθος. Ο λαός με τη δική του πάλη, με την ταξική ενότητα ελλήνων και ξένων εργατών, με τη σύγκρουση με τα μονοπώλια και την εξουσία τους μπορεί να λύσει το μεγάλο, το πολιτικό πρόβλημα της χώρας, να γίνει ο ίδιος ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει με τη δική του εξουσία, με αποδέσμευση από την ΕΕ απαλλαγμένος από το χρέος της πλουτοκρατίας».
Η Λ. Κροκίδη σημείωσε ότι «τα νούμερα που δίνει ο ΟΗΕ για το πρόβλημα της μετανάστευσης είναι πολύ χαρακτηριστικά: Από πέρυσι αυξήθηκε ο αριθμός των προσφύγων κατά 14 εκατομμύρια, δηλαδή 23% σε ένα χρόνο. Σήμερα φτάνουν τα 60 εκατομμύρια παγκόσμια.
Στη χώρα μας τους πρώτους μόνο μήνες του 2015, 50.000 μετανάστες και πρόσφυγες έφτασαν στα ελληνικά νησιά, με το 60% να είναι Σύριοι.
Είναι φανερό ότι όσο οξύνονται τα προβλήματα του κεφαλαίου, όσο συνεχίζεται η ύφεση της καπιταλιστικής οικονομίας, όσο εντείνονται οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ιδίως των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους, τόσο θα αυξάνεται το δράμα των ξεριζωμένων, των μεταναστών, των προσφύγων που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. (...) Ο λαός δεν έχει λόγους να τρέφει αυταπάτες πλέον για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο μεταναστευτικό-προσφυγικό ζήτημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και όταν ήταν ένα κόμμα του 3-4%, οι θέσεις του δεν ξέφευγαν από το λεγόμενο κοσμοπολιτισμό, που είναι αστικό ιδεολογικό ρεύμα και όχι προοδευτικό. Πάντα τέτοιες θέσεις είχε και δραστηριοποιούνταν μέσω διάφορων ΜΚΟ, αντιρατσιστικών μετώπων, αταξικών κλπ. Στις προγραμματικές του δηλώσεις η μόνη αναφορά που έκανε στα πολύ οξυμένα προβλήματα των μεταναστών και προσφύγων στη χώρα μας ήταν ότι θα δώσει ιθαγένεια και ότι θα σταματήσει να φυλακίζει τους μετανάστες για περισσότερο από 18 μήνες.
Με τη στάση του ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιέργησε και καλλιεργεί τον εξωραϊσμό της πολιτικής της ΕΕ απέναντι στο μεταναστευτικό. Πάντα η κριτική που έκανε στις αστικές κυβερνήσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν ότι «δεν εφαρμόζουν σωστά τη φιλομεταναστευτική πολιτική της ΕΕ». Αποτέλεσμα αυτής της στάσης ήταν στη Σύνοδο Κορυφής για το θέμα να συμφωνήσει σε όλα: στις επιχειρήσεις καταστολής, στο αναβαθμισμένο φακέλωμα, με το βομβαρδισμό ξένων χωρών... Αυτή είναι η πολιτική πυροδοτεί, εντείνει και ευθύνεται για το δράμα των μεταναστών και των προσφύγων παγκόσμια και στη χώρα μας. (...)
Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια: Στην πραγματικότητα έχουμε την παραχώρηση ελληνικής ιθαγένειας σε ένα πολύ μικρότερο κομμάτι από αυτό που δινόταν παλιότερα και από την άλλη μεριά την προώθηση της ατζέντας της ΕΕ και της προηγούμενης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ σε ό,τι αφορά τη λεγόμενη ''επιλεκτική μετανάστευση'', που είναι κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες των καπιταλιστών. Είναι απολύτως μια πολιτική, όπως την επιτάσσει το κεφάλαιο της χώρας, της ΕΕ και διεθνώς. (...) Το κεφάλαιο έχει ανάγκη ένα κομμάτι της εργατικής τάξης με περισσότερη ειδίκευση και προσόντα να έχει και περισσότερα πολιτικά δικαιώματα. Ένα άλλο κομμάτι, που το θέλουν για τις πιο κακοπληρωμένες δουλειές είναι εργάτες που τους θέλουν με λιγότερα δικαιώματα. Το θέμα ''ιθαγένεια'' λοιπόν δεν έχει να κάνει με καμία δήθεν προοδευτική τοποθέτηση. Ανάλογα κάθε φορά με τις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας το δίνουν ή όχι.
Η θέση μας για την ιθαγένεια είναι διαφορετική: Δεν υποστηρίζουμε να παίρνουν τα παιδιά ιθαγένεια με τη γέννησή τους όταν είναι ακόμα ανήλικα μέσω των γονιών τους. Θέλουμε μέσα από τα αιτήματά μας να ενώσουμε την εργατική τάξη, ακόμα και στους κόλπους των ίδιων των μεταναστών. Γιατί με τις επιλεκτικές πολιτικές, η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της φροντίζουν να τους διασπούν. Παλεύουμε για να μην υπάρχει καμιά διάκριση δικαιωμάτων για κανένα παιδί. Είτε οι γονείς είναι πολλά χρόνια στην Ελλάδα είτε όχι, είτε έχει άδεια παραμονής, είτε όχι. Να έχουν τα ίδια δικαιώματα παντού τα παιδιά αυτά.
Ταξικό είναι το πρόβλημα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς, ταξική είναι και η λύση. Δεν υπάρχει λύση του προβλήματος αυτού αν δεν ιδωθεί σαν γενικότερο πολιτικό πρόβλημα παγκόσμιο και εσωτερικό. Δεν μπορεί να υπάρξει λύση του μεταναστευτικού και προσφυγικού προβλήματος όσο τα αδιέξοδα του καπιταλισμού οξύνονται, όσο το σύστημα σαπίζει, αντίθετα θα οξύνεται. Δεν υπάρχει λύση έξω από την πάλη για την κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, το Σοσιαλιστικό, για τη χειραφέτηση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. (...) Δεν μπορεί να υπάρξει σήμερα πρόταση, ειλικρινής, στοιχειώδης, που να μπορεί να κοιτάει τον εργάτη στα μάτια για την ανακούφιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος που δε θα περιλαμβάνει την απαίτηση για έξοδο από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, απεμπλοκή από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, το κλείσιμο όλων των βάσεων στην Ελλάδα και να μην ανοίξουν καινούριες, κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Χωρίς τέτοιο πλαίσιο πάλης είναι κοροϊδία να ισχυρίζεται κανείς ότι έχει μια πολιτική απέναντι στο μεταναστευτικό ζήτημα».
